Yıldızlararası gaz ve tozun yoğun örtüsü ile gizlenen Samanyolu’nun merkezi bölgesi, galaksinin en gizemli bölgelerinden biri olmaya devam ediyor. Kızılötesi ve radyodiapazonlardaki gözlemler, genç yıldızları, gaz bulutlarını ve ultra -masif kara delik SGR A*’ı tanımlamayı mümkün kıldı, ancak uzun süre siyah yıldız deliklerinin sayısının değerlendirilmesi çözülmemiş bir sorun olarak kaldı. Yeni bir çalışmaya göre, SRR A* etrafındaki miktarları kübik parsec başına yüz milyonlara ulaşabilir – önceki tahminlerden binlerce kat daha yüksek.
Galaktik merkezin yakınındaki yıldızların oluşumu için geleneksel modeller, en yakın çevrede yaklaşık 300 kara delik varlığını öngördü. Bununla birlikte, bu bölgedeki yüksek gaz ve toz yoğunluğu, ortaya çıktığı gibi, büyük yıldızların O- ve B-ucu doğmasına katkıda bulunur. Bu tür nesneler sadece birkaç milyon yıl yaşıyor ve süpernova patlamalarıyla yaşam döngüsünü tamamlıyor. Çekirdekleri kara deliklere çöker ve atılan madde yeni nesil yıldızlar için malzeme haline gelir. Bu sürecin çoklu tekrarlanması, çalışmanın yazarlarına göre, yıldızlarla karşı karşıya kalan, “yıldız değirmeni” gibi yeni armatürlerin ve kompakt nesnelerin oluşumunu hızlandıran kara deliklerin birikmesine yol açtı.
Hipotezi doğrulamak için ekip, “çarpışmalar” kavramına dayanan istatistiksel bir analiz uyguladı – yıldız ve kara deliğin kritik bir mesafeye yaklaşması gereken dönem. Hesaplamalar, kübik bir parsec üzerindeki 100 milyon kara delik yoğunluğu ile, büyüklükleri nedeniyle en savunmasız olan büyük O-Stars’ın, oluşturulduklarından daha sık karşılaşacağını gösterdi. Bu, bu tür nesnelerin SGR A* yakınlarındaki eksikliğini, galaksinin diğer bölgelerine kıyasla açıklar. Aynı zamanda, sayısı ortalama değerlere karşılık gelen daha kompakt B yıldızlarının tehlike bölgesine düşme olasılığı daha düşüktür.
Modelin dolaylı teyidi, Samanyolu Halo’da bulunan hipershank yıldızlardı. Bu tür nesnelerin bir düzine hakkında bilinir, hızı 500 km/s’yi aşan galaksinin yerçekiminin üstesinden gelmek için yeterlidir. Araştırmacılar, yerçekimi etkileşimlerinin galaksiler arası boşluğa “mancınak” yapabileceği merkezdeki kara deliklerle yakın rapprokeces ile ilişkilendirdiler.
Çalışmanın sonuçları doğruysa, Samanyolu’nun merkezi parsek, kara deliklerin yıldızların evriminde önemli bir rol oynadığı dinamik olarak aktif bir bölgedir. Bununla birlikte, yıldız fabrikasının varlığının son teyidi için, kara deliklerin birleşmelerinden yerçekimi dalgalarının kaydı veya çevredeki gaz üzerindeki etkilerinin izleri de dahil olmak üzere yeni gözlemlere ihtiyaç vardır. Önümüzdeki yıllarda, Lisa ve ELT gibi yeni nesil gözlemevi, bu soruna son verecek veriler sağlayabilir.
