Red Dead Redemption, ilk çıkışından on dört yıl sonra nihayet PC’ye çıktı. PC bağlantı noktası şüphesiz Rockstar’ın açık dünya Western’ini oynamanın en iyi yoludur. Rockstar ve ortak geliştirici Double Eleven, bunu Red Dead Redemption’ın bugüne kadarki en akıcı ve en güzel versiyonu haline getiren bir dizi grafiksel özellik ve iyileştirme ekledi. Bu görsel iyileştirmeler, zamana karşı tartışmasız bir şekilde dayanabilen, zaten mükemmel olan bir hikayeyi vurguluyor.
Ultra geniş bir monitörle oyunun ana bölgelerinin her birini maksimum ayarlarda keşfetmek için yaklaşık 20 saat harcadım ve bu muhteşem. Red Dead Redemption, 2010 yılında kusursuz atmosferi nedeniyle övüldü ve bu, bunca yıldan sonra bile bozulmadan kaldı. Sabahın erken saatlerinde güneş bulutların arasından süzülürken ovalarda yankılanan toynak seslerinin ritmik sesi, 2010’daki kadar sarhoş edici. Red Dead Redemption’da buna benzer anlar sıklıkla yaşanıyor ve geliştirilmiş görseller ve performans, bu yüksek seviyeleri daha da artırıyor.
En belirgin yükseltme, uzatılmış çekme mesafeleridir. O dönemde etkileyici olsa da, Red Dead Redemption’ın Xbox 360 ve PS3 versiyonları, baş kahraman John Marston’un yakın çevresi dışındaki her şeyin üzerinde bulanık bir filtre varmış gibi görünüyor. 2023’ün PS5 sürümü gibi, PC bağlantı noktası da çok daha temiz bir görüntü oluşturmak amacıyla bu ayrıntıları doldurmak için ekstra beygir gücü kullanıyor. Red Dead Redemption, PC bağlantı noktasının doğal 4K çözünürlüğüyle eşleştirildiğinde neredeyse hiç eskimiş gibi görünmüyor. Keskin gözlü oyuncular, birkaç yan karakter veya sınırı noktalayan toplanabilir şifalı bitkiler gibi hala biraz çamurlu görünen birkaç nesne ve dokuyu fark edebilir, ancak Batı Elizabeth’in altın ovalarında gezinirken bunu unutmak kolaydır. .
Ancak gösterinin yıldızı Red Dead Redemption’ın ultra geniş desteği. Bu dünyayı 21:9 perspektifinden görmek, Red Dead Redemption’ın temaları ve sinematik ilhamlarıyla el ele gidiyor. Oyunun açılış saatinde Fort Mercer’a yavaşça yaklaşmak, doğrudan Sam Peckinpah’ın The Wild Bunch’ından veya Clint Eastwood’un Unforgiven’ından alınmış gibi geliyor. Daha geniş en boy oranı, tüm deneyime atmosfere güzel bir şekilde uyum sağlayan seyrek, ıssız bir his verir.
Ultra geniş sunumun göze çarpan bir sorunu var: Oyunun ara sahneleri hâlâ 16:9 en boy oranında işleniyor. 21:9 en boy oranı bazı çekimlerin kadrajını bozabilirken, Rockstar ve Double Eleven’ın oyunculara bunu değiştirme seçeneği vermemiş olması çok yazık, özellikle de mod geliştiriciler bu sorunu zaten çözmüş durumda. Oyunun en ikonik ara sahnelerinden bazılarını mod yüklemeye gerek kalmadan sinematik, ultra geniş formatta görmek hoş bir eklenti olurdu.
Bu bağlantı noktası ne kadar sağlam olsa da, barebone hissi veriyor. En önemlisi, PC bağlantı noktası (2023’ün Switch ve PS5 sürümleri gibi) oyunun orijinal çok oyunculu ve işbirlikçi bileşenlerini kaldırıyor. Sunucu maliyetleri ve bakım masrafları göz önüne alındığında, Rockstar ve Double Eleven’ın neden çok oyunculu oyunu yeniden canlandırmak istemediklerini anlıyorum, ancak açık dünya yapısının son derece popüler olan GTA Online’ın temelini nasıl oluşturduğu göz önüne alındığında bunun eksik olduğunu görmek utanç verici. O zamanlar Red Dead’in çok oyunculu modları, sosyal çok oyunculu deneyimin ne olabileceği konusunda büyük bir darbe aldı ve bu tutkunun burada temsil edilmemesi hayal kırıklığı yaratıyor. Ayrıca özellikle fotoğraf modunun bulunmaması da kaçırılmış bir fırsat. Görseller üzerinde çok fazla çalışma yapıldı ve bir fotoğraf modu bu grafiksel iyileştirmeleri gerçekten vurgulayabilirdi.
Ancak bunca yıldan sonra Red Dead Redemption’ı yeniden ziyaret ederken beni en çok etkileyen şey görselleri ya da performansı değil, muhteşem yazımıydı. Red Dead Redemption, birçok karmaşık temayı özgün hissettirecek şekilde dengelemeyi başarıyor. Karakterler -her ne kadar hızlı bir şekilde tanıtılıp bir kenara atılsalar da – renkli, esprili ve coşkuludur. Birçoğu alaycı bir şekilde Amerikan Rüyası’nın ve evcilleştirilmemiş Batı’nın kötülüklerini, erdemlerini ve mitlerini kişileştiriyor. Nigel West Dickens, kelimenin tam anlamıyla, onurlu bir kapitalist gibi gösteriş yapan bir yılan yağı satıcısıyken, Landon Ricketts, kurtarıcı kompleksini beslemek için güneye giden, tükenmiş bir silahşördür. Her ne kadar John’un kanlı kurtuluş arayışı çok uzun bir görev listesi anlamına gelse de, canlı karakterler ve zekice diyaloglar maceranın her zaman bayat hissetmesini engelliyor.
Politikanın, liderlerin ve bağlılıkların ne kadar karmaşık olduğu göz önüne alındığında, John Marston’un Meksika’daki görevi hala önemli bir nokta olmaya devam ediyor. Marston, eski çete üyesi Bill Williamson’ı yakalamak için farklı amaçlar arasında ping pong yaparken Amerikan müdahaleciliğini temsil ediyor; bu, önündeki kaos ve dökülen kanla karşılaştırıldığında çok dar görüşlü bir hedef gibi görünüyor. John kanlı bir devrimin her iki tarafına da yardım ve yataklık ederken kendini rahatsız hissetmemek zor ama Red Dead’in temalarını ve sonunu bu kadar sert yapan da bu rahatsızlık. Tüm bunlar, Marston’un özgürlük, savaş, iyilik, kötülük, insan doğası, babalık, erkeklik ve benzeri konulardaki çoğu zaman sevimli ve basit felsefi eleştirileriyle noktalanıyor.
Red Dead Redemption, tüm zamanların en iyi Western filmlerinden bazılarıyla omuz omuza duran genişleyen bir destandır. Daha önce hiç oynamadıysanız PC sürümü, denemek için mükemmel bir zamandır. Ancak daha önce Red Dead Redemption oynadıysanız veya 2023’ün PlayStation 5 veya Nintendo Switch bağlantı noktasını aldıysanız, burada geliştirilmiş görsellerden başka pek bir şey yok.
