Bu hafta, yapay zeka topluluğu için heyecan verici bir haftaydı; Apple, kullanıcılara uzaktan bile yapay zeka öneren bir simge bulmak için uzun süredir devam eden yarışmada Google, OpenAI, Anthropic, Meta ve diğerlerine katıldı. Ve herkes gibi Apple da kumar oynadı.
Apple Intelligence, yedi döngüden oluşan dairesel bir şekille temsil edilir. Yoksa içinde orantısız bir sonsuzluk sembolü olan bir daire mi? Hayır, bu Yeni Siri. güçlü Apple Intelligence tarafından. Yoksa telefonunuzun kenarları parladığında Yeni Siri mi oluyor? Evet.
Sorun şu ki yapay zekanın neye benzediğini, hatta neye benzemesi gerektiğini kimse bilmiyor. Her şeyi yapıyor ama hiçbir şey gibi görünmüyor. Yine de, insanların yalnızca eski arama, gönderme veya başka herhangi bir şeyle değil, bir makine öğrenimi modeliyle etkileşimde olduklarını bilmeleri için kullanıcı arayüzlerinde temsil edilmesi gerekiyor.
Her şeyi gören, her şeyi bilen, her şeyi yapan bu zekayı markalaştırmaya yönelik yaklaşımlar farklılık gösterse de, yapay zekanın avatarının tehdit edici olmaması, soyut olması, ancak nispeten basit ve antropomorfik olmaması gerektiği fikri etrafında birleştiler. (Bu modellerin her zaman kafiyeli konuştukları yönündeki önerimi reddetmiş görünüyorlar.)
İlk yapay zeka simgeleri bazen küçük robotlar, büyücü şapkaları veya sihirli değneklerdi: yenilikler. Ancak ilkinin anlamı insanlık dışı, katı ve sınırlı bir şeydir; robotlar bir şeyleri bilmez, size özel değildirler, önceden tanımlanmış, otomatikleştirilmiş görevleri yerine getirirler. Ve sihirli değnekler ve benzerleri mantıksız buluşları, açıklanamazları, gizemlileri çağrıştırıyor; belki bir görüntü oluşturucu veya yaratıcı sondaj panosu için iyi olabilir, ancak bu şirketlerin yapay zekanın sağladığına inanmanızı istediği türden gerçekçi, güvenilir cevaplar için değil.
Kurumsal logo tasarımı genellikle güçlü vizyonun, ticari gerekliliğin ve komite uzlaşmasının garip bir karışımıdır. Ve bu etkileri burada gösterilen logolarda iş başında görebilirsiniz.
En güçlü vizyon, iyi ya da kötü, OpenAI’nin siyah noktasına gider. Sorgunuzu içine attığınız soğuk, özelliksiz bir delik, biraz dilek kuyusuna ya da Echo’nun mağarasına benziyor.
Komitenin en büyük enerjisi, şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Copilot logosu gerçekten tarif edilemez olan Microsoft’a gidiyor.
Ama altıdan dördünün (Elma’yı iki kere sayarsanız yediden beşinin ve neden biz de yapmayayalım) hoş şeker renkler kullandığına dikkat edin: hiçbir şey ifade etmeyen ancak neşeli ve ulaşılabilir olan, kadınsılığa yönelen renkler (bu tür şeyler tasarım dili) ve hatta çocuksu. Pembe, mor ve turkuaza yumuşak geçişler; pastel renkler, sert renkler değil; dördü yumuşak, hiç bitmeyen şekillerdir; Şaşkınlık ve Google’ın keskin kenarları var, ancak ilki sonsuz bir kitap önerirken ikincisi hoş içbükeylikleri olan mutlu, simetrik bir yıldız. Bazıları kullanım sırasında da canlandırır, yaşam ve duyarlılık izlenimi yaratır (ve göz çizer, böylece onu görmezden gelemezsiniz – kendinize bakarken Meta).
Genel olarak amaçlanan izlenim, örneğin uzmanlık, verimlilik, kararlılık veya yaratıcılık gibi yönlerin aksine, samimiyet, açıklık ve tanımlanmamış potansiyeldir.
Aşırı analiz yaptığımı mı düşünüyorsun? Bu logoların her biri için tasarım değerlendirme belgelerinin kaç sayfa olduğunu düşünüyorsunuz – 20 sayfanın üstünde mi yoksa altında mı? Benim param ilkinde olacaktı. Firmalar bu konulara kafayı takmış durumda. (Yine de bir şekilde nefret sembolünün tam merkezini gözden kaçırıyor veya açıklanamayacak derecede cinsel bir hava yaratıyor.)
