Sekiz ABD eyaleti 2023’te veri gizliliği yasasını kabul etti ve 2024’te, her biri kapsamlı eyalet gizlilik yasalarına sahip olan Oregon, Montana ve Texas’ın da aralarında bulunduğu dört eyalette ve çok daha sınırlı Dijital Haklar Bildirgesi yasasına sahip olan Florida’da yasalar yürürlüğe girecek. . Özellikle, bu yasaların tümü benzerlikleri paylaşıyor ve yamalı ABD gizlilik ortamında birleşik veri koruma standartlarına yönelik ulusal bir eğilimin altını çiziyor.
Bu yasalar, işveren bilgilerinin muaf tutulması ve özel dava hakkının bulunmaması gibi pek çok açıdan uyumlu olsa da, eyaletlere özgü nüanslar da sergiliyor. Örneğin, Montana’nın kişisel bilgileri tanımlamaya yönelik daha düşük eşiği, Teksas’ın küçük işletme tanımına benzersiz yaklaşımı ve Oregon’un ayrıntılı kişisel bilgi kategorizasyonu bu çeşitliliği göstermektedir.
Montana, yaklaşık bir milyonluk küçük nüfusu nedeniyle eşiğini diğer eyaletlere göre çok daha düşük belirledi. Bu azaltılmış eşik nedeniyle, aksi takdirde olacağından daha fazla insan buna maruz kalabilir. Montana’nın gizlilik yasası, şirketlerin hassas verilerin yakalandığı ve depolandığı yüksek riskli alanları belirlemek için veri koruma değerlendirmeleri yapmasını gerektiriyor. Bu yasa, işletmelerin sorumlu tutulmasını sağlamak için veri koruma değerlendirmelerine ve süreçlerine sahip olmasını zorunlu kılmaktadır.
Texas gizlilik yasası, kriterlerini Küçük İşletme İdaresi’nin tanımlarına dayandırarak ABD’de uyumluluk için mali eşiklerden kaçınan ilk yasalardan biri olarak öne çıkıyor. Bu yenilikçi yaklaşım, yasanın uygulanabilirliğini genişleterek daha geniş bir yelpazedeki işletmelerin veri gizliliğinden sorumlu tutulmasını sağlar.
Oregon yasası, kişisel bilgilerin tanımını bağlantılı cihazları da içerecek şekilde genişletiyor ve bu da devletin kapsamlı veri koruma konusundaki kararlılığını gösteriyor. Fitness saatlerinden çevrimiçi sağlık kayıtlarına kadar çeşitli dijital ayak izlerini kapsıyor. Oregon ayrıca hassas bilgi tanımında cinsiyet ve trans bireylere özel atıflar yaparak mahremiyet konusunda incelikli bir yaklaşım sergiliyor.
Kanunlar, şirketlerin süreçlerinde veri koruma eklerini değerlendirmeleri ve sağlamaları yönünde zorunlu bir ihtiyaç olduğunu ortaya koyuyor. Hesap verebilirlik, veri sahiplerinin artan haklarını ve farkındalığını yansıtan, bu yasaların kritik bir yönüdür. Kuruluşlar, bireylerin gizlilik haklarını etkili bir şekilde kullanmalarını sağlayacak, yönetim platformlarına yatırım yapmayı ve uyumluluğu sağlamak için işleme faaliyetlerini izlemeyi içeren prosedürler oluşturmalıdır.
Üretken Yapay Zeka ve Kullanımları Büyük Dikkat ve İnceleme Görüyor
Üretken yapay zekanın (GenAI) yükselişi, gizlilik sektöründe benzersiz zorluklar ortaya çıkarıyor. Yapay zeka teknolojileri işletmelerin ayrılmaz bir parçası haline geldikçe, yapay zeka dağıtımını yönetmek için yapılandırılmış politikalara ve süreçlere duyulan ihtiyaç çok önemlidir. Ulusal Standartlar ve Teknoloji Enstitüsü (NIST), tasarım ve dağıtım stratejilerine odaklanarak yapay zeka risklerini yönetmek için bir çerçeve geliştirdi.
Yönetişim açısından, yapay zekanın güvenlik yerine gizliliğe devredildiğini sıklıkla görüyoruz çünkü çok fazla örtüşme var, ancak taktiksel etkiler açısından oldukça fazla örtüşme var. Büyük dil modelleri (LLM’ler) ve diğer yapay zeka teknolojileri sıklıkla kapsamlı yapılandırılmamış verileri kullanır ve bu da veri sınıflandırması, etiketleme ve güvenlikle ilgili kritik endişeleri artırır. Yapay zekanın hassas bilgileri yanlışlıkla sızdırma potansiyeli, dikkatli izleme ve sağlam yönetim gerektiren acil bir konudur.
