İlk görüşte aşktan çıkar evliliğine kadar: Yenilenebilir kaynaklar ve depolama sistemleri arasındaki bağlantı giderek daha da güçleniyor. Umudumuz, iklim acil durumunu durdurabilecek veya en azından yavaşlatabilecek sağlıklı bir enerji geçişine yol açmasıdır. Bir itirazın üstesinden gelmek için güneş ve rüzgar enerjisi santrallerinin mutlaka depolamayla birleştirilmesi gerekecek: Rüzgar esmediğinde ve güneş parlamadığında enerjiyi nereden alacağız? Büyük lityum iyon piller halihazırda dalgalanmaları azaltmak ve elektrik şebekesini dengelemek için kullanılıyor, ancak bu teknolojinin kapasitesi yalnızca birkaç saatlik kapsama alanıyla sınırlıdır.
Yenilenebilir Kaynaklar ve Enerji Verimliliği Koordinasyonu’nun onursal başkanı ve depolama konusunda büyük bir uzman olan Giovanni Battista Zorzoli, “Perspektif olarak gelişebilir, ancak lityum piller uzun vadeli depolama için belirleyici teknoloji olmayacak” öngörüsünde bulunuyor.
Sıkıştırılmış gazlar ve redoks akışlı piller
Uzun süreli depolama (Ldes), enerjiyi yalnızca saatlerce değil, günler, haftalar ve hatta aylar boyunca depolayabilmeli ve daha sonra gerektiğinde serbest bırakabilmelidir; örneğin, kapalı gökyüzü ile sürekli bir antisiklon durumunda, büyük Almanların “dediği aralıklı yenilenebilir enerji kaynaklarının düşmanı”dunkel flüt” (karanlık sakin). Bu amaçla, farklı olgunluk derecelerine sahip çeşitli teknolojiler üzerinde çalışıyoruz: haftalık süreler boyunca sıkıştırılmış gazlara bakıyoruz ve daha uzun süreler için redoks akışlı piller umut verici ve yeni kimyalar yolda. Daha sonra kum veya erimiş tuz pilleri gibi termal birikimler meydana gelir. «Bu depolama teknolojileri, rüzgar veya fotovoltaik üretimin programlanabilirliğini önemli ölçüde artıracaktır. Beklendiği gibi, iklim koşullarını üç gün önceden büyük bir hassasiyetle tahmin etmeyi mümkün kılacak yapay zekanın katkısı da eklenirse, programlanabilir ve programlanamayan yenilenebilir enerji kaynakları arasındaki ayrım aslında ortadan kalkacaktır”, diye düşünüyor Zorzoli.
3 trilyon dolarlık pazar
COP26’da başlatılan Uzun Süreli Enerji Depolama Konseyi, LDES’in kurulu kapasitesinin 2040 yılına kadar sekiz ila 15 kat artarak 1,5-2,5 terawatt’a (85-140 terawatt saat depolama kapasitesiyle) kadar artması gerekeceğini tahmin ediyor. Tam ve ekonomik açıdan optimal bir enerji geçişini mümkün kılmak için 3 trilyon dolarlık bir pazar.
Ancak bugüne kadar sektördeki referans noktası, her şeyden önce yüksek verimliliği sayesinde hala pompalama yoluyla hidroelektrik depolamadır: Bu şekilde depolanan enerjinin %80’i meyve vermektedir. Bu, yüzyılı aşkın bir geçmişe sahip bir teknoloji, ancak yaklaşık 160 gigawatt kurulu kapasite ve %60’ı Çin’de olmak üzere inşaat halindeki diğer 130 gigawatt kapasiteyle dünya çapında en yaygın kullanılan depolama yöntemi olmaya devam ediyor. Avrupa’da en etkileyici örnek, İspanya’da, Valensiya’nın hinterlandında, Iberdrola’nın La Muela platosunun tepesinde, 900 metre yüksekliğinde ve 500 metre daha alçakta bir havzayı barajlarla kapattığı ve 1,2 milyar dolarlık bir yatırımla oluşturulduğu görülüyor. Euro, neredeyse iki nükleer santrale eşdeğer 1,8 gigawatt gücüyle Avrupa’nın en büyük kapalı çevrim hidroelektrik santrali. Bu muazzam “batarya”, üst havzayı “yeniden şarj etmek” için İspanyol rüzgar santralleri tarafından üretilen fazla enerjiyi kullanıyor ve ardından talebin en yüksek olduğu zamanlarda türbinleri etkinleştirerek enerji üreten aynı su kütlelerini serbest bırakıyor. İtalya’da, Alpler ve Apeninler’in büyük hidroelektrik kaynakları sayesinde, İtalya’nın ve kısmen de Avrupa’nın yenilenebilir enerji kaynaklarının tüm istikrarsızlıklarını kolayca absorbe edebilecek muazzam bir depolama kapasitesine sahip, neredeyse 7 gigawatt’lık pompalama kapasitesi zaten mevcut ve bu da İtalya’yı ” Avrupa’nın pili”, ancak pazar nedenlerinden dolayı bu amaç için kullanılmazlar.
