Bu kesinlikle bir buzulun antik Mars’taki hareketlerine benziyor.

Mars’ın bir zamanlar daha yoğun bir atmosfere, daha yüksek sıcaklıklara ve bir zamanlar suyun aktığı çok daha farklı bir yer olduğuna dair bilimsel bir kesinlik var. Bu geçmişin kanıtı, nehir kanalları ve alüvyal birikintilerden göl yataklarına kadar sayısız yüzey özelliğinde korunmaktadır.

Bununla birlikte, kabaca 4 milyar yıl önce, gezegen bugün gördüğümüze, son derece soğuk ve kuru bir ortama dönüşmeye başladı. Tüm bunların arasında, Mars’ın yukarıda gösterilen NASA Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) tarafından çekilene benzer görüntülerle kanıtlanan buzul ve buzullar arası dönemler yaşamış olması mümkündür.

Mars’taki buzulların kanıtı, buzullar arası dönemlerde buz akışlarının geri çekilmesiyle şekillenen Dünya’daki özelliklere benzeyen yer şekillerini içerir. Mars’taki yüzey buzunun çoğu kutup buzullarıyla sınırlı olsa da, bu yer şekilleri gezegenin her yerinde kutup dışı bölgelerde bulunabilir. Bu özellik, MRO’daki ana kamera olan Yüksek Çözünürlüklü Görüntüleme Bilimi Deneyi (HiRISE) tarafından fotoğraflandı. Tam boyutlu görüntü (aşağıda gösterilmiştir) daha geniş bir perspektif sunar ve buzul birikintisinin yokuş aşağı nasıl aktığını gösterir.

Siyah beyaz görüntü 5 km (3 mil) genişliğindedir ve yüzey boyunca doğrusal sırtları, açıkta kalan kayalık kalıntıları ve bitişik kraterlerin ve vadilerin tabanlarının içindeki dolguyu gösterir. Bu, buzulların araziden kayaları ve toprağı toplayıp yüzeylerinde ve yüzey altında taşıdıkları Dünya’da gözlemlenene benzer. Bu, “kaya buzullarının”, binlerce yıl (veya daha uzun) boyunca kademeli olarak geri çekilirken ve yokuş aşağı akarken malzeme biriktirmesine izin verir. Bu süreç, bilim adamlarının buz akışlarının tarihi hakkında daha fazla bilgi edinmek için kullandıkları bir doğrusal modeller ağı oluşturur.

Bu özellikler, Dünya gibi Mars’ın da iklimindeki periyodik değişikliklerle aynı zamana denk gelen soğuma ve ısınma dönemleri yaşadığını gösteriyor. Bunlar, Dünya’nın yönelimine benzer olan Mars’ın eksenel eğimindeki (eğiklik) varyasyonlarla çakışmış olabilir – 25 ° ve Dünya’nın 23,4 ° eğimi. Daha soğuk dönemlerde, buz akışları ilerlemiş, genişlemiş ve araziden enkaz toplamış, ardından buz erime ve süblimleşme yoluyla kaybolduğundan buzulların geri çekilmesi olacaktı. Zamanla, bu süreç, kayaları ve mineralleri uzun sırtlar boyunca yoğunlaştırdı ve alçak bölgelerdeki malzeme çöküntüleri bıraktı.

Bu görüntüler, Mars’ın yaşadığı tüm değişikliklere rağmen bugün de koruduğu son derece dinamik iklimini hatırlatıyor. Bu değişiklikler kabaca 4 milyar yıl önce, Mars’ın küresel manyetik alanını durdurduğuna inanılan çekirdek bölgesinin hızla soğumaya başlamasıyla başladı. Bundan böyle, Mars’ın daha sıcak, daha yoğun atmosferi güneş rüzgarı tarafından yavaş yavaş sıyrıldı, bu da küresel soğumaya ve yüzey suyunun kademeli olarak kaybolmasına yol açtı. Bu, Mars’ın bugün gördüğümüz aşırı soğuk ve kuru ortam olmasına yol açtı.

İronik bir şekilde, bu geçiş, Mars’ın daha sıcak, daha nemli geçmişine dair kanıtların da mükemmel bir şekilde korunmasını sağladı. Yağış ve daha güçlü rüzgarlar (yoğun bir atmosfer ve su döngüsü gerektirir) olmadan, bu özellikler, burada Dünya’da olduğu gibi, ayrışma ve erozyon yaşamadı. Nehir kanalları, kil mineralleri ve alüvyal birikintiler gibi, bu korunmuş sırtlar bir zamanlar Mars’ta kutup bölgelerinin ötesinde buzulların var olduğunu kanıtlıyor.