LK-99’un süperiletken dünyasında bu yılın utanç işareti olduğunu düşünebilirsiniz (her ne kadar işler bundan biraz daha karmaşık olsa da). Ancak gerçek şu ki, malzeme biliminin radarındaki bu özel nokta, 2023 takviminde pek de ön sıralarda yer almıyor.
Bugün Nature, Ranga Dias’ın (ve ortak yazarların) oda sıcaklığında süperiletkenlik hakkındaki makalelerinden bir tanesinin daha geri çekildiğini duyurdu; bu, onun (New York’taki Rochester Üniversitesi ile birlikte yürütülen) çalışmasına ilişkin bilimsel şüphenin üçüncü işaretidir. Las Vegas’taki Nevada Üniversitesi’nden (UNLV) fizikçi Ashkan Salamat. Bilim insanları bu aksaklıkların alanın itibarını zedelediğinden endişe ediyor.
Ranga Dias yalnız değildi; makalelerinin her birinde birden fazla ortak yazar vardı, bu nedenle sorumluluğu, güven zincirini ve hatta hataların (bazıları sadece gözden kaçırmak için fazlasıyla şüpheli) makaleye eklendiği anı tespit etmek zorlaşıyor. kağıtlar. Ancak bugünkü geri çekilme, araştırmacılar arasında dengesiz bir bölünmeye neden oluyor. Hidrit süperiletkenliği hakkındaki orijinal (ve şimdi geri çekilmiş) makalenin on bir yazarından sekizi geri çekilme bildirimini sundu: öyle görünüyor ki sonuçları çevreleyen sorular, yayından elde edilebilecek faydalardan daha fazla zarar veriyordu. Ranga Dias direnenlerden biriydi ve yanlışları inkar etmeye devam ediyor.
Geri çekme notunun açıklığa kavuşturduğu gibi, “[the eight co-authors] Çalışmaya katkıda bulunan araştırmacılar olarak, yayınlanan makalenin araştırılan materyallerin kaynağını, gerçekleştirilen deneysel ölçümleri ve uygulanan veri işleme protokollerini doğru bir şekilde yansıtmadığı görüşünü ifade etmişlerdir.” bu sorunların yayınlanan makalenin bütünlüğünü zayıflattığı sonucuna vardı.”
Oda sıcaklığında, ortam basıncında süperiletkenliğin, fazladan bir elektron içeren (teknik olarak onları anyon haline getiren) hidrit – hidrojen bazlı malzemelerde bulunduğu iddiasıyla ilgili orijinal makale ve malzeme bilimi ve süperiletkenlik için poster çocuklarından biri araştırma – en umut verici araştırma mekanlarından biri olarak.
2015’teki ilk keşiften bu yana hidrit topraklarında çok sayıda süper iletken bulundu; ancak bunların çoğu, süper iletkenliğe ulaşmak için atmosferik seviyelerden milyonlarca kat daha yüksek basınçlara ihtiyaç duyuyor ve bu da uygulamalarını ciddi şekilde sınırlıyor. Almanya’nın Mainz kentindeki Max Planck Kimya Enstitüsü’nden fizikçi Mikhail Eremets liderliğindeki bir grup, -70 °C’de (203,15 Kelvin) bir hidrojen-kükürt bileşiğinde süper iletkenlik ve 145 gigapaskal basınç (yaklaşık 1,43 milyon) elde eden bir hidrit tanımladı. atmosferik basıncın katı). Ranga Dias ve diğerleri hidrürün, atmosfer basıncının 10.000 katı kadar daha kabul edilebilir bir basınçta süper iletkenliğe ulaşması olarak tanımlandı. Büyüklük farkını saymak istiyorsanız devam edin.
Genel olarak süperiletkenler ve yoğun madde fiziği açısından bu yıl, bazılarının “güven krizi” olarak adlandırdığı durumla özellikle damgasını vurdu. Bu güven krizinin tek bir nedeni var: kötü bilim.
Kötü bilimin sorunu, her şey planlandığı gibi ilerlese bile bilimin kopyalanmasının zaten yeterince zor olmasıdır. Gereksinimler teorik olarak basittir: aynı koşullar ve süreçler altında kanıtlanabilir, doğrulanabilir ve bağımsız olarak tekrarlanabilir orijinal çalışmalar sağlayın. O zaman bile Nature’ın geri çekilmesi, bilimsel sahtekarlık konusunda bir sonuca varmanın ne kadar zor olduğunu gösteriyor: Tartışmaya ve makalenin geri çekilmesine rağmen Nature, geri çekilmeyi “dergi tarafından yapılan bir soruşturma ve yayın sonrası incelemenin” sonucu olarak tanımlıyor. [which] bu endişelerin güvenilir, önemli olduğu ve çözümlenmeden kaldığı sonucuna vardık.” Bir makalenin geri çekilmesi bile otomatik olarak bunun dolandırıcılık olduğunu kesin olarak söyleyebileceğimiz anlamına gelmez.
Aynı teorik basitlik, kötü aktörlerin verdiği zararı da artırıyor: her yıl, yüzlerce grup kötü belgelenmiş ve bazen üzerinde oynanmış bilimi kopyalama çabalarıyla hem zaman hem de para israfına yol açarlar. Hatta bazıları çalışmalarını iyi niyetle sunuyor, ancak diğer ortak yazarların şu ya da bu nedenle bilimsel süreci birlikte seçtiğini buluyorlar (şu anda kalan yüzlerce ortak yazara, kendi çalışmalarının bu durumdan etkilenip etkilenmediğini keşfetmelerini isteyin.) Tek bir araştırmacı olan Francesca Gino tarafından).
Bilim camiasında bir güven krizinden bahsediliyor, ancak bilimsel sahtekarlıktaki hızlı artış (geri çekilen makaleler son on yılda on kat arttı) aslında sonuç daha iyi editoryal kontrol ve geliştirilmiş hakemlik süreçleri. Bu kesinlikle buradaki olumlu noktadır ve bu, bilimin özel alanı değildir.
Kötü aktörler, kötü çalışmalar, kötü araştırmalar ve kötü makaleler her zaman var olacaktır. Hatta bunun doğamızda olduğunu bile söyleyebiliriz.
