En iyi video oyunu denetleyicileri düşünmediğiniz kişilerdir. Oyunda tamamen son derece izin verdiler ve onları tuttuğunuzu unutmanıza izin veriyorlar. Bugün en iyi denetleyicilerin hepsi çoğunlukla standart bir tasarım izler, ancak erken konsol nesillerinde, her sistem tamamen benzersiz bir yaklaşımdır. Aslında, birçok konsol birden fazla kontrolör veya çeşitli şekil, boyut ve giriş yöntemleri ile deney yapacaktır. Çoğu kötüydü ve sadece acı verici birkaç kişi vardı. Oyunun ne kadar şaşırtıcı olsaydı veya grafiklerin ne kadar harika olduğu önemli değil, kötü bir kontrolör deneyimi tanklamayı tamamlayacaktı. PS5’e kadar olan NES günlerinden baktığımızda, tüm zamanların sosisli video oyunu denetleyicilerini hatırladık.
Dreamcast Denetleyicisi
Yolumuza çalışmadan önce burada uysal bir tane ile başlıyoruz. Dreamcast denetleyicisi zaman için oldukça standart görünüyor-analog bir çubuk, d-pad, tetikleyiciler ve dört yüz düğmesi var. Bununla ilgili sorun diğer her şeydir. Bu şey, orijinal Xbox’ın Duke denetleyicisinden bir şekilde daha hantal ve tutulması daha az rahattır, ancak daha da kötüleşmiştir, çünkü kablo arka veya üstten ziyade alttan çıkıyor. Bu, herhangi bir süre sürmeyi garip hale getirdi ve D-Pad ve düğmeler bile başparmaklarda zordu. Konsola neden olmak için düzgün biriydi, ancak erken ölümün yapıldığı, ama hiçbir şekilde yardımcı olmadı.
Güç eldiveni
NES denetleyicisi zamanı için harikaydı, ancak Nintendo asla defne üzerinde dinlenecek bir şirket olmamıştı. NES için bol miktarda çevre birimi vardı, ama hiçbiri güç eldiveni kadar kötü değildi. Gerçekte, Nintendo, sadece birkaç on yıl, Wii’nin vuruşuyla gördüğümüz gibi hareket kontrolleri fikriyle erken oldu. Ancak 90’ların başında, teknoloji çalışacak kadar gelişmiş değildi. Oyun bu şeyi hareket ettiren girdilerinizin sadece yarısını tanıydıysa şanslı olursunuz, ancak her oyun için uzun kodlar yazmanızı gerektirdiği için ayarlanmak da büyük bir acı oldu. Bunu kullanmak, sadece oyunlarınızın tadını çıkarmayı zorlaştıran hayal kırıklığı içinde bir egzersizdi. Havalı görünüyordu, ama bu konuda söyleyebileceğimiz tek olumlu.
Atari Jaguar Pro Denetleyici
Atari Jaguar Pro denetleyicisi daha fazlasının daha iyi olmadığının kanıtıdır. Oyunlar daha sofistike oluyordu ve çoğu denetleyicinin bu noktaya kadar geldiği tipik iki ila dört düğmeden daha fazlasını talep ediyordu. Her nasılsa bu iğrençlik Atari’nin sosis denetleyicisi en az bir D-pad ve ellerinizi hareket ettirerek basabileceğiniz üç düğmeye sahip değil. Atari, oynarken nasıl bir NUM yolunu kullanmamızı bekledik. Asla çözemeyeceğimiz bir gizem. Tüm alt bölümün ne kadar pratik olmadığını görmezden gelse bile, “iyi” kısım iyi yapılmaz. Denetleyiciyi üstte tutmak garip ve kavramak zor, ayrıca düğmeler ve D-pad duygusal ve gerçek basması zor. Müteşekkirimiz pek çok insan bir jaguar almadı ve bu canavarlığa maruz kalması gerekiyordu.
