Benim bir suçluluk zevkim var ve bu, “Glee”yi baştan sona tekrar izlemem (evet, berbat sonraki sezonları bile) veya şimdiye kadar inanılmaz miktarda Harry Potter hayran kurgusu okumam değil.
Benim en büyük zevkim LinkedIn oyunlarını oynamak.
Açık soruyu cevaplamak gerekirse: Bekleyin, LinkedIn’in oyunları var mı? Evet. LinkedIn, Mayıs ayında LinkedIn News aracılığıyla New York Times oyunlarının bir taklidi gibi üç bulmaca başlattı. Mantık bulmacası Queens (en sevdiğim), kelime oyunu Crossclimb (oldukça iyi) ve kelime ilişkilendirme oyunu Pinpoint (harika bir oyun değil ama neyse) var.
LinkedIn, başka bir şirket için neyin işe yaradığını görüp daha sonra bu başarıyı tekrarlamaya çalışan klasik teknoloji stratejisini benimsiyor, profesyonel bir ağ platformunda oyun oynamak tuhaf görünse bile. Ancak NYT Games’in bu ilhamı neden teşvik ettiğine şaşmamak gerek. Bir bakıma, New York Times bir oyun şirketidir şimdi — Aralık 2023 itibarıyla kullanıcılar daha fazla zaman harcadı NYT Games uygulamasında haber uygulamasından daha fazla.
LinkedIn yalnız değil. Artık herkesin oyunları var. Apple News. Netflix. YouTube. Kendimizi kaptırabileceğimiz çok sayıda oyun var. Ve yine de, çeşitli New York Times bulmacalarımı bitirdiğimde, daha fazlasını istiyorum. Connections’dan önce LinkedIn’in Crossclimb’ını oynamak için can atıyormuşum gibi değil, ancak oyunlar bana o tatlı dopamin akışını sağlayacak kadar iyi.
Genellikle iş günümde LinkedIn’in oyunlarını oynarım (patronumdan özür dilerim). Bazen bunun sebebi LinkedIn’e bir şeyi doğrulamak veya bir kaynak aramak için girmemdir, ancak sonra küçük bir oyun oynamak için birkaç dakika ayırabileceğimi hatırlarım. Diğer zamanlarda, bir makalenin aynı taslağına çok uzun süre baktıktan sonra zihnim karışır ve renkli bir Queens bulmacasını çözmek için ara vermek, geri dönüp o Google Dokümanı tekrar yüzleşmeyi kolaylaştırır.
Ama ortaya çıktı ki, neden bu hızlı, günde bir kez oynanan beyin jimnastiği oyunlarını bu kadar sevdiğimizin ardında bir bilim var.
Yakın zamanda DeepWell DTx’in kurucu ortağı Ryan Douglas ile konuştum. Şirketinin temeli, video oyunları oynamanın (ılımlı bir şekilde) zihinsel sağlık açısından faydaları olabileceği fikrine dayanıyor. Bazı durumlarda, bir oyunun kısa süreli dikkat dağıtması bizi olumsuz düşünce sarmalından çıkarabilir veya bir soruna yeni bir bakış açısıyla yaklaşmamıza yardımcı olabilir.
Douglas, TechCrunch’a yaptığı açıklamada, “Örneğin Tetris oynuyorsanız, ne kadar kötü olduğunuz, ne kadar berbat olduğunuz, gelecek hafta ne olacağı ve benzeri şeyler hakkında kafanızda büyük bir konuşma yapamazsınız.” dedi.
Nörobilimsel bir düzeyde, Douglas oyun oynadığımızda beynimizdeki stresle başa çıkmaktan sorumlu olan limbik sistemi aktive ettiğimizi açıkladı. Ancak bu stres faktörleri simüle edilse bile, beynimizi bu stresin üstesinden çeşitli şekillerde gelmeye alıştırıyorlar.
“Bilinçaltı düzeyde öğrenmeye başlıyorsunuz, hızlandırılmış bir oranda yeni sinir yolları yaratıyorsunuz ve gelecekte bu sorunlarla nasıl başa çıkacağınız konusunda bunları bilinçaltı düzeyde öncelikli olarak seçiyorsunuz,” dedi. “Eğer bu sorunlarla başa çıkarsanız, [a stressor] bu özel ortamda, yetki kazandınız. Kontrol sizde.”
Bu, hepimizin gidip bütün gün Pokémon oynamamız gerektiği anlamına gelmiyor; DeepWell’in ürettiği video oyunu geliştirici araçları 15 dakikalık dozlarda terapötik kullanım için onaylanmıştır. Belki de bu yüzden hepimiz Wordle gibi oyunlara ve The New York Times’ın (ve LinkedIn’in) sonlu bir sonu olan diğer oyunlarına bu kadar hayran olduk. Günde bir bulmacanızı çözüp sonra devam ediyorsunuz.
Wordle’ın yaratıcısı Josh Wardle, oyunu The New York Times tarafından satın alınmadan önce viral başarısı hakkında TechCrunch’a konuştu.
“Sonsuz ilginizi isteyen uygulamalara ve oyunlara karşı biraz şüpheciyim – mesela, Silikon Vadisi’nde çalıştım. Bunu neden yaptıklarını biliyorum,” dedi Wardle. “Bence insanların sizden açıkça hiçbir şey istemeyen şeylere karşı bir iştahı var.”
Wardle haklı, ama tabii ki, sevgili LinkedIn oyunlarım benden bir şey istiyor: dikkatimi. Ve dürüst olmak gerekirse, son aylarda LinkedIn’de her zamankinden çok daha fazla zaman geçirdim.
LinkedIn’in kendi verilerine göre, davranışlarım bir anormallik değil. Şirket, Temmuz ayının başından bu yana yeni oyuncu etkileşiminin haftadan haftaya yaklaşık %20 arttığını söyledi. LinkedIn ayrıca kullanıcıların oyun oynadıktan sonra sohbet başlatmasında güçlü bir çekiş olduğunu fark etti. Bir oyunu tamamladığınızda, bağlantılarınızdan hangilerinin de oynadığını görebiliyorsunuz; sanırım bazı insanlar bunu #network için bir fırsat olarak görüyor. Ben bunu yapmıyorum, ama yine de LinkedIn’deki sohbetlerimin çoğu sadece arkadaşlarıma “merhaba” mesajı atmamla ilgili, çünkü nedense bu bana komik geliyor.
O halde LinkedIn’e girin ve içinizden geleni ortaya koyun… ve yaklaşık dört dakika sonra, küresel kapitalizmin amansız öğütmesine geri dönün.
