Bengaluru’daki Kök Hücre Bilimi ve Rejeneratif Tıp Enstitüsü’nden Hindistan Teknoloji Enstitüsü Mandi’den araştırmacılar, Dang hummasına neden olan sivrisineğin yumurtalarının zorlu koşullarda hayatta kalmasını ve uygun koşullar geri geldiğinde gençleşmesini sağlayan biyokimyasal süreçleri keşfettiler.
Bu araştırmanın, sivrisineklerin yol açtığı hastalıklara karşı mücadelemizde önemli bir adım attığı ve daha etkili vektör kontrol önlemleri için umut sunduğu söyleniyor. Bu araştırmanın ayrıntıları PLOS Biyoloji dergisinde yayınlandı. Makalenin ortak yazarı Dr. Baskar Bakthavachalu, Yardımcı Doçent, Biyobilim ve Biyomühendislik Okulu, IIT Mandi ile birlikte Bayan Anjana Prasad, Bayan Sreesa Sreedharan ve Kök Hücre Bilimi ve Rejeneratif Tıp Enstitüsü’nden (DBT) Dr. Sunil Laxman’dır. -inStem).
Çeşitli hastalıkların viral vektörleri olan sivrisinekler yumurtalarını, yumurtadan çıktıkları suya bırakırlar. Dengue ve Zika taşıyan Aedes sivrisineklerinin yumurtaları, nem yokluğunda sabırla çimlenmeyi bekleyen bitki tohumlarına benzer şekilde, uzun süreler boyunca susuzluğa dayanabilir. Bu fenomenin bilinmesine rağmen, kuruma toleransı ve rehidrasyon sonrası hayatta kalmanın ardındaki moleküler nedenler şu ana kadar bir sır olarak kaldı.
İşbirliğine dayalı ekip, bir dizi yenilikçi deney yoluyla yumurtalarını inceleyerek Aedes aegypti sivrisineklerini yetiştirdi. Yumurtaları dehidrasyona ve ardından rehidrasyona tabi tutarak, gelişmekte olan larvaların hayatta kalmak için gerekli olan belirli metabolik değişikliklere uğradığını keşfettiler.
IIT Mandi’nin baş araştırmacısı Dr. Baskar Bakthavachalu şöyle açıkladı: “Hayat temel olarak suya bağlıdır. Ancak aşırı çevre koşulları organizmaların su olmadan hayatta kalmanın yollarını bulmasına olanak tanıdı. Bu organizmaların her biri, su kaybının üstesinden gelmek için kendine özgü bir yol bulur. Bu temel sürece dair anlayışımız sınırlı kalıyor. Kurutma koşullarıyla karşı karşıya kalan sivrisinek yumurtaları, embriyoların su kaybının neden olduğu hasara dayanabilmesinde önemli bir rol oynayan poliaminlerin üretimini önemli ölçüde artırmak için değiştirilmiş bir metabolik duruma girer. Ayrıca, rehidrasyondan sonra gelişimlerini tamamlamak için yüksek kalorili lipitleri enerji kaynağı olarak kullanırlar.”
Bu araştırmanın sonuçları geniş kapsamlıdır. Bu hayatta kalma mekanizmalarını anlamak, yenilikçi sivrisinek kontrol stratejileri için bir temel sağlar. Araştırmacılar, sivrisinek yumurtalarının kuruma toleransını bozarak sivrisinek popülasyonunda ve hastalık bulaşmasında önemli bir azalma öngörüyorlar. Bu çalışmadan elde edilen anlayış, geleneksel olarak hastalık bulaşma risklerinin arttığı bir dönem olan muson yağmurlarının ardından sivrisineklerin yeniden ortaya çıkmasını potansiyel olarak önleyebilir.
Kazanılan bilginin hastalık kontrolünün ötesinde uygulamaları vardır. Tarımsal böcek zararlılarında da benzer yolların mevcut olması, tarımsal zorluklara yönelik potansiyel çözümler önermektedir. Bilim insanları, bu biyokimyasal süreçlerin şifresini çözerek, çevre dostu, hedefe yönelik haşere kontrol önlemlerinin önünü açabilir ve sürdürülebilir tarım uygulamalarını sağlayabilirler.
FacebookheyecanLinkedIn
makalenin sonu
