Sen abilir esinti Açık Yollaryayıncı Annapurna Interactive’in yeni gizemli oyunu. Sadece iki saat kadar sürüyor ve takılıp kalacağınız türden bir oyun değil. Çözülmesi gereken gerçek bulmacalar veya aşılması gereken engeller yoktur. Bunun yerine, birlikte bir yolculuğa çıkan bir anne ve kızının uzun süredir kayıp olan aile sırlarını keşfetmesiyle ilgili bir hikaye boyunca sürekli ilerliyorsunuz. Ancak oyun o kadar çok eğlenceli detay ve merak uyandırıcı gizemlerle dolu ki, kendinizi kaptırmamak elde değil.
Yönetici yapımcı Amy Fincher, “Oyuncuların bir şeyler aramak zorunda olduklarını hissetmelerini gerçekten istiyoruz” diyor. “Ve bunu yaparlarsa ödüllendirilirler; özellikle de doğaları gereği meraklılarsa.”
Açık Yollar genellikle alaycı bir şekilde “yürüme simülatörü” olarak adlandırılan şeydir. Gibi oyunlara benzer Ateş Gözlemcisi veya Yenilmez, bir ortamı keşfetmeyi, notları okumayı ve yol boyunca diğer karakterlerle sohbet etmeyi içeren birinci şahıs bir deneyimdir. Bu durumuda Açık YollarBüyükannesini yeni kaybetmiş 16 yaşındaki Tess (seslendiren Kaitlyn Dever) olarak oynuyorsunuz. Başlangıçta annesi Opal’in (Keri Russell) aile evini toplamasına yardım ediyor.
En başından beri, bir şeylere dokunmaya teşvik ediliyorsunuz; Tess’in odası iade edilmesi gereken kiralık VHS kasetleriyle dolu ve çekmecede saklanmış bir Tamagotchi var. (Oyun 2000’li yılların başında geçiyor ve gerçekten bilmenizi istiyor.) Çoğu nesne alınıp incelenebilir ve bazen bunlara diyalog eşlik eder. Hatta bir “Merhaba Anne!” bile var. Opal’in söyleyecek bir şeyleri olabileceği öğeler için düğme.
Aile evinde başlarken sonunda Tess ve Opal, ailelerinin geçmişiyle ilgili sırları açığa çıkardıkça hikaye farklı yerlere kayar. Her biri küçük, müstakil bir alandır – bir otel odası, terk edilmiş bir yazlık ev – bakılacak şeylerle doludur. Arada, radyoyla oynamak ve kapaklı telefonunuzun mesajlarını kontrol etmekten başka pek bir şey yapamayacağınız, arabadaki sahneler var.) Yapacağınız şeyler var. sahip olmak ilerlemek için bulmak, kilitli bir ofise girmenin anahtarı gibi ya da… yani, çoğunlukla anahtarlar. Ancak çok fazla yok ve bu kasıtlı bir karardı. Fincher, “Hareketlerinizin çoğunun merakla yönlendirilebilmesi için bunu minimumda tutmaya çalıştık” diyor.
Araştırmanın iki temel nedeni var. Bunlardan biri anlatıdır. Ana hikaye boyunca bu karakterlerin kim olduğuna dair genel hatları elde ederken – Opal’in annesinin, ailesinin ortaya çıkaracağı bazı şok edici açıklamalarla çok ilginç bir hayat sürdüğünü söylemek dışında hiçbir şeyi bozmayacağım – aynı zamanda Opal’in annesi hakkında da çok şey öğreneceksiniz. aile, geride bıraktıkları kayıtlar aracılığıyla. Bazen bu çok aşikardır. Tess’in büyükannesi tüm yazışmalarını saklamış gibi görünüyor, bu yüzden sadece eski mektupları okuyarak çok şey keşfediyorsun.
Opal’in çantasına göz atmaya karar verdiğinizde bulacağınız eşyalar gibi diğer ayrıntılar daha belirsizdir ve tüm ayrıntıları hayal gücünüze bırakır. Tüm bu anları bir araya getirdiğinizde Tess ve Opal’i ve onların neler yaşadığını daha iyi anlayabilirsiniz.
Oyunun grafik sanatçısı Harrison Gerard, “Oyuncunun başarılı bir hikaye anlatma deneyimi için ihtiyaç duyduğu her şeyi bulmasını ve neler olup bittiğini anladığını hissetmesini sağlamak istiyoruz” diyor. “Fakat sincap gibi ortadan kaldırılabilen ve onu bulmaya zaman ayıran biri için daha fazla derinlik katan herhangi bir şey, bu büyük bir bonus.”
Resim: Annapurna Interactive
Ayrıca bazı nesnelere dokunmak ve onlara bakmak da tatmin edici. Belirli bir yaştaki oyuncular için Açık Yollar çok nostaljik olabilir. Kahve kutularından sigara paketlerine ve otel şampuan şişelerine kadar her şeyin üzerindeki grafik tasarım, o döneme ait mükemmel bir his uyandırıyor ve her bir öğeyi sanal ellerinizde çevirebiliyorsunuz. Aynısı, çıtçıtlı saç tokaları ve renkli dudak parlatıcısı tüpleri gibi çağa uygun biblolar için de geçerlidir. Bunda aynı zamanda bir şakacılık da var; Açılış sahnesinde bir parça balonlu naylon bulabilir (ve patlatabilirsiniz) ve daha sonra, bir burgerin tamamını yerseniz bir başarı kazanabilirsiniz. Her ihtimale karşı açabildiğim her çekmeceyi kontrol etmekten kendimi alamadığımı fark ettim.
“Asla oyuncuyu önemli olana ulaşması konusunda dırdır etmeyeceğiz.”
Oyun nispeten kısa olduğu için keşfederken hiçbir zaman zamanımı boşa harcıyormuşum gibi hissetmedim. Alanlar küçük ama yoğun, çok fazla ayrıntı var ama çok fazla değil, bunaltıcı veya yorucu hissettiriyor. Bulabildiğim her şeyi kontrol ettikten sonra yoluma devam ettim. Ne yapmanız gerektiğine dair ince ipuçları var – Opal belirli bir odayı kontrol etmenizi önerebilir ve Tess basit bir yapılacaklar listesi görevi gören bir not defteri tutar – ancak kendimi asla aceleye getirilmiş veya baskı altında hissetmedim. Fincher, “Oyuncunun önemli olana ulaşması konusunda asla dırdır etmeyeceğiz” diyor.
Oyunun neredeyse tamamını Opal’in huzurunda geçirseniz bile bu doğrudur. Mühendislik lideri Aaron Freedman şöyle diyor: “Opal’ın sizin menajeriniz olarak orada olduğu, bir oyuncu olarak sizi denetlediği hissinden kaçınmak istedik,” diyor, “o sizin anneniz olmasına rağmen.”
Açık Yollar şu anda Xbox, PlayStation, Switch ve PC’de mevcut.
