“Çok zorlandım. Bunun onun için özel olmasını istedim” diyor Diane Kruger, David Cronenberg’in performansı hakkında. KefenlerEfsanevi yönetmenin, merhum eşi Carolyn’in ölümünden sonra yaşadığı yas sürecinin bir parçası olarak yazdığı bir film.
KefenlerCannes’da yarışmada gösterimi yapılan film, karısının ölümünden bu yana teselli bulamayan tanınmış bir iş adamı ve dul olan Karsh’ın (Vincent Cassel), yaşayanların, ölen sevdiklerini mezarlarında izlemelerine olanak tanıyan devrim niteliğinde ve tartışmalı bir teknoloji icat etmesini konu alıyor.. Kruger üç rol oynuyor; merhum eşi ve kız kardeşinin yanı sıra CG animasyonunda oluşturulan sanal bir avatar.
“Bir şey [David] Bana, sanırım Vincent’ın filmde de söylediği gibi, karısı geçip de onu bir tabuta koyduklarında, onun yanına atlamak için korkunç bir istek duyduğunu, çünkü bu düşünceye dayanamayacağını hissettiğini söyledi. Ölümde yalnız kalmasından” diye anımsıyor Kruger. “[The film is about] Birini fiziksel olarak bırakmanın gerçekte ne anlama geldiğini.”
Cannes’ın müdavimlerinden Kruger, Fatih Akın’ın filmiyle En İyi Kadın Oyuncu dalında Altın Palmiye ödülünü kazandı. Solmaya 2017 yılında görüştüm TR hakkında Kefenler ve böylesine kişisel bir projede Cronenberg’le çalışmanın nasıl bir şey olduğunu anlattım.
nasıl katıldın Kefenler?
Bir şekilde aklıma geldi. Geçen yıl Cannes’da Vincent’ın [Cassel] ve Léa Seydoux başrol oynayacaktı. Yolda bir şekilde okulu bıraktı. Senaryoyu aldığımda aslında Paris’te Vincent’la bir Fransız filmi üzerinde çalışıyordum: “[David’s] Paris’te. Sana bu filmi önermek için seninle tanışmak istiyor.” Saatlerce konuştuk. O zamanlar bunun karısıyla olan kişisel yolculuğuna dayandığını bilmiyordum.
O toplantıda neler konuştunuz?
David’in çalışmalarının büyük bir hayranıyım. Onun pek çok filmini izledim ve bence ne zaman kendi türünü icat etmiş ileri görüşlü bir yönetmenle çalışma fırsatı yakalasanız, bu fırsatı değerlendirmek istersiniz. Tanıştığımızda beni en çok etkileyen şey karısıyla ilgili kişisel yolculuğu konusunda ne kadar açık olması ve ölümüne kadar ona nasıl eşlik ettiğiydi. Bu Cronenberg dünyasındaki çok özel koşullar altında, gerçek aşkın gerçekte ne olduğu, ölümlülüğünüz ve insanların kederle nasıl başa çıktıkları hakkında düşünmenizi sağlar.
Bir filmin yapımcı için bu kadar kişisel olması performansınızı etkiledi mi?
Benim için evet. Ama bunu bana yüklemedi. Geçmişe dönüş sahnelerinin çoğunda, karısını çeşitli derecelerde hastalık içinde gördüğünüzde, şunu hissettim: [David] bir şekilde kendini biraz ayırıyor. Beni yönetti ama sahneyi yerli yerine oturttu ve sonra küçük yönetmen kulübesinde ortadan kayboldu.
Birden fazla karakteri oynuyorsunuz Kefenler. Daha önce buna benzer bir proje yapmış mıydınız?
Filmde üç karakteri canlandırıyorum, bu yüzden okuduğumda bu bana çok çekici geldi. ben sadece hiç [played multiple characters] önceden birkez. Fransa ve Almanya’daki TV kanalı Arte’nin kısa filminde yer aldım. İşyerinde kadınlara yönelik cinsel saldırganlıkla ilgiliydi. Ve o kısa filmde trende cinsel saldırıya uğrayan bir temizlikçi kadını canlandırdım. Onu ve saldırganı oynadım. Bunun – İngilizcemi bağışlayın – saçmalık olduğunu düşündüm. Ben sadece saldırıya uğrayarak yaşamak zorundayken, saldırganın derisine girmek çok rastgele geldi. Birdenbire, saldırganlığı yapma konusunda kendimi haklı hissetmeye tamamen kararlı olmam gerekti. Burada ilgimi çeken, ölümü en kişisel olduğu için en zor olan eşti. [David] ve tabii ki ona en yakın olanı. Bunlar çok hassas sahneler ve bir bakıma oldukça şok edici sahneler. Vincent ve ben, karı koca arasında bir sevişme sahnesi var ve sevişirken kalçam kırılıyor ve bunun gerçekten olduğuna inanıyorum. Seks mi yapıyorlardı yoksa sadece sarılıyorlar mıydı bilmiyorum ama bu gerçekten olan bir şeydi ve filmde şok ediciydi ve oynaması da şok ediciydi. O halde kız kardeş tam tersidir. Çok eksantrik ve komplocuydu. Oynaması çok eğlenceliydi.
