Psikiyatride bir devrim, bu disiplinin ilk kez çeşitli zihinsel patolojilerin semptomlarına değil, altta yatan nedenlere saldırmasına yol açacak bir paradigma değişikliği yaşanıyor. Bu, çeşitli Avrupalı ve Amerikalı akademisyenler tarafından yürütülen bir dizi araştırmadan ortaya çıkan şeydir. O halde bir adım geriye gidelim ve modern psikiyatrinin her zaman tıbbın geri kalanından farklı bir yaklaşım izlediği gerçeğinden yola çıkalım. Aslında eğer ikincisi çeşitli hastalıkların nedenlerini tespit etmek ve onlara müdahale etmekle ilgileniyorsa, zihnin tedavisi zihinsel patolojilerin semptomlarını sınıflandırmak, ikincisini tedavi etmekle sınırlıydı.
Genetik açıklamanın sınırları
Oxford Üniversitesi Psikiyatri Bölümü Direktörü Belinda Lennox’a göre, “geçtiğimiz yüzyıl boyunca akıl hastalıklarının tedavisi tıbbın geri kalanından ayrı tutuldu ve elimizde tanısal testlerimiz ya da öngörücü biyobelirteçlerimiz bile yok. “
Bütün bunların örnekleri, psikiyatrinin “İncil’i” olan ünlü DSM’de (Zihinsel Hastalıkların Tanısal ve İstatistiksel El Kitabı) örneklenmiştir; bu kitap, majör depresyondan şizofreniye kadar farklı semptomları ayrı durumlar halinde gruplandırmayı amaçlamaktadır. Zaten 2013 yılında, ABD Ulusal Ruh Sağlığı Enstitüsü, zihinsel patolojilerle bağlantılı genlerin araştırılmasına yatırım yaparak klasik yaklaşımdan uzaklaşmaya çalıştı, ancak başarı sağlanamadı; bu şekilde tanımlanan genler, aslında beyindeki bozukluklar üzerinde sınırlı bir etki gösterdi. soru. Duke Üniversitesi’nden psikiyatrist Allen Frances’e göre bu, araştırmayı entelektüel olarak teşvik ediyordu ancak klinik bir başarısızlıktı. Freiburg Üniversite Hastanesi’nden bilim adamı Ludger Tebartz van Elst’e göre genler yeterli bir açıklama teşkil etmiyor; ona göre örneğin otizm, şizofreni ve DEHB gibi çok farklı durumlar aynı genetik anomaliyle bağlantılı görünüyor. Psikiyatrik patolojilerin gerçek doğasına ilişkin ilk ışık, 2007 gibi erken bir tarihte, Pensilvanya Üniversitesi’nde 22. kromozomdan muzdarip yüz hasta üzerinde yürütülen bir araştırmayla ortaya çıkmaya başladı. Sorunlar Psikiyatri araştırmacıları, aslında bir otoimmün bozukluktan (anti-Nmda reseptörü ensefaliti), aslında psikoza neden olabilen antikorların neden olduğu bir beyin iltihabından muzdarip olduklarını vurguladı. Ve daha yakın zamanlarda Lennox, psikiyatrik hastalıklar ile bağışıklık sistemi arasında benzeri görülmemiş bir ilişkinin varlığına dikkat çekti. Psikozdan muzdarip binlerce hastadan alınan kan örneklerini analiz eden bilim adamı, vakaların %6’sında Nmda reseptörlerine (“nöronlarda mevcut olan iletişim yolları”) bağlı çok sayıda antikor bulunduğunu vurguladı. Lennox’a göre bu antikorların nasıl çalıştığı ya da epileptik nöbetler, psikoz ve ensefalit gibi çeşitli fenomenlere nasıl neden olabileceği açık değil. Ayrıca beyne erişimi kontrol eden kan-beyin bariyerini nasıl geçebilecekleri de belirsiz. Bu antikorlar, kısa süreli hafızadan gelen bilgilerin işlenmesinden sorumlu bir beyin bölgesi olan hipokampusta yoğunlaşmış olabilir; bu da halüsinasyonların ve yanıltıcı inançların üretimini açıklayabilir.
Lennox (Oxford Üniv.): “Bağışıklık sistemine etki edin”
Bilim adamına göre bir paradigma değişikliği gerekli: “Araştırmam, akıl hastalığından muzdarip insanların bağışıklık sistemine yapılacak müdahaleleri takiben iyileşebileceğini gösterdi.” Bilim adamı olası stratejiler arasında immünoterapi veya steroid ilaçların kullanılmasını önermektedir.
Bir başka araştırma alanı da psikiyatrik hastalıklar ve metabolizmayla ilgilidir. Beyin enerjiye aç bir organdır ve zamanla şu veya bu metabolik sürecin değişmesi ile şizofreni, bipolar bozukluk ve majör depresyon gibi durumların gelişimi arasında bir ilişki ortaya çıkmıştır. Öyle ki, Stanford Üniversitesi’nde bir süredir hastaların sadece ilaçla değil, beslenme ve yaşam tarzı bakımıyla da tedavi edildiği bir metabolik psikiyatri kliniği faaliyet gösteriyor.
