Araştırma ekibi, Merkür’ün manyetik fırtınalara sahip olduğunu kanıtlıyor

Uluslararası bir bilim adamları ekibi, güneş sistemimizin en küçük gezegeni olan Merkür’ün, Dünya’dakilere benzer jeomanyetik fırtınalara sahip olduğunu kanıtladı.

Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve Çin’deki bilim adamları tarafından yapılan araştırmalar, Alaska Üniversitesi Fairbanks Jeofizik Enstitüsü’nde uzay fiziği profesörü olan Hui Zhang’ın çalışmalarını içeriyor.

Onların bulgusu, ilk olarak, güneş sistemimizin dışındakiler de dahil olmak üzere diğer gezegenlerin manyetosferlerinin boyutuna veya Dünya benzeri bir iyonosfere sahip olup olmadıklarına bakılmaksızın jeomanyetik fırtınalara sahip olup olmayacağı sorusuna cevap veriyor.

Araştırma Şubat ayında iki makalede yayınlandı. Zhang, her makalenin ortak yazarları arasındadır.

Bu kağıtlardan ilki, gezegenin bir halka akımına, gezegenin etrafında yanal olarak akan ve kutupları dışarıda bırakan halka şeklinde bir yüklü parçacık alanına sahip olduğunu kanıtlıyor. İkincisi, halka akımı tarafından tetiklenen jeomanyetik fırtınaların varlığını kanıtlıyor.

Jeomanyetik fırtına, güneş rüzgarından enerji transferinin neden olduğu bir gezegenin manyetosferinde büyük bir rahatsızlıktır. Dünyanın manyetosferindeki bu tür fırtınalar aurora üretir ve radyo iletişimini bozabilir.

Jeomanyetik fırtına bulgusu 18 Şubat’ta dergide yayınlandı. Bilim Çin Teknolojik Bilimler. Yazar, Pekin Üniversitesi Uzay Fiziği ve Uygulamalı Teknoloji Enstitüsü ve Çin Kutup Araştırmaları Enstitüsü’nden QiuGang Zong’dur.

Bu makale, bir gün önce yayınlanan ve veri gözlemi yoluyla Merkür’ün bir halka akımına sahip olduğu yönündeki önceki önerileri doğrulayan bir bulguya dayanıyordu. Dünya’nın da bir halka akımı vardır.

Yayınlanan halka akımı makalesi Doğa İletişimiPekin Üniversitesi Uzay Fiziği ve Uygulamalı Teknoloji Enstitüsü’nden Jiutong Zhao tarafından yazılmıştır.

Katılan 14 bilim insanından yedisi her iki makale üzerinde de çalıştı.

Zhang, Merkür’ün manyetik fırtınaları hakkında “Süreçler burada, Dünya’dakine oldukça benzer,” dedi ve “Temel farklılıklar gezegenin büyüklüğü ve Merkür’ün zayıf bir manyetik alanı var ve neredeyse hiç atmosferi yok.”

Merkür’deki jeomanyetik fırtınalarla ilgili doğrulama, tesadüfi bir tesadüfün mümkün kıldığı araştırmaların sonuçları: 8-18 Nisan 2015’te güneşten bir dizi koronal kütle atımı ve 2004’te fırlatılan ve NASA’nın Messenger uzay sondasının sonu. 30 Nisan 2015’te, görevinin beklenen sonunda gezegenin yüzeyi.

Bir koronal kütle atımı veya CME, güneş plazmasının fırlatılmış bir bulutudur – yüklü parçacıklardan oluşan bir gaz. Bu bulut, plazmanın gömülü manyetik alanını içerir.

14 Nisan’daki koronal kütle atımı, bilim adamları için anahtar olduğunu kanıtladı. Güneşe bakan tarafta Merkür’ün halka akımını sıkıştırdı ve akımın enerjisini artırdı.

İki makaleden ikincisi, gezegene daha yakın düşen Messenger’ın yeni verilerinin “manyetik fırtınaları tetiklemek için gerekli olan bir halka akımı yoğunluğunun varlığını” gösterdiğini gösteriyor.

Zhang, “Bir halka akımının ani yoğunlaşması, manyetik bir fırtınanın ana aşamasına neden olur.” Dedi.

Ancak bu, Merkür’ün Dünya’dakiler gibi auroral görüntülere sahip olduğu anlamına gelmez.

Dünya’da, fırtınalar, güneş rüzgarı parçacıkları atmosferin parçacıkları ile etkileşime girdiğinde aurora görüntüleri üretir. Ancak Merkür’de güneş rüzgarı parçacıkları bir atmosferle karşılaşmazlar. Bunun yerine, yüzeye engellenmeden ulaşırlar ve bu nedenle yalnızca X-ışını ve gama ışını incelemesi yoluyla görülebilirler.

Gazetelerin ikincisi, iki makalenin sonuçları, manyetik fırtınaların “potansiyel olarak manyetize gezegenlerin ortak bir özelliği” olduğunu gösteriyor.

“Messenger’den elde edilen sonuçlar, Merkür’ün içsel gezegensel manyetik alanının keşfinin ardından güneş sisteminin evrimindeki yeri hakkında daha da büyüleyici bir fikir veriyor.”

Araştırmaya dahil olan diğer kurumlar arasında Alberta Üniversitesi, Edmonton; Michigan Üniversitesi ve NASA’nın Goddard Uzay Uçuş Merkezi’ndeki Heliofizik Bilim Bölümü.