NASA, Uluslararası Uzay İstasyonunu nasıl yok etmeyi planlıyor ve içerdiği tehlikeler

NASA’nın sahip olduğu duyurulan planlar Uluslararası Uzay İstasyonu’nun (ISS) 2031’de resmen hizmet dışı bırakılması için. 1998’den bu yana düzinelerce fırlatma istasyonu kaldırıp yörüngeye oturttuktan sonra, onu aşağı indirmek başlı başına bir başarı olacaktır – işler ters giderse riskler ciddidir.

NASA’nın hizmetten çıkarma operasyonu planları, Pasifik Okyanusu’nun ortasına ateşli bir dalışla sonuçlanacak. Nokta NemoTüm medeniyetlerden en uzak nokta olan “uzay aracı mezarlığı” olarak da bilinir.

Finding Point Nemo, ISS’nin operasyonlarını yeni ticari uzay istasyonlarına geçirmek ve kalan yapıyı güvenli bir şekilde Dünya’ya getirmek için karmaşık ve çok aşamalı bir görevin son durağı olacak.

Başlangıçta 15 yıllık bir kullanım ömrü için görevlendirilen ISS, tüm beklentileri aşıyor. Zaten 21 yıldır faaliyette ve NASA bir on yıl daha devam etti, böylece yörüngedeki toplam planlanan süresini iki katına çıkardı.

ISS’nin Amacı

ISS, beş farklı uzay ajansını (ABD, Rusya, Avrupa, Kanada ve Japonya) içeren insanlık genelinde bilim ve işbirliği için dev bir adım attı. ISS’nin modülleri ve parçaları, birçok farklı ülke tarafından aşamalı olarak inşa edildi ve yalnızca uzayda ilk kez temas kurdu.

Anıtsal konglomera yapısı şimdi bir futbol sahasının uzunluğunu uzatıyor ve uzaydaki en büyük insan yapımı nesne. Dünya yüzeyinden 400 km yukarıdan geçen 16 günlük yörüngesini tamamlarken Dünya’dan çıplak gözle görülebilir.

Sözde araştırma mikro yerçekimi ortamı ISS, son on yılda ilaç keşfi, aşı geliştirme ve tıbbi tedavilerde atılımlar sağlamıştır. ISS ayrıca yardımcı olur Dünya’nın ekosistemlerini ve doğal afetleri gerçek zamanlı olarak izlemek. Gelecekteki uzay aracı teknolojilerini test etmek ve güneş sisteminin gelecekteki insan keşfi olasılığı için uzun vadeli uzay uçuşlarının sağlık üzerindeki etkilerini incelemek için kullanılır.

Yerleşik araştırmaların hız kazanmasına rağmen, NASA altyapı ve bileşenlerin yavaşladığına dair işaretler fark etti. Dünya etrafındaki her yörünge için, ISS bir tarafta güneş radyasyonu ile kavrulur ve diğer tarafta donar. Bu termal aşırılıklar, malzemeyi aşındıran döngüsel genleşme ve büzülmeye neden olur. Uzay radyasyonu, istasyona güç sağlamak için kullanılan güneş pilleri üzerindeki şeffaf camı karalar ve tekrar tekrar yerleştirme ve ayırma, kademeli yapı bozulmasına neden olur ve bu da nihayetinde ölümüne yol açar.

Uçan uzay çöplerinin yükselişi, plansız ve yıkıcı yıkım riskini de beraberinde getiriyor. 2016’da, uçup giden bir boya lekesi bir pencereyi yonttu ve daha geçen yıl, Rusya ölü bir uyduyu füzeyle yok ederek binlerce parça enkaza yol açtığında, ISS ekibi tahliye bekleme moduna geçti. istasyonun yanında uçmak saniyede 5 km hızla Buna rağmen, NASA, istasyonun 2030’un sonuna kadar göreceği “yüksek güven” olduğunu değerlendiriyor.

Devre dışı bırakma işlemi

NASA, istasyonu 2030’a kadar korumayı taahhüt ederken, ortak kuruluşları henüz resmi olarak imzalamadı, bu da yörüngeden çıkma konusundaki nihai kararın mühendislik kadar politikaya da bağlı olacağı anlamına geliyor.

