JIRAM tarafından görüldüğü gibi Jüpiter’in kuzey yarımküresinin kızılötesi görüntüsü. Kredi: Doğa Astronomi (2022). DOI: 10.1038/s41550-022-01774-0
ABD’de birden fazla kurumla bağlantılı, İtalya’dan bir meslektaşı ve Fransa’dan bir başka meslektaşı ile çalışan bir uzay bilimcisi ekibi, Jüpiter’in kutuplarını çevreleyen siklonların direncini kısmen açıklamak için modellemeyi kullandı. Dergide yayınlanan makalelerinde Doğa Astronomigrup, Juno uzay sondası tarafından yakalanan görüntüleri nasıl analiz ettiklerini ve öğrendiklerini, siklonların nasıl bu kadar uzun sürdüğünü en azından kısmen açıklayabilecek sığ su modelleri oluşturmak için kullandıklarını anlatıyor.
2016 yılında, NASA’nın Juno uzay sondası Jüpiter’in etrafında bir yörüngeye girdi. Bu tür diğer sondalardan farklı olarak, gezegeni ekvatorunun etrafında değil, kutuptan direğe dolaşıyor. Sonda, bu yeni perspektiften gezegenin resimlerini geri göndermeye başladığında, onlara bakan araştırmacılar bir sürpriz buldu. Kutupların her birinin tepesinde oturan tek bir siklon yoktu, her ikisi de daha fazla siklonla çevriliydi. Zaman geçtikçe, kutupların daha fazla resmi geldi ve onları inceleyen araştırmacılar, siklonların kararlılığı karşısında şaşırmaya devam ediyor – orijinal olanlar bugün hala oradalar ve şekillerini bile değiştirmediler. Böyle bir davranış elbette Dünya’da duyulmamış bir şey – siklonlar şekilleniyor, bir süre dolaşıyor ve sonra dağılıyor. Bu tür davranışlar, araştırmacıları gözlemledikleri şey için makul bir açıklama bulmaya zorladı.
Gezegenin kuzey kutbunun fotoğrafları, doğrudan kutbun üzerinde merkezi siklonu çevreleyen sekiz siklon olduğunu gösteriyor. Sekizi de birbirine yakın ve merkezi siklondan neredeyse eşit uzaklıkta ve sekizgen bir düzende düzenlenmiş. Şu anda, siklonların merkez etrafında dönüp dönmediği net değil. Güney kutbunda da benzer bir düzenleme var, sadece beşgen şeklinde beş siklon var. Bu yeni çabada, araştırmacılar, siklonların nasıl bu kadar uzun süre yerinde kaldıklarını ve konumlarını veya şekillerini değiştirmeden nasıl yaptıklarını açıklamak için yeni bir yaklaşım denediler.
Rüzgarın iki bağımsız belirlemesinden türetilen girdap ve sapma. Kredi: Doğa Astronomi (2022). DOI: 10.1038/s41550-022-01774-0
Ekibin çalışması, özellikle rüzgar hızlarına ve yönüne bakarak Juno sondasından alınan resimleri ve diğer verileri analiz etmeyi içeriyordu. Daha sonra öğrendiklerini alıp sığ su modelleri oluşturmak için kullandılar ve bu onları yerinde tutan siklonların ters yönünde hareket eden bir “antisiklonik rüzgar halkası” olduğunu öne sürmelerine yol açtı. Ve bu doğru olsa da, ekip, siklonları beslemek için ısının nasıl kullanıldığını açıklamaya yardımcı olabilecek konveksiyon imzaları bulamadı. Jüpiter’in siklonlarının davranışını tam olarak açıklamak için çok daha fazla çalışma yapılması gerektiğini kabul ediyorlar.
Okyanus fiziği Jüpiter’deki siklonları açıklıyor
Andrew P. Ingersoll ve diğerleri, Jüpiter’in kutup siklonlarının içinde ve çevresinde 200 km’ye kadar olan ölçeklerde girdap ve sapma, Doğa Astronomi (2022). DOI: 10.1038/s41550-022-01774-0
© 2022 Bilim X Ağı
Alıntı: Jüpiter’in kutuplarını çevreleyen siklonlar hala uzay bilimcilerini şaşırtıyor (2022, 23 Eylül) 25 Eylül 2022’de https://phys.org/news/2022-09-cyclones-circling-jupiter-poles-baffling.html adresinden alındı.
Bu belge telif haklarına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amaçlı herhangi bir adil işlem dışında, yazılı izin alınmadan hiçbir bölüm çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgi amaçlı sağlanmıştır.
