Milyarlarca yıldır Plüton ve onun en büyük uydusu Charon karşılıklı bir gelgit kilitinde karşı karşıya geliyor. Plüton’un yaklaşık yarısı büyüklüğünde olduğundan, ay ve gezegeni bazen çift cüce gezegen sistemi olarak anılır ve ortak bir köken hikayesini paylaşabilecekleri yönünde spekülasyonlar yapılır. Bilim insanları, ikili bir çifte ayrılmadan önce tek bir nesne olarak dönen bu olağandışı ikilinin nasıl ortaya çıktığını çözmüş olabilirler.
Yeni bir araştırmaya göre, Plüton ve Charon, iki buzlu cismin çarpışıp geçici olarak birbirine yapışmasıyla, kozmik bir dansta dönerek sonsuza kadar yörüngede bağlı iki nesneye ayrılmadan önce bir “öp ve yakala” mekanizmasıyla oluşmuş olabilir. çalışmak şurada yayınlandı Doğa Jeolojisi. “Gezegen çarpışma senaryolarının çoğu ‘vur kaç’ veya ‘otla ve birleştir’ olarak sınıflandırılır. NASA doktora sonrası araştırmacısı ve çalışmanın başyazarı Adeene Denton, “Bizim keşfettiğimiz şey tamamen farklı bir şey; bedenlerin çarpıştığı, kısa süreliğine birbirine yapıştığı ve ardından yer çekimine bağlı kalarak ayrıldığı bir ‘öp ve yakala’ senaryosu” dedi. bir ifade.
Charon, Plüton’un beş uydusunun en büyüğüdür ve 754 mil (1.214 kilometre) genişliğe uzanırken cüce gezegenin kendisi 1.400 mil (2.253 km) genişliğindedir. Yıllarca Charon’un büyük bir çarpışma sonucu Dünya’nın Ay’ıyla aynı şekilde oluştuğuna inanılıyordu. Ancak Dünya-Ay sisteminde çarpışan cisimler, daha büyük boyutları ve çarpışmadan kaynaklanan yoğun ısı nedeniyle daha çok sıvı gibi davrandılar. “Plüton ve Charon farklılar; daha küçükler, daha soğuklar ve çoğunlukla kaya ve buzdan oluşuyorlar. Bu malzemelerin gerçek gücünü hesaba kattığımızda tamamen beklenmedik bir şey keşfettik” dedi Denton.
Araştırmanın arkasındaki araştırmacılar, farklı çarpışma senaryolarının bilgisayar simülasyonlarını gerçekleştirdiler ve Plüton ile Charon’un çarpışma sırasında büyük ölçüde sağlam kaldığını buldular. Modele göre, bunlar bir kardan adama benzeyen tek, tuhaf şekilli bir nesne halinde bir araya geldiler. Dengesiz bir dönüşle iç içe geçtikten sonra ikili serbest kaldı ve ikisinden daha küçük olan Charon, Plüton’un etrafında neredeyse dairesel bir yörüngeye mahkum oldu.
Arizona Üniversitesi Ay ve Gezegen Laboratuvarı profesörü ve ortak yazar Erik Asphaug, “Bu çalışmanın ilgi çekici yanı, Charon’u yakalamak için çalışan model parametrelerinin sonunda onu doğru yörüngeye yerleştirmesidir” dedi. Yeni çalışmanın bir açıklamada belirtildiği belirtildi. “Bir fiyatına iki şeyi doğru alıyorsunuz.”
Çalışma aynı zamanda Plüton hakkındaki başka bir gizemi de çözebilir; yani cüce gezegenin nasıl olup da teorik olarak yeraltında sıvı bir okyanusa sahip olduğu ortaya çıkabilir. Araştırmaya göre iki cisim birbirinden ayrılırken, çarpışma süreci her iki gök cismine önemli miktarda iç ısının aktarılmasına neden oldu. Bu iç ısı, Plüton’un bir yeraltı okyanusu geliştirmesine neden olmuş olabilir.
Denton, “Bu ilk konfigürasyonun Plüton’un jeolojik evrimini nasıl etkilediğini anlamakla özellikle ilgileniyoruz” dedi. “Çarpışmadan kaynaklanan ısı ve ardından gelen gelgit kuvvetleri, bugün Plüton’un yüzeyinde gördüğümüz özelliklerin şekillenmesinde çok önemli bir rol oynamış olabilir.”
Ekip, gelgit kuvvetlerinin Plüton ve Charon’un bir araya geldiklerinde erken evrimini nasıl etkilemiş olabileceğini ve benzer bir sürecin diğer ikili sistemlerin oluşmasına nasıl yol açmış olabileceğini araştırmak için takip çalışmaları yürütmeyi planlıyor.
