Bu yatırım tavsiyesi değildir. Yazarın belirtilen hisse senetlerinin hiçbirinde pozisyonu yoktur. Wccftech.com’un bir bilgilendirme ve etik politikası vardır.
SpaceX, dün Florida’daki Cape Canaveral Uzay Kuvvetleri İstasyonundan en son Starlink uyduları grubunu fırlattı. Fırlatma, en yeni ikinci nesil mini uydularını yörüngeye çıkardı. Bu ayın başlarında Starlik 1.5 uydularının son fırlatılışına işaret eden bir görevden sonra, bu fırlatmalar SpaceX’in görev temposunun büyük kısmını oluşturmalıdır. Bugünün görevi, SpaceX’in her biri 16 kez iki Falcon 9 roketi uçurarak yeni bir rekor kırmasından ve şirketin kalkıştan bir dakikadan kısa bir süre önce çalılıklardan sonra fırlatmalarında birden fazla gecikmeyle karşılaşmaya başlamasından kısa bir süre sonra geldi.
Falcon 9 İkinci Nesil Starlink Uydularını Fırlatmaya Başlarken SpaceX Starship’e Bakıyor
SpaceX, geçen yılın sonlarında ikinci nesil Starlink uydularını fırlatmaya başlamak için FCC yetkisi aldıktan sonra, firma bu görevler için Falcon 9 roketini kullanmaya başladı. Falcon 9’un boyut kısıtlamaları ve Starlink Gen2 uzay aracının onları daha büyük yapan sayısız yükseltmeye sahip olması nedeniyle, SpaceX’in ‘V2 mini’ uyduları olarak adlandırdığı uzay aracı için yapılan en son fırlatmalarda, bunlardan çok daha azının bir Falcon 9’un kaportasına sıkıştırıldığını görüyoruz.
Starlink inşasının ilk günleriyle karşılaştırıldığında, Falcon 9’un bu uzay araçlarını alçak Dünya yörüngesine (LEO) teslim etme kapasitesi yaklaşık üçte iki oranında azaltıldı. SpaceX’in birincil planları, daha büyük uydular için önemli ölçüde daha büyük olan Starship roketini kullanmayı içeriyor ve ilk FCC yetkilendirmesi, bu uzay araçlarından 7.500 tanesini fırlatmasını sağlıyor.
Gen2 fırlatmalarının görev başına kabaca 22 uydu ile sınırlı kaldığını gören Falcon 9’un kapasitesi göz önüne alındığında, SpaceX’in Starlink takımyıldızının bu aşamasını inşa etmesi yıllara ihtiyaç duyacak. Önyükleme için, firma 2023’te (Starship uçuşları dahil) 100 görev başlatmayı hedefliyor ve bu, SpaceX’in kendi fırlatma kadans rekorunu kırmasını sağlayacak iddialı bir hedef olsa da, Falcon 9’un Starlink Gen2 takımyıldızını hızla doldurması için rakam yine de çok düşük.
Fırlatmanın kendisi, uyduları LEO’ya götüren Falcon 9 hızlandırıcı ile ilgili tipik bir olaydı, çünkü fırlatmadan önce beş görev uçurduğu için SpaceX standartlarına göre nispeten ‘yeni’. Temmuz, Starlink lansmanları için harika bir ay oldu, fırlatma gecikmelerine neden olan birden fazla aksamaya rağmen, SpaceX şu ana kadar ay içinde beş Starlink görevi başlattı. Aslında, ilkinde havalanan Euclid uydusu dışında, Temmuz fırlatmalarının tümü Starlink uydularından yapıldı.
Falcon 9 güçlendiricisi, bugünkü lansmanından önce bir NASA görevi, iki Starlink görevi ve OneWeb ve Intelsat için iki görev daha uçurmuştu. Dün yerel saatle 20:50’de Cape Canaveral Uzay Kuvvetleri İstasyonundan havalandı ve kalkıştan sadece sekiz dakika sonra bir SpaceX drone gemisine indi. Roketin ikinci aşaması, belki de bu görevlerin daha yüksek ikinci aşama performans gereksinimlerine sahip olduğunu gösteren geleneksel bir motor nozülü ziline sahipti.
SpaceX son zamanlarda daha az sıkı görevlerde maliyetleri azaltmak için daha kısa ikinci aşama nozüller kullanmaya başladı. İkinci aşama, yeniden kullanılamayan tek roket alt sistemi olduğu için Falcon 9’un en maliyetli bölümlerinden biridir. Bu nedenle SpaceX her fırlatma için yeni bir tane inşa etmek zorunda kalıyor ve firma bunu Starship ile değiştirmeyi hedefliyor.
SpaceX’in bir sonraki görevi, Falcon Heavy’yi uçurduktan sonra okyanustaki drone gemilerine aynı anda iki Falcon güçlendiricisini indirdiği nadir bir fırlatma görebilir. Bununla birlikte, coğrafi bir EchoStar uydusu olan faydalı yük, türünün en ağır uydularından biri olacağı için merkez çekirdek harcanacaktır. Aynı zamanda, Falcon Heavy’nin fırlattığı en ağır yük olabilir; çok daha ağır uzay araçlarını fırlatmak için tasarlanmış, ancak henüz kaslarını esnetecek bir görev bulamamış bir roket için kapakta bir tüy.
