Komedyen Julio Torres’in projelerinin her biri, hem kendine özgü hayal gücü hem de tuhaf insanları ilginç kılan hiperspesifik özelliklere ilişkin derin anlayışıyla şekillenen hikayeler anlatma yeteneğinden bahsetti. İçinde SNL gibi skeçlerErkekler İçin Kuyular,” ve onun kısa ömürlü HBO serisi Los EspookysTorres, yalnızca rüyalarınızda ziyaret edebileceğiniz yerler gibi görünmek amacıyla absürd dünyalara açılan pencereler yarattı. Ama A24’lerle Problemist — Yazdığı, yönettiği ve rol aldığı filmde Torres, güzelliği gerçek ve duygusal açıdan dürüst hissettiren bir resim yapmak için yaratıcı güçlerini kullanıyor.
Torres’in ABD’ye göç etme deneyiminden ilham alan, Problemist Hasbro için çalışma hayallerini gerçekleştirme umuduyla Amerika’ya seyahat eden, El Salvadorlu hevesli bir oyuncakçı olan Alejandro’nun hikayesini anlatıyor. Sanatçı Dolores’in (Catalina Saavedra) tek çocuğu olan Alejandro, dünyanın küçük bir köşesini, benzersiz hayal gücünü besleyen büyülü, canlı bir yer olarak deneyimleyerek büyüyor. Genç Alejandro (Logan J. Alarcon-Poucel) duyguları üzerinde düşünebileceği gerçek boyutlu, kale benzeri bir oyun evi dilediğinde Dolores, hayalini gerçeğe dönüştürmek için yeteneklerini kullanır – sadece yapabildiği için değil, aynı zamanda istediği için de kendisinin de fikirleri gerçeğe dönüştürme yeteneğine sahip olduğunu anlamasını sağlar.
Dolores ayrıca Alejandro’nun onu her zaman seveceğini ve seçimlerini destekleyeceğini bilmesini istiyor; rüyaları ona bir gün bunun onu harika şeylere götüreceğini söylüyor. Ama sonunda Alejandro’nun kendi başına yola çıkma zamanı geldiğinde Dolores, onu onun kadar hassas bir ruh için yeterince iyi olmayan bir dünyaya gönderiyormuş gibi hissetmekten kendini alamaz.
Hem Katie Byron’ın kusursuz derecede sıra dışı prodüksiyon tasarımı hem de Isabella Rossellini’nin seslendirme anlatımıyla, Problemist Alejandro’nun Amerika’ya yaptığı yolculuğun basit bir kroniği olmanın ötesinde, aslında son derece hassas ve korunaklı bir adamın tutkularının peşinden gitmenin ne demek olduğunu keşfetmesini anlatan bir tür peri masalı olduğuna dair ipuçları veriyor.
New York’a gitmek ve kalacak bir yer bulmak, Alejandro’nun sosyal medya takıntılı Lahana Yaması Çocukları ve Lahana Yaması Çocukları için fikirlerini umduğu Hasbro’ya giden yolda önemli adımlardır. psikolojik olarak manipülatif Barbie’ler ona giriş seviyesi bir iş kazandırabilir. Ancak Hopes faturaları tam olarak ödemiyor. Ve bir göçmen olarak Alejandro’nun ABD’de kalabilmesi, süresi dolmadan kendisine sponsor olacak bir iş bulmasına bağlı. Alejandro’nun, yüzyıllarca geleceğe uyanmak isteyen Bobby (RZA) gibi derin dondurucu sanatçıları üzerinde uzmanlaşmış bir kriyojenik startup’ında çalışmasına yol açan her şeyden çok zorunluluktur. Ancak Alejandro’yu, Bobby’nin amansızca kavgacı sanat eleştirmeni eşi Elizabeth’le (Tilda Swinton) kovulduğu gün tanıştıran kader gibi görünüyor.
