Ben rom-com’ların enayisiyim, bu yüzden öncülü okuduğumda Tomo-chan Bir Kızdır (Tomo-chan wa Onnanoko!), Kontrol etmeye değer olacağını düşündüm. Erkek fatma karakterleri ölesiye seviyorum, bu yüzden bu hikayenin bir tane içerdiğini görünce gerçekten ilgimi çekti ama… bu benim en sevdiğim karakter arketipi olduğu için, bunu mikroskop altında tutacağım. Testi geçiyor mu?
Hadi gidelim!
İlk Bölüm Özeti
Tomo çocukluk arkadaşı Jun’a aşıktır. Sonunda ona aşkını itiraf eder ama küçük bir sorun vardır… Jun onu bir kız olarak görmez. Bunun yerine, onun en iyi arkadaşı olduğunu düşünüyor ve hatta ona öyle davranıyor… kıçına tokat atmaktan yanlarını gıdıklamaya kadar, en iyi arkadaşıyla erkeklerin birbirleriyle dalga geçeceği şekilde dalga geçtiğini düşünüyor. Bu, Tomo’nun hem telaşlanmasına hem de hüsrana uğramasına neden olur. Tek istediği Jun’un (veya herhangi birinin) onu bir kız olarak tanımasını sağlamak.
Daha da kötüsü, o da karate yapıyor ve babasının dojosunda antrenman yapıyor. Hatta babası ona bir oğul gibi davranıyor ve hatta onu savaşmaya teşvik ediyor. Eve yanağında bir sıyrık iziyle geldiğinde, ne olduğunu bilmek istiyor. Ona Jun ile kavga ettiğini söylediğinde, tek cevabı kazanıp kazanmadığını sormak oldu! (HA!)
Karate okulunun müdürü Misaki, bir kız olarak çekiciliğini gösterdiğinde işler değişir. Misaki, Tomo’ya aşıktır ama onun iltifatlarını karıştırır ve birisinin… HERHANGİ BİRİ… onu bir kız olarak tanıdığı için heyecanlanır. Bu, Misaki’ye aşık olan iki kızın kıskanmasına ve okulda ona seslenmesine neden olur… Tomo’nun süper küstah ve çok korkutucu olması dışında. Kızlar sonunda özür diler ve durumu açıkladıklarında Tomo bunu yanlış anlar ve tuhaf bir şekilde Tomo’nun rüyalarından biri olan aşk tavsiyesi için ona geldiklerini düşünür. Böylece ilk bölümümüz sona eriyor.
İzlemeye değer?
EVET! – Ben de Tomo’nun erkek fatma testimi geçip geçmediğini sordum. Yapıyor ve yapmıyor. Onun çocuksu tarafını sevsem de, biraz ÇOK agresif olduğunu düşünüyorum. Genelde çığlık atan yüksek sesli komedi hayranı değilim ama bu işe yarıyor çünkü çığlık atan tek bir karakter var. Tüm karakterler sadece birbirlerine bağırıyor olsaydı, muhtemelen bunu bırakırdım ama sadece Tomo olduğu için bununla başa çıkabilirim.
Peki neden buna OLABİLİR yerine EVET verdim? Çünkü komedi şovu taşır ve diğer tüm karakterler hataları destekler ve boşlukları güzelce doldurur. Jun’un kayıtsız olması çabuk yıpranabilir ama ben onun yarı ciddi/yarı şakacı tavrını seviyorum. Misuzu sadece tipik monoton ciddi karakteriniz ama onda biraz farklı görünen bir şey var. Sesinin inandırdığı kadar düz değil ve şimdiye kadar dizideki en sevdiğim karakter. Bu, sadece bir bölümden sonra yapılması gereken cesur bir açıklama.
Tomo benim zevkime göre çok kaba olsa da, onu hala bir karakter olarak seviyorum. Sevimli anları var ve bunların hepsi harika bir yardımcı oyuncu kadrosu tarafından vurgulanıyor. Kusurlara rağmen ilk bölümden gerçekten keyif aldım ve kesinlikle izlemeye devam edeceğim bir şey!
