Bir zamanlar bir şirket tüm çalışanlarına e-posta gönderdi (yaklaşık 500 kişi) onlara 650 dolarlık bir tatil ikramiyesinden bahsediyordu. Bonusu almak için bir bağlantıya tıklamaları ve kişisel bilgilerini içeren bir formu doldurmaları istendiğinde çalışanlar, e-postanın bir kimlik avı simülasyonunun parçası olduğu konusunda bilgilendirildiklerinde şaşırdılar ve formu doldurarak testte başarısız oldular . Çalışanların ikramiye almak yerine zorunlu güvenlik farkındalığı eğitimi almaları zorunlu kılındı.
Bu nasıl olduğuna dair bir örnek Olumsuz insanları eğitmek.
Arctic Wolf’ta farkındalık uzmanı ve aynı zamanda stratejiden sorumlu başkan yardımcısı olan Jason Hoenich, “Bu, birçok insan için önemli bir para” diyor. “Sadece kalpsiz. Sebep olan hasarın telafisi zor.”
Hoenich, burada sorunun güven olduğunu söylüyor. Bunu çalışanlarınız arasında kaybettiğinizde, farkındalık eğitiminin temel amacı olan davranışları değiştirme umudu da kaybolur. Kötü taktiklere dayanan iyi niyetli eğitim programları her türlü kötü sonucu doğurabilir.
Farkındalık eğitimi veren Wizer’ın kurucusu Gabriel Friedlander, güvenlik ekibinin, insanların şüphe uyandıran bir şey fark etmeleri veya hata yaptıklarını düşünmeleri durumunda onlara serbestçe yaklaşabilecekleri güvenli bir ortam oluşturması gerektiğini söylüyor. “Bu durum hemen hemen tam tersiydi.”
‘Kutuyu İşaretle’ Eğitimi
Biogen’de güvenlik farkındalığı programları yürüten Julie Rinehart, birçok kuruluşun bir farkındalık eğitim programı hazırlarken benimsediği uyumluluk odaklı yaklaşımın hatalı olduğunu söylüyor. Çoğu program, yıllık bilgisayar tabanlı eğitim ve kimlik avı simülasyonlarına dayanan yalnızca onay kutuları olarak başlar — ve çok daha fazlası değil, diyor.
Rinehart, “Bir güvenlik farkındalığı programı için bu genel bakış açısının sürdürülmesi, kaçırılan büyük bir fırsattır ve uzun vadeli davranış değişiklikleri veya etkileşimle sonuçlanmayacaktır” diyor. “Güvenlik farkındalığını daha çok insanların satın alamayacak kadar meşgul olduğu ancak tüketmesi gereken bir ürünü satan bir pazarlama kampanyası olarak düşünmeyi seviyorum.”
Rinehart’a göre bu, izleyici analizini içeren stratejik bir yaklaşım anlamına geliyor. Hedef kitlenin bilgilerini, davranışlarını ve motivasyonlarını anlamanın etkili güvenlik farkındalığı programları tasarlamak için şart olduğunu söylüyor. Reinhart Hedeflenen farkındalık için eğitimi bölümlere ayırmanın ilk adımı olarak kitle analizine güvenir. Analizi, diğer faktörlerin yanı sıra mevcut bilgi düzeyini (aşırı iletişimi önlemek için), gerçek gözlemlenen davranışı (varsayımlara karşı) ve son kullanıcıyı neyin motive ettiğini içerir.
Reinhart, “Bu adım, çok reaktif siber güvenlik kuruluşlarında kolayca gözden kaçırılabilir, ancak programın son derece stratejik olmasını sağlayacaktır” diyor.
Wizer’dan Friedlander’a göre uyumluluk odaklı bir zihniyet, kuruluşların çalışanlara güvence altına alınması gereken başka bir şey olarak baktığı anlamına geliyor. Bu algı, gerçekçi olmayan beklentilere yol açar ve organizasyonları, davranışta anlamlı değişiklikler elde etmek yerine yalnızca tamamlama oranlarına odaklanmaya zorlayabilir.
