Arkadaşlarımla saatlerce kanepede birbirimizi itip kakarak ve herhangi bir ihanet algıladığımızda birbirimize bağırarak oynadığımız oyunlara karşı her zaman bir zaafım vardır. Bunları biliyorsunuzdur: Mario Karts ve Mario Parties. En büyük tehdit olarak algılanan bir oyuncuya karşı zayıf ittifaklar kurmak veya kaostan zevk alan pis bir hain olmak gibi oyunlar, aslında bu oyunların temel oyun döngüsünün bir parçası olmayan şeylerdir, ancak bir toplum olarak bunların olması gerektiğine karar verdik. Bunlar dünyanın Unos video oyunudur. Yarış oyunu DeathSprint 66 bu tür bir deneyim olacak şekilde şekilleniyor. DeathSprint 66’yı şimdiye kadar iki kez oynadım – bir kez Yaz Oyunu Festivali’nde ve bir kez de yakın zamanda bir ön izleme etkinliğinde – ve her ikisinde de oyun, son dakikada bir arkadaştan zaferi kapmaktan ve utangaç bir gülümsemeden başka bir şey sunmamaktan hoşlanan beynimin kertenkele kısmını gıdıkladı.
DeathSprint 66’da siz ve diğer yedi oyuncu (veya bot!) pistlerde inanılmaz hızlarda yarışırken, yüksek hızlarda koşmak, köşelerde drift yapmak, raylarda ilerlemek, duvarlarda koşmak ve inanılmaz akrobatik sıçramalar yapmak için güçlendirilmiş kıyafetler kullanırsınız. Bu arada, pist ve diğer oyuncular sürekli tehlike oluştururlar – her pistte kayan lazer ızgaraları ve devasa testereler bulunur ve ısı arayan dronlar ve kara mayınları gibi nesneler sizin ve rakipleriniz tarafından alınıp kullanılabilir. Tehlikeli bir yarışmadır, ancak neyse ki sadece karakterinizin klonu olarak yarışıyorsunuz – ve her yarışa yanınızda bir avuç yedek getiriyorsunuz, bu nedenle her kan sıçraması veya parçalanmış uzuv gününüzde yalnızca birkaç saniyelik gecikme anlamına geliyor.
DeathSprint 66’nın hemen hemen her yönü kargaşa ve kendi başarı şansınızı artırmak için başkalarından yararlanma süreci etrafında şekillenmiştir (örneğin, bir rakibin hemen arkasında koşmak ve onların yarattığı taslakta, onları geçmek için size hızlı bir hız patlaması sağlar). DeathSprint 66 dostça ihanet için olgunlaşmış ve onu oynarken Sonic Riders’a nostaljik hissettim (ilk oyun, tabii ki; garip devam oyunları değil). Ayrıca çok ulaşılabilir – daha zorlu pistlerde dolaşmak daha zor olsa da, DeathSprint 66 mekanik olarak basit bir oyundur ve her pistte birkaç tur atmak size nereye gidebileceğiniz konusunda oldukça iyi bir fikir verecektir. Bu anlayışı kavradığınızda, geriye sadece pratik yapmak kalır. Mario Kart veya Sonic Riders gibi bir arcade yarış oyunu oynadıysanız, DeathSprint 66’nın ne tür bir oyun olduğunu zaten anlamışsınızdır.
Bununla birlikte, DeathSprint 66’nın daha önce gelenlerden geride kaldığı birkaç nokta var. En bariz olanı, pistlerin estetik çeşitliliği, yani hiç yok. Her pist, düzeni açısından benzersiz bir zorluk sunsa da (örneğin, geleneksel sekiz rakamınız ve ardından düzenli olarak büyük testere bıçaklarının üzerinden geçmeniz gereken bir pist gibi daha korkunç kurulumlarınız var) hepsi aynı şehirde geçiyor ve büyük ölçüde aynı görünüyor. DeathSprint 66’yı almak istediğimde bu benim için bir anlaşma bozucu değil, ancak pistlerin herhangi birinin herhangi bir kişilik geliştirmesine engel oluyor.
Bu sorun karakter yaratımına da uzanıyor. Karakterinizi bir şekilde özelleştirebilir, farklı yarış kıyafetleri giydirebilir ve farklı renk şemaları koleksiyonundan seçim yapabilirsiniz, ancak bu yeterli değil; herkes hareket halindeyken farklı yarışçılar arasında kolayca ayrım yapamazsınız. Eğer biri bana testere fırlatacaksa, ne hakkında konuştuğumu bilmediklerini söyleme şansı vermeden önce tam olarak kimi suçlayacağımı bilmek istiyorum. Ve eğer arkamda duvarda koşan birini görürsem, söz konusu aptala ihanet etmeden önce hangi arkadaşımla anlaşma yapmam gerektiğini tam olarak bilmek istiyorum.
Rekabetçi arcade yarış oyunlarının bu yönleri – pisti bilmek ve rakiplerinizi bir bakışta tanımlayabilmek – tür için çok önemli değil, ancak onları daha eğlenceli hale getiriyor ve DeathSprint 66’nın bu konuda zaten karar kılınmış bir şekilde başlamaması hayal kırıklığı yaratıyor. Canlı servis oyunu olarak, oyunun başlangıcından estetik olarak farklı olan yeni pistlerin lansmandan sonra eklenmesi ve oyunun başlangıcındaki genel seçimlerden daha çılgın ve görsel olarak daha net olan ek karakter özelleştirme seçeneklerinin uygulanması tamamen mümkün. Ancak oyunun yapısı zaten harika bir zaman ve arkadaşlarımı, herkes için rahat bir zaman olacağı vaadiyle oyunu almaya kandırmak için sabırsızlanıyorum.
DeathSprint 66’nın 2024 yılında PC’ye çıkması planlanıyor.