Bu iki rolle hem acı çeken kişiyi hem de onun için yas tutan birini oynuyorsunuz.
Bana kesinlikle ölümlülüğüm hakkında büyük ölçüde düşündüren bir film. Kederle ilgili filmler gördünüz, ben de kederle ilgili filmler yaptım, ama burada özel olduğunu düşündüğüm şey var ve bunu daha önce bir kez izlemiştim. aşk Cannes Film Festivali’ni kazanan Michael Haneke’nin yazdığı film bir çift hakkındadır. Sorun aile değil, sorun çocuklar değil. Bu, bir erkekle bir kadın arasında fiziksel olarak birisine karşı beslediğiniz ve bırakmanız gereken aşkla ilgili. Kadın ölür ve uzun bir süre yatakta kalır, çünkü adam onun fiziksel kısmını bırakamadığı için çürür. Sanırım bu konuyu pek sık konuşmuyoruz. Beni de tabutta görüyorsunuz. Bu filmin bir parçası ve bu benim için şok ediciydi. Ama “Ah, işte izleyiciyi şok etmeye çalışan bir film yapımcısı.” şeklinde değil. Öyle hissettim [it was saying,] “Bu biziz.” Orada böyle görüneceğiz. Filmlerinin sahip olduğu o tuhaf atmosfer burada daha da güçleniyor, çünkü çok kişisel ve insani. Her birimiz bir tabutun içinde yatmanın nasıl bir şey olacağını düşündük.
Cronenberg’in yönetmenlik tarzını nasıl tanımlarsınız?
En başından itibaren herhangi bir tablo okuması yapmadığı konusunda uyarılmıştım, en azından bu konuda yapmadı. Herhangi bir prova yapmadık. Çekimlere başlamadan birkaç hafta önce Kanada’da olmama rağmen onu pek göremedim. Ben şöyle dedim: “Bekle, prova yapmayacak mıyız? Yoksa bir şeyler hakkında mı konuşacağız?” Hayır, hiçbir şey. Artık bir aktör olarak sahip olduğum deneyimle onun sete adım atacağını ve onu bekleyeceğini düşündüm. [me] olmak. “Ya bunu denersem? Bu çizgiye ne dersiniz?” O yazdı [the script] bu yüzden onun bu konuda oldukça titiz olacağını düşündüm ve bu doğruydu. Çekime başlamadan önceki gece onu aradım ve şöyle dedim: “Her kelimeye gerçekten ne kadar bağlısın?” Şöyle dedi: “Ah hayır, ben [attached] her kelimeye.” Yani doğaçlama yok, farklı şeyler denemek yok. Kariyerimin başlangıcında bu benim için gerçekten sinir bozucu olurdu çünkü size rehberlik eden bir yönetmene o kadar bağımlısınız ki o da Cronenberg değil. İşe alır, onunla toplantı yaparsınız ve sonra ara sıra sizi yönlendirir.
Peki, Vincent’la ekrandaki çoklu ilişkilerinizi kurmak için prova yapacak vaktiniz oldu mu?
İkimiz de bu Fransız filmini yapıyor olduğumuz için şanslıydım. [Vincent] İngilizcede başrol oynamadığı ve çok fazla diyalogu olduğu için gergindi. Aylar, aylar ve aylar öncesinden bunun üzerinde çalışıyordu. O zamandan beri [David] hiç prova yapmadım [Vincent and I] Her zaman Toronto’da buluşur, ertesi günün işinin üzerinden geçerdik. Vincent’ı seviyorum. O gerçekten harika bir suç ortağı ve pek çok açıdan David gibi gerçekçi bir insan. Sonunda ona bu kadar benzemesi benim için biraz tuhaftı. Bu saç. Birkaç kez birlikte çalıştıkları için harika bir ilişkileri vardı. Kesinlikle sette yaşadığım en iyi deneyimlerden biriydi.
Böylesine kişisel bir projeyi Cannes seyircisinin önüne koymak nasıl bir duygu?
Cannes çok özel bir atmosfer ve an. Orada David’i seviyorlar, bu yüzden filmde olup biten diğer tuhaflıkların dışında, bu filmin sahip olduğu gerçek kalbi görebileceklerini umuyorum. İzleyiciler için oldukça erişilebilir bir film olmasını umuyorum, belki de diğer filmlerinden daha fazla. Hikayesine karşı duyarlı olmalarını umuyorum.