“Güvenlik farkındalığı çoğunlukla, uyumluluk %100 tamamlanma oranı gerektirdiği için öne çıkıyor” diyor. “Ancak tek amaç bu olduğunda, iş; hatırlatma gönderme, yöneticilerle konuşma ve çalışanları eğitimi bitirmeye sürükleme oyununa dönüşüyor. Sonunda davranışları değiştirmeyle ilgili önemli konuşmayı kaçırıyoruz.”
Kimlik Avı Simülasyonunun Tuzakları
Kimlik avı simülasyonları, güvenlik farkındalığı programlarının yaygın bir bileşenidir ancak düzgün bir şekilde yürütülmezse kolayca geri tepebilir. Sahte bonus örneğine ek olarak, Arktik Kurt Hoenich, empatiden yoksun ve çalışanları eğitmek yerine kandırmaya odaklanan simülasyonlara karşı uyarıyor. Bu tür simülasyonlar çalışanlar ile güvenlik ekipleri arasındaki güveni zedeliyor ve programın hedeflerine engel oluyor.
“Eğitim yerine ‘yakaladım’ anlarına odaklanan kimlik avı simülasyonları bir güvensizlik ve endişe kültürü yaratabilir” diyor. “Çalışanlar güvenlik ekibine karşı temkinli davranıyor ve olayları bildirme veya gelecekteki eğitim girişimlerine katılma olasılıkları azalıyor.”
Biogen’in Rinehart bunun nasıl olabileceğini biliyor ve farkındalık kariyerinin başlarında kimlik avı simülasyonlarını uygulama konusundaki ilk deneyiminin, başlangıçta çalışanların hedef alındığını ve savunmaya geçtiğini hissetmesine yol açtığını söylüyor.
“İnsanlar doğrudan bize veya yönetim ekiplerine ulaşarak ‘hedef alındıklarını’ hissettiklerini ve bunun sonucunda öğrenmeye açık olmadıklarını ve siber güvenlik ekibimizle bir bütün olarak etkileşime geçmekten kaçındıklarını açıkladılar” diyor.
Odak noktasını cezalandırmadan güçlendirmeye kaydırmanın gerekliliğini kabul ederek, Rinehart simülasyonları kişisel değerlendirme ve şüpheli e-postaları bildirmenin önemini anlama fırsatları olarak yeniden çerçeveledi. Yaklaşımdaki bu değişim, daha düşük tıklama oranlarına, artan rapor oranlarına ve gelişmiş meslektaş katılımına yol açtı.
Esneklik ve Uyarlanabilirlik Eksikliği
CISO olarak görev yapmış ve birçok farkındalık programında çalışmış, güvenlik sektörünün duayenlerinden Tonia Dudley, güvenlik farkındalığı programlarında esnekliğin önemini vurguluyor. Gelişen bir tehdit ortamında tüm yıl boyunca konuların planlanıp aynı anda eğitim verilmesini önermiyor.
“Hızlı bir düzeltme yok ve tehdit manzarası değişmeye devam ediyor” diyor. “Bu, programların çevik olması gerektiği anlamına geliyor.”
Friedlander da bu düşünceyi yineleyerek davranış değişikliklerinin zaman aldığını ekliyor. Odak noktasını uç nokta korumasından, çalışanların olağandışı etkinlikleri veya hataları derhal bildirdiği bir güvenlik kültürü geliştirmeye kaydırmayı öneriyor. Zihniyetteki bu değişiklik, eğitim içeriğinin organizasyona özgü gelişen ihtiyaçlar ve tehditlerle uyumlu olacak şekilde uyarlanmasını gerektirir.
“Güvenlik farkındalığı yalnızca kötü tıklamalardan kaçınmak anlamına gelmiyor” diyor. “Bir güvenlik farkındalığı programının asıl amacı, çalışanların olağandışı herhangi bir şeyi derhal bildirdiği veya bir hata yaptıklarında bunu kabul ettikleri bir güvenlik kültürü yaratmaktır. Çalışanlar tarafından erken tespit edilmesi büyük önem taşımaktadır. — güvenlik programının çalıştığına dair bir işaret.”
