Promosyon e-postaları ve masaüstü uyarılarıyla ilgili kırılma noktam nihayet birkaç hafta önce gerçekleşti. Sabah 7’de, konu satırında arkadaşımın ölümüne karşı çıkanın yer aldığı otomatik bir Legacy.com e-postasıyla uyandım. E-postanın kendisi yeterince sinir bozucuydu ama söyledikleri onu soğuk ve düşüncesiz bir sıkıntıya dönüştürüyordu: “Hatırlanmak önemlidir. Geçen yıl gönderdiğiniz çiçekler rahatlatıcı bir sempati ve destek jestiydi.”
Ben çiçek göndermedim. Bir ağaç diktim. Arkadaşımın istediği de buydu. Legacy.com’un ölüm ilanındaki ziyaretçi defterinde benden tekrar imzalamamı istediği yazıyordu.
Aslında Legacy.com e-postası bardağı taşıran son damlaydı. İşler birkaç ay önce bir Microsoft OneDrive bildirimiyle başladı. Google Drive’dan yeni geçiş yapmıştım ve yeni bir e-posta adresi oluşturmak yerine on yılı aşkın süredir Xbox hesabıma bağlı olan eski bir Hotmail hesabını kullandım. Eğer bana o e-postanın bulut deposunda fotoğraflarım olduğunu söyleseydin sana inanmazdım. Bu e-posta adresi altında bulut depolama alanını hiç kullanmadığıma yemin edebilirim. Ancak aboneliğimi güncelledikten bir gün sonra “Bu günde” anılar uyarısı belirdi.
Üzerine tıkladım – ve aman tanrım, O bir hata. Microsoft OneDrive, bana kötü davranan eski sevgilimin fotoğraflarını (varlığını unuttuğum fotoğrafları) yüzüme göstererek hayatımın en karanlık zamanlarından birini hatırlamamı istedi. Ani bir öfkeyle bu fotoğrafların her birini dijital ortamdan sildim ve OneDrive aboneliğimi iptal ettim. Hatırlamanıza gerek olmayan bazı şeyler vardır çünkü onları asla unutmazsınız.
Bildirimler hayatımızın her anına izinsiz girebilir, dikkatimizi çekmek için nezaketsiz bir şekilde mücadele edebilir. Evet, bunları kapatabilir veya hiçbir zaman önemsiz klasörüne düşmeyen e-postalarda “abonelikten çık” seçeneğine tıklayabiliriz, ancak asıl önemli olan bunların ilk etapta gerçekleşmemesi gerektiğidir. Bir yabancının “Hey! Arkadaşının öldüğü zamanı hatırlıyor musun? Mezarlıkta bize doğru koşarken mi? Eski partnerimizin “Ben olmam gerekiyordu!” diye bağırmasını kabul eder miydik? Düğün törenimizin ortasında mı? Her gün kafamdan yeterince müdahaleci düşünce geçiyor. Bunları güçlendirecek bir algoritmaya ihtiyacım yok çünkü matematiksel olarak bana göstermek istediğini görmek istediğim sonucuna vardı.
Öte yandan tüm teknolojiler gibi bildirimler de birer araçtır. Çok fazla almak dikkatimizi dağıtabilir ve bunaltabilir, ancak çok az alırsak önemli bir şeyi unutabiliriz. Hangi bildirimleri alacağımız konusunda bir miktar ayarlama yapma imkanımız olsa da, bu uygulamaları oluşturan şirketlerin, ürünlerini mümkün olduğu kadar çok kullanmamızı istedikleri için kontrolü devretme konusunda pek teşvikleri yok. (Cidden, Duolingo, sakin ol. Kaçırdığım Klingonca dersim için ağlamana gerek yok.) Hangi bildirimleri almak istediğin ile hangi bildirimleri almak arasında en iyi orta yolu bulmak için ayarların içinde hangi tuşlara basacağını bulman gerektiği için bu daha da karmaşık hale geliyor. sessiz muameleyi hak ediyor.
Artık akıllı telefon bildirimlerimi dizginledim (büyük ölçüde “aptal bir telefon” satın alarak), ancak e-postalar ve bulut depolama uyarıları bitmek bilmeyen bir oyun gibi ortalıkta dolaşıyor. Çılgın Timsah – çoğuna kaydolduğumu hatırlamasam da. Ve ortaya çıktıkları anda, onları tamamen nasıl kapatacağımı bulmaktansa onları bir kenara atmak benim için daha kolay. Her zaman e-posta ve bulut sürücü ayarlarıma girmeyi amaçlıyordum, ancak bir hafta bir ay oldu, sonra bir ay bir yıl oldu – ve şimdi 414 aktif e-posta aboneliğim ve popülerliğinden korktuğum için asla oturum açmadığım bir bulut sürücüm var -Güç kaynağı.
Ancak dikkatinizi çekmek için kendi fotoğraflarınızı ve anılarınızı (iyi olanları bile) kullanmanın daha kötü bir yanı var. Tüm “Bu günde” bildirimlerini devre dışı bıraksanız bile bunları bulutta saklamak uygundur. Ancak o bulut, aboneliğinizi iptal etmeniz durumunda sizi anılarınızın dışında bırakabilecek bir teknoloji şirketine ait bir sunucudur. Sonra ne?
Günümüz standartlarına göre aşırı bir çözüm, her şeyi sizden başka kimsenin erişemeyeceği harici bir sürücüde depolamaktır. Bunlara herhangi bir cihazdan, herhangi bir zamanda erişmenin rahatlığını kaybedersiniz, ancak karşılığında çok daha iyi bir şey kazanırsınız: gizlilik. Bundan sonra tüm fotoğraflarımı burada saklayacağım. Çok fazla iş gibi göründüğü için NAS almaktan kaçındım, ancak yine de eşyalarıma her yerden erişebilmek güzel olurdu. Web siteleriyle etkileşime geçmemi sağlamak için duygusal açıdan farkında olmayan algoritmalar ve sempati numarası yapan otomatik e-postalarla uğraşmaktan bıktım. Anılarım pazarlama araçları değil.