Sega Aktivatörü
Güç eldiveninin zamanının önünde olduğunu nasıl söylediğimizi hatırlıyor musunuz? Sega bir şekilde 90’ların başında tam vücut izleme çalışması yapabileceğini düşündü. Aktivatör, yere yerleştirdiğiniz ve bir oyunu kontrol etmek için kullandığınız bir sekizgendi ya da bu kavramdı. Uygulamada, sizi hangi sensörü hareket ettirdiğiniz tamamen yeni bir “kontrol” şema tabanını ezberlemeye zorladı. Örneğin, oyunu puse için aynı anda panel 4 ve 6 üzerinde hareket ettirmeniz gerekir. Bu nedenle, hangi düğmeye basmak istediğinizi bildiğinizde, bunu aktivatörde temsil eden panele çevirmeniz, panelin nerede olduğunu hatırlamanız ve ardından vücudunuzu bu konuda hareket ettirmeniz gerekir. Oh, ve seni hiç okuması için dua et. Bu son kısım, çalıştığından daha fazla başarısız oldu ve tüm mücadeleyi anlamsız hale getirdi.
Atari 5200 kontrolör
Üzgünüm Atari, ama kontrolörleriniz korkunç. Bahsettiğimiz diğer birçok denetleyicinin aksine, Atari’nin en kötüsü varsayılan seçeneklerdir ve 5200 denetleyici sosis. Bu şey, üstte garip bir joystick olan bir TV uzaktan kumandasına benziyor. Tüm düzen, rahat bir şekilde, insan elleri için tasarlanmamış gibi hissediyor. Cihazı tutmanın, joystick’i kullanmanın ve düğmelerin herhangi birine aynı anda basmanın bir yolu yoktu. Bir denetleyicinin her alanında, joystick ne kadar sert ve güvenilmez olduğu hakkında konuşmadan başarısız olur. Bu denetleyicinin masaya getirdiği tek kayda değer şey özel bir puse düğmesiydi, ancak bu tek başına çok övgüye değer değil.
Resident Evil 4 testere denetleyicisi
GameCube ve PS2, büyük bir değişikliğe gerek kalmadan fantastik kontrolörlere sahipti. Ancak bu, üçüncü taraf ve yenilik kontrolörlerinin piyasaya su basmaya başladığı dönemdi. Gördüğümüz tüm deneysel kontrolörlerden hiçbiri, Resident Evil 4. Capcom, bir çocuk veya LightGun denetleyicisi yapmak yerine, bir denetleyici için en iyi form faktörünün hacimli bir testere olacağını düşündü. Sonuç, aklınızdaki her şeyden daha kötü. Sadece büyük ve hantal olmanın yanı sıra, çılgınca uygulanamaz. Bu şeyi tutmanın ve aynı anda tüm düğmelere ve çubuklara erişmenin bir yolu yoktur. Çalışmasını sağlamanın tek yolu, onu Arcade Stick’in bir çocuğu gibi bir masada kullanmaktır, ancak bu, çubukların nasıl yerleştirildiği konusunda bileklerinizde zordur. Umarım, bunu satın alan herkes sadece bir kontrolör olarak işe yaramaz olduğu için sadece ekran amaçlı olmasını istedi.
Tony Hawk: Kaykay Denetleyicisi Ride
Bir denetleyicinin rahatsız olması bir şey ve bunun çalışmaması için başka bir şey, ancak bu “denetleyici” çok daha kötü. Sadece için tasarlanmış Tony Hawk: Bine, Bu kaykay denetleyicisi, kullanımı gerçek tehlikeli olarak işleri yeni bir seviyeye taşıyor. Hızlandırmak, ayağınızı yan boyunca kaydırmanızı, bir kaykay itme hareketini taklit etmenizi gerektirir, ancak hileleri çekmek aslında tahtayı kaldırmanızı ve eğilmenizi gerektirir. Bir örnek olarak bir kılavuz yapmak için geri eğilmek, sırtınızda kolayca düz bir şekilde sonuç verebilir. Bu yüksekliğiydi Gitar kahramanı Gimmick denetleyicilerini kim popülerleştirdi, ama minnettarca Sürmek Bir bomba idi ve birçok insan bu ölüm tuzağını satın almadı.
