J. Robert Oppenheimer, Hiroşima’nın (dünyadaki diğer herkesle birlikte) vurulduğunu öğrendiği sıralarda, o bombanın yaratılmasındaki rolü hakkında derin pişmanlıklar duymaya başladı. Başkan Truman Oppenheimer ile görüştüğü bir noktada ağladı ve bu pişmanlığını dile getirdi. Truman ona ağlak dedi ve onu bir daha asla görmek istemediğini söyledi. Ve Christopher Nolan, filminin Silikon Vadisi izleyicileri tarafından izleneceğini umuyor. oppenheimer (21 Haziran’da çıktı) tüm bu olayların yorumunu görün, orada da kendilerinden bir şeyler görecekler.
bir taramanın ardından oppenheimer Dün Whitby Hotel’de Christopher Nolan, Oppenheimer’ın dayandığı kitabın yazarlarından Kai Bird ve bilim adamlarından oluşan bir panele katılarak film hakkında konuştu, Amerikan Prometheus’u. Seyirci çoğunlukla filmdeki fizikçilerin egolarıyla ilgili şakalara kıkırdayan bilim adamlarıyla doluydu ama orada ben de dahil birkaç muhabir vardı.
Nükleer caydırıcılığın başarısı üzerine çok kısa tartışmaları dinledik ve Los Alamos’un şu anki yöneticisi olan Dr. Thom Mason, çoğu yakınlarda çekildiği için mevcut laboratuvar çalışanlarının kaçının filmde kamera hücresi olduğundan bahsetti. Ancak konuşmanın sonuna doğru moderatör Chuck Todd Basınla tanışmak, Nolan’a Silikon Vadisi’nin filmden ne öğrenmesini umduğunu sordu. Todd’a “Sanırım onlardan almalarını isteyeceğim şey hesap verebilirlik kavramıdır” dedi.
“Yapay zekaya mı başvurdunuz? Bu korkunç bir olasılık. Korkutucu.”
Daha sonra, “Teknoloji yoluyla yenilik yaptığınızda, hesap verebilirliğin olduğundan emin olmalısınız.” Aynı şirketler defalarca neden oldukları zararı kabul etmeyi reddederken, Silikon Vadisi tarafından benimsenen çok çeşitli teknolojik yeniliklerden bahsediyordu. “Son 15 yılda ‘algoritma’ gibi kelimelerin herhangi bir anlamlı, matematiksel anlamda ne anlama geldiğini bilmeden gevezelik eden şirketlerin yükselişi. Sadece bu algoritmanın yaptıklarının sorumluluğunu almak istemiyorlar.”
Devam etti, “Ve yapay zekaya başvurdu mu? Bu korkunç bir olasılık. Korkutucu. En önemlisi, çünkü AI sistemleri savunma altyapısına girerken, eninde sonunda nükleer silahlarla suçlanacaklar ve eğer insanların bunun, kullanan, programlayan, yapay zekayı kullanıma sokan kişiden ayrı bir varlık olduğunu söylemelerine izin verirsek, o zaman sonumuz gelir. Sorumlulukla ilgili olmalı. İnsanları, sahip oldukları araçlarla yaptıklarından sorumlu tutmalıyız.”
Nolan belirli bir şirketten bahsetmese de, neden bahsettiğini bilmek zor değil. Google, Meta ve hatta Netflix gibi şirketler, kitle kazanmak ve sürdürmek için büyük ölçüde algoritmalara bağımlıdır ve bu güvenin genellikle öngörülemeyen ve çoğu zaman iğrenç sonuçları vardır. Muhtemelen en dikkate değer ve gerçekten korkunç olan Meta’nın katkısıdır. Myanmar’da soykırım.
“En azından uyarıcı bir hikaye olarak hizmet ediyor.”
Bir şirketin algoritmasının korkunç bir şey yapmasından günler sonra bir özür turu neredeyse garanti olsa da, algoritmalar kalır. İleti dizileri yeni başlatıldı bile münhasıran algoritmik besleme. Bazen şirketler, Facebook’un yaptığı gibi, onu kapatmak için size bir araç verebilir, ancak bu kara kutu algoritmaları, tüm potansiyel kötü sonuçlar hakkında çok az tartışma ve iyi olanlar hakkında bolca tartışma ile kalır.
Nolan, “Yapay zeka alanında önde gelen araştırmacılarla konuştuğumda, tam anlamıyla şu anda buna Oppenheimer anı diyorlar” dedi. “İstenmeyen sonuçlara yol açabilecek yeni teknolojiler geliştiren bilim adamlarının sorumluluklarının neler olduğunu söylemek için onun hikayesine bakıyorlar.”
“Silikon Vadisi’nin şu anda bunu düşündüğünü düşünüyor musun?” diye sordu.
Nolan, “Yaptıklarını söylüyorlar,” diye yanıtladı. “Ve bu,” diye kıkırdadı, “bu yardımcı oldu. En azından konuşmada öyle. Ve umarım bu düşünce süreci devam eder. Oppenheimer’ın hikayesinin bu sorulara kolay cevaplar verdiğini söylemiyorum. Ama en azından uyarıcı bir hikayeye hizmet ediyor.
