Mixtape, bir yüksek lisans filmi tadında video oyunu deneyimi sunuyor. Gençler, bir odadan içeri girdiklerinde çalacak tema müziklerini düşünürken ve hayatın anlamı üzerine sohbet ederken, büyük bir partide havalı görünme kaygısı taşıyorlar. İçsel çatışmaların, dostluğun ve nostaljinin temel alındığı bu hikaye, klasik hitlerden beslenen harika bir müzik listesi ile destekleniyor.
Oyun, bir yaz günü boyunca geçiyor. Müzikle obsession yaşamış Stacey Rockford olarak oynuyoruz. Rockford, ertesi sabah, müzik süpervizörü olma hayali ile New York City’ye gitmek üzere, sakin Kaliforniya banliyösünden ayrılmaya hazırlanıyor. Rockford ve en iyi iki arkadaşı — sakin Van Slater ve isyankar Cassandra Morino — akşamki büyük parti öncesinde günü geçirmekte.
Rockford, Slater ve Cassandra, adeta gerçek bir ergen üçlüsünü temsil ediyor. Oyun boyunca odalarında takılmakta ve yaşam hakkında sohbet ederken, anlaşmalarında müzik ve gelecek hayalleri ile ilgili kurdukları diyaloglar gerçekleşiyor. Rockford, müzik konusundaki bilgisini sergilemeyi seviyor; bu nedenle, gün boyunca hazırladığı dikkatli çalma listesi için şarkı seçimlerini doğrudan kameraya açıklamakta.
Mixtape’in asıl özü, Rockford’un etrafta dolaşarak çeşitli nesnelere bakmasıyla başlıyor; bir CD veya planlanan bir yolculuk haritası gibi. Bu nesneler, üçlünün yorumları eşliğinde geçmişe dair sahneleri tetikleyebiliyor. Düşük tempolu nostaljik oyunlar, Life is Strange veya Gone Home gibi, Mixtape de benzer bir hızda. Bir nesneye bakıldığında, geçmişe ait oynanabilir bir sahneye gidiş yapılabiliyor; bu sahneler, farklı durumlar veya mekanikler barındırıyor. Slushie karıştırmaktan, video kiralama dükkanında sarhoşça dolaşmaya, dinozor temalı bir eğlence parkına gizlice girmeden fotoğraf çekmeye kadar detaylar, kendi gençlik yıllarımı düşünmemi sağladı.
Hikaye ilerledikçe, oyundaki her karaktere derinlik katılıyor. Rockford, Slater’dan kendi şarkısını çalmasını istedikçe müzik yapma motivasyonunu sorguluyor; bu da Rockford’un müziğe dair her şey bilmesine rağmen hiçbir enstrüman çalmadığını göstermekte. Cassandra, aşırı korumacı ebeveynlerine karşı özgürlük arayışını sorgularken, Slater ise dışarıdan bir boşvermiş gibi görünmesine rağmen, son derece nazik ve düşünceli bir insan olarak ortaya çıkıyor. Hatta Cassandra’nın ana düşmanı olan parti bozan polis babası bile kendi anının içinde parlayarak hikayeyi renklendiriyor.
Mixtape’in birçok yönü yüzeysel görünse de, gerçekçi bir deneyim sunuyor. Bir noktada taş atarak zehnimi bozan 10 dakika harcadım; bu oyun için dört saatlik toplam süre göz önüne alındığında dikkate değer bir zaman. Ancak bu sıradanlık, oyunun gerçeklik hissini artırdı. Benim lisede bir müzik grubuna katılan ve nerd olan deneyimlerim, Mixtape’in üçlüsünün yaşadığı türden maceralara sahip değildi. Ancak, birlikte geçmişe dönme ve geleceğe kaygılı bir bakışla ilerleme hikayesini değerlendirme konusunda duygusal bir bağ kurdum.
Mixtape, artık Nintendo Switch 2, PC, PS5 ve Xbox Series X/S platformlarında mevcut.
Bu tarz bir gençlik hikayesini nasıl buldunuz?
