Antarktika’nın sözde Kıyamet Buzulu iki yüzyıldan daha kısa bir sürede tamamen yok olabilir. Bu, son altı yıldır devasa buz kütlesini inceleyen ABD ve İngiliz bilim insanlarından oluşan bir ekibin ulaştığı korkutucu sonuçlardan biri.
Toplam alan bakımından dünyanın en büyük buzulu olmasa da Thwaites Buzulu, 75 mil (120 kilometre) çapında en geniş buzuldur. 74.000 mil kare (192.000 kilometre kare) olan buzul, Florida’dan daha büyüktür ve bazı yerlerde 6.500 fitten (2.000 metre) daha kalındır. Çok büyük olduğu için buzul bol miktarda su içerir. Thwaites’ten erime, küresel deniz seviyesindeki artışın %4’ünü oluşturur ve çökerse, yol göstermek iki fitten (65 santimetre) fazla bir artışa yol açacaktır. Bu felaket olurdu ve yeni verilere göre, 23. yüzyılda gerçekleşme yolunda gibi görünüyor.
Buzul, 2018’den beri Uluslararası Thwaites Buzul İşbirliği’nin çalışma konusu oldu. Araştırmacılar bu haftanın başlarında gözlemlerini İngiliz Antarktika Araştırması’nın bir toplantısında sundular. Buzul ilk olarak 1940’ta keşfedildi ve o zamandan beri giderek küçülüyor, ekibin bildirdiğine göre bu eğilim daha da hızlanacak.
“Thwaites 80 yıldan uzun süredir geri çekiliyor, son 30 yılda önemli ölçüde hızlandı ve bulgularımız daha da hızlı ve daha da ileriye doğru geri çekileceğini gösteriyor” dedi, British Antarktika Araştırması’nda deniz jeofiziği uzmanı ve ITGC üyesi Rob Larter basına yaptığı açıklamada. serbest bırakmak“Thwaites Buzulu’nun geri çekilmesinin önümüzdeki yüzyıl içinde bir zamanda hızlanacağı konusunda bir fikir birliği var. Ancak, henüz büyük ölçekli modellere dahil edilemeyecek kadar iyi çalışılmamış olan, yakın zamanda yapılan çalışmalarda ortaya çıkarılan ek süreçlerin geri çekilmenin daha erken hızlanmasına neden olabileceği konusunda da endişeler var.”
Thwaites’in çökmesinin etkileri şiddetli olacaktır. Yakın tarihli bir tahmin, ABD kıyılarındaki deniz seviyelerinin 2050 yılına kadar 18 inç (46 santimetre) kadar yükselmesinin beklendiğini öngörmüştür. Ulusal Okyanus ve Atmosfer İdaresi’ne göre bu, felaket niteliğinde su baskınlarına yol açacaktır. Thwaites’in küçülme oranı artarsa durum daha da kötüleşebilir.
Son yıllarda iyimserliğe pek yer yoktu. 2022’de başka bir çalışma buzulun altındaki su altı sırtlarını inceledi ve bir zamanlar şu anki hızından neredeyse iki kat daha hızlı hareket ettiğini buldu. Bu rahatsız edici bir bilgi çünkü bilim insanları bir kez daha hızlanabileceğinden endişe ediyor ve bu da hassas bir durumu daha da istikrarsızlaştırabilir.
ITGC’nin önceki araştırmaları, Thwaites’in bazı modellerin öngördüğünden daha yavaş eridiğini ortaya koyarken, bu bozulmanın bir kısmının buz yapısı içindeki zayıf noktalardaki çatlaklarda meydana geldiğini ve bunun da çökme riskini daha da artırdığını ortaya koydu.
Bu kesinlikle endişe verici olsa da, ITGC bilim insanları küresel emisyonları azaltmanın olumlu bir etkisi olacağını söyledi. Ne yazık ki, erimenin büyük bir kısmı derin okyanus suyunun ısınmasıyla tetiklendiği ve emisyonlar sıfıra düşse bile tekrar soğuması zaman alacağı için, bunun ortaya çıkması biraz zaman alacaktır.
Genel olarak, veriler iç karartıcı. Normalde makaleyi sonlandırmak için özlü bir yorum eklerdik, ancak bu uygunsuz görünüyor. Sadece Cumanızı mahvetmemiş olmayı umuyoruz.