Ancak mesele, kurumsal tasarım ekiplerinin yaptıklarını yapması değil, hiç kimsenin kullanıcıya açıkça “Yapay Zeka” diyen bir görsel konsepti yakalayamamış olmasıdır. Bu renkli şekiller en iyi ihtimalle olumsuz bir kavramı iletiyor: bu arayüz Olumsuz e-posta, Olumsuz bir arama motoru, Olumsuz bir not uygulaması.
E-posta logoları genellikle bir zarf şeklindedir çünkü hem kavramsal hem de pratik olarak (açıkçası) elektronik postadırlar. Mesajlar için daha genel bir “gönderme” simgesi, hareket halindeki bir belgeyi belirten, bazen bir kağıt uçak gibi sivri uçlu, bazen bölünmüş durumdadır. Ayarlarda bir dişli veya İngiliz anahtarı kullanılıyor, bu da bir motor veya makinede tamir yapılması gerektiğini gösteriyor. Bu kavramlar diller ve (bir dereceye kadar) nesiller arasında geçerlidir.
Her simge kendisine karşılık gelen işlevi bu kadar açık bir şekilde ima edemez. Örneğin, kelime kültürler arasında farklılık gösterdiğinde “indirme” ifadesi nasıl kullanılır? Fransa’da bir telécharges var, bu mantıklı ama gerçekte “indirme” değil. Ancak bazen bir yüzeye değen aşağıyı gösteren bir oka ulaştık. Aşağı yükleyin. Bulut bilişim için de aynısı geçerli; aslında “bir yerlerdeki büyük veri merkezi” için kullanılan bir pazarlama terimi olmasına rağmen bulutu benimsedik. Peki alternatif neydi, küçük bir veri merkezi düğmesi?
Yapay zeka, yapay zeka ürünleri tedarikçilerinin tanımlamaktan kaçındığı son derece genel bir kategori olan “diğer şeyler” yerine onu kullanması istenen tüketiciler için hâlâ yeni; çünkü bunu yapmak, yapay zekanın yapabileceği bazı şeyler olduğu anlamına gelecektir. bazıları bunu yapamaz. Bunu kabul etmeye hazır değiller: Tüm kurgu, yapay zekanın teoride her şeyi yapabilmesine dayanıyor; bu, bunu başarmak için sadece mühendislik ve hesaplama meselesi.
Başka bir deyişle, Steinbeck’in sözlerini aktaracak olursak: Her yapay zeka, kendisini geçici olarak utanmış bir YGZ olarak görüyor. (Ya da yapay zekanın kendisi bir model oluşturucu olarak hiçbir şeyi dikkate almadığından pazarlama departmanı tarafından dikkate alındığını söylemeliyim.)
Bu arada, bu şirketlerin yine de ona bir isimle hitap etmesi ve ona bir “yüz” vermesi gerekiyor; ancak bu, aslında kimsenin bir yüz seçmediğini anlatıyor ve canlandırıcı. Ancak burada bile GPT sürüm numaralarını bir tuhaflık olarak görmezden gelen ve ChatGPT demeyi tercih eden tüketicilerin keyfine kalmışlar; “Bard” ile bağlantı kuramayan ancak odak testi yapılan “Gemini”ye razı olan; hiçbir zaman bir şeyleri Bing’le yapmak istemeyen (ve kesinlikle o şeyle konuşmayı istemeyen), ancak bir Yardımcı Pilota sahip olmanın sakıncası olmayan.
Apple ise av tüfeği yaklaşımını benimsemiştir: Siri’den, Özel Bulut Bilişiminizde (iCloud ile ilgisi olmayan) meydana gelen Apple Intelligence’ı sorgulamasını (iki farklı logo) veya hatta isteğinizi ChatGPT’ye iletmesini istersiniz (logoya izin verilmez) ) ve bir yapay zekanın söylediklerinizi dinlediğine dair en iyi ipucu ekranın herhangi bir yerinde veya her yerinde dönen renklerdir.
Yapay zekanın kendisi biraz daha iyi tanımlanana kadar, onu temsil eden simgelerin ve logoların belirsiz, tehditkar olmayan, soyut şekiller olmaya devam etmesini bekleyebiliriz. Renkli, sürekli değişen bir damla işinizi elinizden almaz, değil mi?