Eğlenceliliğin tuhaf atmosferi Problemist Elizabeth, Alejandro’ya görünüşte çok çalışan asistanlardan oluşan uzun bir serinin en yenisi olması için bir teklifle sahneye girdiğinde işler daha da bozulur. Kıyafetleri gürültülü olduğu kadar fitili de kısa olan canlı bir gerçeklik çarpıtma alanı olan Elizabeth’te Alejando, yas tutan ve aslında savaşmaktan çok görülmek ve duyulmak isteyen bir kadın görebiliyor. Ancak bağırmak Elizabeth’in varsayılan modudur ve çoğu insan onun öfke patlamalarını sıradan öfke nöbetleri olarak yaşarken, Alejandro bunları kana susamış bir canavar ile çaresiz kurbanları arasındaki bir dizi savaş olarak görselleştiriyor.
Yine de ProblemistHayal gücü uçuşmaları filme hafiflik katıyor; bunların gücü, Torres’in senaryosunda keşfettiği daha karmaşık, ciddi fikirleri ne kadar güçlü bir şekilde resmettiklerinde yatıyor; ABD’nin vize sistemi göçmenlerin ülkede yeni hayatlar kurmasını ve gelişmesini olağanüstü derecede zorlaştırıyor. Elizabeth’le uğraşmak ve onun Bobby’nin yumurta odaklı bir dizi tablosunu bulma arayışı, herkesin ayrılmak istemesine neden olacak başlı başına bir cehennemdir. Ancak Alejandro’nun sınır dışı edilmesine sadece birkaç gün kaldığını bilerek yaşadığı kaygının yanında bu sönük kalır.
Khalil (Laith Nakli) gibi sempatik sosyal hizmet çalışanları parası olmadan onu desteklese bile, Alejandro’nun göçmenlik sisteminin hiç bitmeyen ücretlerinden veya banka hesabını rahatsız eden kredili mevduat masraflarından kaçmasının yolu yok. Ve Alejandro, neredeyse yoksulluğun adil olmayan şekilde tasarlanmış labirentinde gezinmek için ne kadar çok zaman harcarsa, kendini o kadar çok düşük ücretli ek işler bulmak için Craigslist’in (Larry Owen) vücut bulmuş haline dönerken buluyor.
Problemist Hikâyedeki birçok konuyu sessizce akıllıca bir şekilde bir araya getiriyor – örneğin Elizabeth, Dolores’in rüyalarına giren mağarada yaşayan bir canavar ve eleştirmenin (insanlara zorbalık yaparak) bir şeyleri var etme gücü, Alejandro’ya annesinin çeviri yapma becerisini hatırlatıyor. kaba taslakları üç boyutlu sanat eserlerine dönüştürüyor.
Ancak film bazen, filmin yan karakterlerle ne kadar zaman harcadığı ve odak noktasını Alejandro’dan uzaklaştırdığı için tekil bir anlatıdan ziyade (ki bu mutlaka bir karşı çıkış değil) tamamlayıcı hikayeler topluluğu gibi geliyor. Swinton ve Torres birlikte, karakterlerinin ortak ama farklı duygusal zayıflıklarını gizleyen hoş bir tuhaflık fırtınası oluşturuyorlar. Alejandro ve Elizabeth yakınlaştıkça, ProblemistBir şeyin gerçeğini nasıl yansıttıklarını vurgulamak için absürdlük girişimleri daha da yoğun ve fantastik hale geliyor.
Bu gerçekler çoğu zaman o kadar korkutucudur ki insanlar onları görmek istemezler. Ancak Problemist onlarla sanat yoluyla yüzleşmenin ve görev imkansız gibi görünse bile başkalarıyla anlamlı bağlantılar kurmaya çalışmanın ne kadar iyileştirici olabileceğini vurguluyor.
Problemist ayrıca Greta Lee, Spike Einbinder, Kelly McCormack, Megan Stalter, Charlene Incarnate, Martine Gutierrez ve Carlos E. Navedo da rol alıyor. Film 22 Mart’ta ülke çapında sinemalarda gösterime girecek.
