Dört yıllık tıkırtının ardından değişime hazırdım.
İlk olarak 2020’de 80 dolarlık Aukey klavyeyle membran klavyeden mekanik klavyeye geçiş yaptım. 104 tuş, muazzam bir ses düğmesi ve özellikle yerleşik RGB özelleştirmesi için orada bulunan gösterişli mavi düğmelerle dolu devasa bir karmaşaydı. Ancak kusurları beni ilgilendirmiyordu; Tıklamanın tatlı sesine takıntılı olmakla çok meşguldüm. Dokunsal ve sesli geri bildirimler sayesinde daha hassas bir şekilde yazdığımı hissedebildiğim için beni bir dönüşüme dönüştürmek çok fazla zaman almadı.
Bu dört yılda benim için çok şey değişti. Dökülen bir kedi ve eşimle yeni bir ortak çalışma düzeni, gürültülü, tüy toplayan bilgisayar kurulumumun ihtiyaçlarıma zarar verdiği anlamına geliyordu. Yeni bir çözüme ihtiyacım vardı ve Turtle Beach’in Vulcan 2 TKL Pro’su mükemmel bir deneydi. Klavye, beni manyetik Hall Etkisi anahtarlarının dünyasıyla tanıştırarak beni bir kez daha yazma konfor alanımın dışına itecekti. Şimdi denedim, yakın zamanda geri döneceğimden emin değilim.
Manyetik yazma
Aukey kurulumumla yaklaşık bir yıl boyunca sorun yaşamaya başladım. Yüksek sesli düğmelerinden hoşlanırken, kedi tüylerini ve diğer kalıntıları düşündüğümden çok daha hızlı toplama eğilimindeydiler. Temizlemek için sürekli anahtarları söküp çıkarıyordum, toz yığınlarını çekiyordum. Birkaç yıl sürekli kullanımdan sonra anahtarlar sürekli olarak üzerime yapışacağından aşınma ve yıpranmaya da pek dayanıklı değildi. Bardağı taşıran son damla, kız arkadaşımla birlikte aynı eve taşındığımızda geldi ve birdenbire düğmelerin ne kadar gürültülü olduğunu fark ettim. Bu, daha küçük bir masa alanına geçişle birleştiğinde çözmem gereken birçok sorun olduğu anlamına geliyordu.
Orijinal planım benzer bir Alienware mekanik klavyeye geçmek olsa da, test için masamın önüne geldiğinde Vulcan 2 TKL Pro’yu denemeye karar verdim. Kompakt boyutu ihtiyaçlarıma çok daha uygundu, dolayısıyla bu iyi bir başlangıçtı. Fişi prize taktım, beyaz çerçevesinin rengarenk yanmasını izledim ve yazmaya başladım. Bir anlığına geri çekildim; alışık olduğumdan tamamen farklı bir his ve ses veriyordu ama nedenini çözemedim.
O zamanlar Vulcan 2’nin alıştığım standart mekanik anahtarlar yerine manyetik Hall Etkisi anahtarları kullandığını fark etmemiştim. Bu, tuşların basıldığında hiçbir şeyle fiziksel temas kurmadığı daha yeni bir teknolojidir. Bunun yerine tuş vuruşlarını kaydetmek için mıknatıslar kullanıyorlar. Teorik olarak bu, hem daha hassas yazmaya hem de daha dayanıklı tuşlara yol açar. Eski klavyemin sürekli bakıma ihtiyaç duyduğunu düşünürsek özellikle o ikinci kısım ilgimi çekti. Bu hisle ilgili ilk rahatsızlığıma rağmen buna bağlı kalmaya karar verdim.
Vulcan 2’nin anahtarları alıştığımdan çok daha sessiz.
İlk engel, bir tuşa bastığımda daha sert, daha kısa bir duruş hissi veren şeye alışmaktı. Vulcan’ın anahtarları başlangıçta alıştığımdan biraz daha sert geldi ve bu başlangıçta parmaklarımı biraz zorladı. Buna alıştıktan sonra (çalıştırmayı ayarlamak için Swarm 2 uygulamasını kullanarak), Hall Etkisi anahtarlarının ne kadar tatmin edici olabileceğine dair kısa sürede bir fikir sahibi oldum.
Doğruluğu kaybetmeden tuşlar arasında daha hızlı hareket edebildiğim için yazım eski mekanik klavyeme göre daha akıcı oldu. Vulcan 2’nin bana neredeyse porselen karoların üzerinde süzülüyormuşum gibi hissettiren bazı özellikle pürüzsüz tuş başlıkları kullanması da buna yardımcı oluyor. Bunlar, yüksek anahtarların üzerinde duran ince kapaklardır ve RGB ışıklarının parlaması ve her bir tuş vuruşunu hızlı bir flaşla onaylaması için çok fazla alan bırakırlar.
Bu his edinilmiş bir tat olsa da, desibel seviyesindeki düşüş büyük bir gelişmedir. Hiçbir fiziksel temas olmadığı için Vulcan 2’nin anahtarları alıştığımdan çok daha sessiz. Ses daha çok mekanik ve membran klavye arasındadır. Hâlâ ses çıkarıyorlar ama sanki battaniyenin altında yazıyormuşum gibi daha çok sessiz bir takırtıya benziyorlar. Daha sıcak, daha az sert bir ton, eminim kız arkadaşım bir oda uzakta çalışırken onu çok daha az sinirlendirecektir.
Ancak en büyük test, masamda takılmayı seven bir kedinin neden olduğu karmaşayla ne kadar iyi başa çıkabileceğiyle ilgili. Onun dökülmesi sonuçta mekanik klavyemin çöküşüydü ve Hall Effect anahtarlarının tuş vuruşlarımı kesintiye uğratabilecek temas parazitlerinden kurtulacağını umuyordum.
Bunun nasıl düzeleceğini söylemek için henüz çok erken olsa da, artık klavyemdeki o kalıntıları görmenin benim için çok daha kolay olduğunu fark ettim. Ekonomik anahtar tasarımı sayesinde, tahtayı doğrudan görebiliyorum ve tuşların arasına saçılan tüyleri görebiliyorum. Bu, tahtayı görmek için bile anahtarları sökmek yerine onu havaya uçurabildiğim için, anında bakım yapmayı kolaylaştırıyor. Bu beni hem daha uzun ömürlü hem de daha temiz görünen bir klavyeye sahip olacağım konusunda umutlandırıyor.
Şimdilik Vulcan 2’mi yakın zamanda paketlemeyi planlamıyorum. Hassas yazım, kolay özelleştirme ve daha yumuşak ses sayesinde şimdilik Hall Effect teknolojisi konseptine güveniyorum. Turtle Beach’in bu özelliği, özellikle 150 dolarlık bir fiyat noktasında güçlü hissettiriyor, tuşların biraz daha esnek olmasını istesem bile (ses düğmesi, avuç içi dayanağı ve çok kullanışlı Swarm 2 uygulaması gibi ekstralar bunu telafi ediyor) kusur aramak).
Balayı aşamam zamana dayanabilecek mi, yoksa anahtarlarım kaçınılmaz olarak yıprandığında bir sonraki büyük trendi mi arayacağım? Size dört yıl sonra anlatacağım ama içimden bir ses Vulcan 2’nin bu bekleyişten sağ çıkacağını söylüyor.