Bu yapay zeka sistemlerinin eğitime ihtiyacı olduğunu ve yapay zeka sistemlerini eğitmek için kullandıkları şeyin kişisel bilgileriniz olduğunu unutmamak da önemlidir. Çevredeki son tartışmalar Zoom’un kişisel verileri yapay zeka eğitimi için kullanma planı Yasal uyumluluk ile kamuoyunun algısı arasındaki ince çizgiyi vurguluyor.
Bu yıl, GenAI’nin gelişen alanıyla kesiştiği için gizlilik yasaları açısından da çok önemli. Yapay zeka teknolojilerinin hızla benimsenmesi, özellikle belirli mevzuatın veya standartlaştırılmış çerçevelerin yokluğunda, veri gizliliği açısından yeni zorluklar ortaya çıkarıyor. Yapay zekanın gizlilikle ilgili sonuçları, karar verme algoritmalarındaki önyargılardan yapay zeka eğitiminde kişisel bilgilerin kullanılmasına kadar çeşitlilik gösteriyor. Yapay zeka ortamı yeniden şekillendirirken, işletmelerin de tetikte kalması, yeni ortaya çıkan yapay zeka yönergelerine ve gelişen eyalet gizlilik yasalarına uyum sağlaması gerekiyor.
İşletmelerin Bu Yıl Görmeyi Beklemesi Gereken Dört Temel Yükselen Veri Gizliliği TrendiR
Şirketler bu yıl aşağıdakiler de dahil olmak üzere birçok yeni veri gizliliği trendi görmeyi beklemelidir:
Özellikle ABD’nin bazı haritalarına baktığınızda, getirilen gizlilik yasalarıyla Kuzeydoğu’nun bir Noel ağacı gibi aydınlandığını göreceksiniz. Trendlerden biri, eyaletlerin kapsamlı gizlilik yasalarını benimsemeye devam etmesidir. Bu yıl kaç tanesinin geçeceğini bilmiyoruz ama kesinlikle çok aktif tartışmalar olacak.
Yapay zeka önemli bir trend olacak, çünkü işletmeler yapay zekanın kullanımından kaynaklanan istenmeyen sonuçlarla karşılaşacak ve bu da yapay zekanın herhangi bir fiili mevzuat veya standart çerçeve olmadan hızla benimsenmesi nedeniyle ihlallere ve yaptırım cezalarına yol açacak. ABD eyalet gizlilik yasası cephesinde, Federal Ticaret Komisyonu’nun (FTC) yaptırım alanı artacak ve Komisyon’un bu konuda oldukça agresif davranma niyetinde olduğu açıkça görülüyor.
2024, ABD’de veri gizliliği konusunda farkındalığı artıracak ve dikkati artıracak bir başkanlık seçim yılıdır. İnsanlar, iş uygulamalarına da yansıyabilecek posta ve çevrimiçi oy verme gizliliği endişeleri açısından son seçim döngüsünden bu yana hâlâ bir şekilde çözülmüş durumda. Connecticut gibi eyaletlerin ek gereksinimler getirmesiyle çocukların mahremiyeti de önem kazanıyor.
İşletmeler aynı zamanda 2024’te veri egemenliği trendini görmeyi de öngörmeli. Veri yerelleştirmesi hakkında her zaman bir tartışma olsa da, bu hâlâ veri egemenliğine, yani verileri kimin kontrol ettiği, sakinleri ve nerede yaşadığına bölünmüş durumda. Çok uluslu şirketler, uluslararası yasalara uyum sağlamak amacıyla veri ikameti ve egemenlik gerekliliklerini karşılamak için verilerinin nerede yaşadığını ve bu uluslararası yükümlülükler kapsamındaki gereklilikleri anlamak için daha fazla zaman harcamalıdır.
Genel olarak bu, şirketlerin arkalarına yaslanıp neyi işlediklerine, ne tür risklere sahip olduklarına, bu riski nasıl yöneteceklerine ve belirledikleri riski azaltma planlarına derinlemesine bakmaları gereken bir zamandır. Bu ilk adım, riski tanımlamak ve ardından belirlenen riskle birlikte işletmelerin yapay zekanın devraldığı tüm bu yeni düzenlemelere uyum sağlayacak bir strateji oluşturmasını sağlamaktır. Kuruluşlar, yapay zekayı dahili olarak kullanıp kullanmadıklarını, çalışanların yapay zekayı kullanıp kullanmadığını ve onların bu bilgilerden haberdar olup olmadıklarını ve bu bilgileri takip etmelerini nasıl sağlayacaklarını düşünmelidir.