Resmi hizmet dışı bırakmadan önce bozulma veya plansız hasar meydana gelirse, serbest düşen bir ISS ciddi tehlikeler oluşturur. Aslında, ilk uzay istasyonu olmayacaktı. gökten düşmek. 1979’da, NASA’nın Skylab istasyonu zamanında yakıt ikmali yapamadı ve istasyondan parçalar Avustralya’ya dağılmış halde bırakarak kontrolden çıkarak çöktü. Hiç kimse zarar görmemiş olsa da, bu reformlara ve “ölüm için tasarım” yönergelerine yol açtı.

Ölüm için tasarım bir önemli ilke uydu mühendisliği ve diğer yörüngedeki uzay altyapısı için. Yörüngeden serbestçe düşen nesneler, yerdeki insanlar için tehlike oluşturmadıklarından emin olmak için küçük parçalara ayrılmalıdır.

ISS, tasarım için tasarım ilkesini yerine getirmek için çok büyük, bu yüzden yörüngeden çıkmak için özel operasyonlara ihtiyacımız var. Uzmanlar, bir metropolde kontrolsüz bir şekilde çökmesi durumunda, en kötü durum senaryosunun şubatta olabileceğini tahmin ediyor. bir “11 Eylül olayının ölçeği”” Ancak, bu son derece ihtimal dışıdır.

ISS için planlanan, kontrollü, yörüngeden çıkma operasyonunda, yeni inşa edilen modüller önce ana yapıdan ayrılacak ve sonunda gelecekteki uzay istasyonlarının parçaları olarak yeniden birleştirmek için yörüngede kalacak. Daha sonra ISS, yerleşik iticiler tarafından yavaşça yavaşlatılacak ve yörünge irtifasının birkaç ay içinde kademeli olarak düşmesine neden olacaktır.

Kalan iniş daha hızlı olacak, ancak yapıyı Dünya’ya doğru düşmeye başlarken tutturmak ve yönlendirmek için gönderilen bir dizi uzay aracı tarafından kontrol edilecek. Atmosfere yeniden girerken yapının çoğunluğu yanacak, ancak kalan kütle derin deniz dinlenme yerine hedeflenen bir yörüngede kalmalıdır.

Bir Rus uzay istasyonu daha önce güvenli bir şekilde indirilmişti. aynı şekildeancak ISS yaklaşık dört kat daha büyüktür, bu nedenle bu ölçekte bir operasyon test edilmemiştir.

Yeni Çağ

2031’de yörüngeden tamamen çıkmadan önce, ISS, şu anda yürütülmekte olan önemli bilimsel araştırmaları sürdürmek ve uzayda yeni endüstrilerin temelini oluşturmak için ilk olarak bir geçiş aşamasından geçecek.

Jeff Bazos’un Blue Origin’i kısa süre önce ISS’yi şirketinkiyle değiştirmeyi planladığını duyurdu. özel olarak işletilen uzay istasyonu. Diğer önemli oyuncular arasında, 2024 gibi erken bir tarihte mevcut ISS’den modüller oluşturmaya başlamak için bir sözleşmesi olan Northropp Grumman ve Axiom Space (SpaceX ile ortak) yer alıyor.

Mevcut ISS’den ayrılmış modüllerden oluşması muhtemel bir Rus uzay istasyonu için de planlar var. bu arada Çin ilk modülü başlattı geçen yıl bağımsız Tiangong Uzay İstasyonu’ndan ayrıldı ve önümüzdeki aylarda genişlemesini tamamlamayı planlıyor.

Şu anda, NASA ve ortak kuruluşları, ortaklaşa sahip oldukları altyapıların kullanımını denetler ve yönetim uzmanlıkları nedeniyle operasyonlar hakkında danışılır. Ancak, zaman değişiyor ve NASA şimdi SpaceX’in sahip olduğu uzay gemisinde koltuk satın alıyor. Nihayetinde NASA, ticari operatörlerin bir başka müşterisi olacak.

Bu makale şuradan yeniden yayınlandı: Konuşma Creative Commons lisansı altında. Okumak orijinal makale.