Ay’a iniş yapmak bir şeydir, ancak onun gri, tozlu yüzeyinde kaybolmamak tamamen farklı bir zorluktur. Apollo astronotları gözlerini Ay’ın arazisinde gezdirdiler, ancak NASA, Ay’ı keşfedecek gelecekteki astronotlar için daha iyi bir navigasyon sistemi geliştirmeyi umuyor.
Şubat ayının sonlarında NASA, farklı yörünge araçlarını, iniş araçlarını ve astronotları birbirine bağlamak için kullanılabilecek, onları ay yüzeyine yayılmış bir dizi deniz feneri işaretçisine dönüştüren Ay’da kullanılabilecek otonom bir navigasyon sistemini test etti. Ay Düğümü 1 veya LN-1, Sezgisel Makineler’de fırlatıldı Odysseus Ay’a iniş yapan kişi 22 Şubat’ta Ay’ın yüzeyine indi çeşitli yükleri teslim etmek.
Uzay ajansı yakın zamanda, Ay yüzeyine konuşlandırıldıktan sonra NASA’nın işaret ışığını 30 dakika boyunca yakarak LN-1’i test ettiğini bildirdi. duyuruldu. Orijinal plan, LN-1’in işaret ışığını 29 Şubat’ta kapanana kadar günün her saatinde iletmesiydi, ancak güç kaynağı nedeniyle bunu yapamadı. Odysseus iniş aracının Ay’daki talihsiz konumu. Ay’a inen araç yüzeye doğru giderken tökezledi ve sonunda kendi tarafına devrildi.
Aslında yardımcı olan LN-1’di Odysseus İniş aracının kendi navigasyon sistemi arızalandıktan sonra Ay’a inmek. Planlanan inişe sadece saatler kala, OdysseusGüvenli bir iniş noktası belirlemek için Ay’ın arazisini değerlendirmek üzere tasarlanan lazer uzaklık ölçerler arızalandı. İniş aracını yüzeye yönlendirmeye yardımcı olmak amacıyla uçuş mühendisleri, LN-1’i navigasyon için kullanılabilecek şekilde yeniden kullanmak amacıyla bir yazılım yaması yüklediler. Odysseus iniş noktasına.
Teknoloji gösterisinin yararlı olduğu zaten kanıtlandı ve NASA, bunu gelecekte Ay’ın etrafında yörüngede bulunan uzay araçlarına ve ay yüzeyinde ilerleyen astronotlara yol gösteren bir deniz fenerleri ağı geliştirmek için kullanmayı umuyor. NASA’ya göre sistem, Ay yüzeyindeki yörünge araçlarını, iniş araçlarını ve astronotları birbirine bağlayacak ve her kaşifin diğer ağ bağlantılı uzay aracına, yer istasyonlarına veya gezicilere göre konumunu dijital olarak doğrulayacak. Daha sonra daha büyük bir ağın parçası olarak çalışacak ve her işaretçiyi gerçek zamanlı olarak izleyecektir.
NASA, birkaç saniye içinde veri iletimi sağlayabilecek şekilde LN-1’i geliştirmeyi umuyor; bu, Dünya’dan 20 dakikaya kadar sürebilen bir iletim gecikmesinin olduğu Mars’a yapılacak gelecekteki görevler için daha da faydalı olabilir.
NASA’nın Marshall Uzay Uçuş Merkezi’nden LN-1 baş araştırmacısı Evan Anzalone, yaptığı açıklamada, “Bu, bir uzay aracı pilotunun hassas bir yörünge ayarı yapmasını veya insanların Mars’ın keşfedilmemiş manzaralarından geçmesini beklemek için çok uzun bir süre” dedi. “LN-1, Ay’a ve Mars’a gönderdiğimiz her kaşifin, aracın, geçici veya uzun vadeli kampın ve ilgi alanının deniz feneri işaretçilerini oluşturabilir.”
Hayatınızda daha fazla uzay uçuşu için bizi takip edin X (eski adıyla Twitter) ve Gizmodo’nun özel Uzay uçuşu sayfası.
