Son zamanlarda kıtadaki kurban kurbanlarının sayısını tahmin etmeye çalışan bir araştırmacı ekibine göre, Taş Devri sırasında ritüelleştirilmiş insan kurban etme Avrupa genelinde yaygındı.
Fransa’nın Rhône Vadisi’ndeki Neolitik bir mezar olan Saint-Paul-Trois-Châteaux’da kazılan iskeletleri inceleyerek başladılar. Kalıntılardan ikisi, ekibin, boğulmalarına neden olacak pozisyonlara zorlandığını belirlediği kadınlara aitti; kadınlardan en az biri diri diri gömülmüş olabilir. Ekip daha sonra, kadın cinayetlerinin ritüelleştirilmiş olup olmadığını belirlemek için Avrupa genelinde benzer cenaze törenlerinin sıklığını araştırdı. Bu ileri araştırma, Rhône Vadisi kurbanlarının 6.000 ila 5.500 yıl önce öldüğü zamana kadar, insanların nefesini sıkmanın 2.000 yıldır ritüelleştirilmiş bir cinayet biçimi olduğunu ortaya çıkardı.
Çalışmanın yazarları, “Arkeolojideki, özellikle de yazılı kayıtların bulunmadığı tarih öncesi dönemdeki temel zorluk, ritüel kurbanı diğer ritüelleştirilmiş şiddet biçimlerinden ayırmaktır” diye yazdı. Onların araştırması yayınlanan Bugün Science Advances’da.
Bazı göstergeler oldukça açık: ölülerin vahşice öldürüldüğüne dair kanıtlar, kalıntıların alışılmadık bir şekilde yerleştirildiği veya ölen bireylerdeki demografik düzensizlikler. Birçok bataklık cesedi—Antik bataklıklarda iyi korunmuş insan kalıntıları keşfedildigenellikle Kuzey Avrupa’da –kurban töreninin işaretlerini sergilemek.
Saint-Paul-Trois-Châteaux’daki iskeletlerin bulunduğu silo, gündönümlerine doğru yönlendirilmişti ve bu da ekibin bu alana tarım amaçlı saygı gösterildiği ve açıkça insan kurban edildiği yönündeki hipotezine yol açtı.
“Özel düzenleme [of the bodies]Ekip, – üst üste istiflenmiş ve bileği taşı parçalarıyla iç içe geçmiş – daha güçlü ve kasıtlı bir yerleştirmeyi ima ediyor, bu da ölümlerinin muhtemelen mezar bağlamında meydana geldiğini güçlü bir şekilde öne sürüyor” diye yazdı.
Avrupa çapında cinayet niteliğinde bağla boğulma olaylarını belgelediler. Bu ritüelleştirilmiş şiddet biçimi genellikle eğilimli kurbanın ayak bileklerinin ve boğazının birbirine bağlanmasını içerir; kurbanın konumu onların kendi kendini boğmasına neden olur. Arkeolojik bağlamların yanı sıra, İtalya’daki Addaura Mağarası’ndaki Mezolitik kaya oymaları da bu tür insan kurban etme şeklini tasvir ediyor.
Ekip, günümüz İspanya’sından Çek Cumhuriyeti’ne ve Almanya kadar kuzeyden Sicilya kadar güneye kadar 14 farklı bölgede 20 kişiyi inceledi. Sitelerin yaşları MÖ 5400 ile MÖ 3534 arasında değişmektedir. Görünen kurban kurbanlarından dördü çocuktu ve bunlardan üçü İspanya’daki aynı yerde, Bobila Madurell Sud’daydı.
Ekip, “Bu kültürel fenomen, Orta Avrupa’da çeşitlenmiş ve Orta Neolitik’in sonlarında doruğa ulaşmadan önce neredeyse iki bin yıl boyunca kendini farklı oranlarda yapılandırmış olabilir” sonucuna vardı.
Bu kurban etme yöntemi Taş Devri’nde en çok moda olsa da, kurban uygulamaları bin yıl boyunca devam etti. 2019 yılında bir İngiliz su hizmetleri şirketi iki düzineden fazla bulundu İnsan kurban edildiğine dair izler taşıyan 3.000 yıllık iskeletler: Bazı bireylerin elleri bağlandı, ayakları kesildi ve başları kesildi.
Saint-Paul-Trois-Château’daki topluluğa gelince: Hasatlarının bereketli olmasını umuyorum derdim ama o zaman fedakarlıkların işe yaradığını düşünmüş olabilirler.
Daha fazla: Peru’daki 15. Yüzyıl Arkeolojik Alanında 137 Çocuğun Kurban Edilme Töreni Bulundu
