Roketler, insan mühendisliğinin en büyük başarılarından biridir, ancak Uzak Mesafe CEO Mike Grace, uzaya megatonlarca hareketsiz kütle gönderme sorununa “aşırı mükemmel bir çözüm”.
Yakın tarihli bir röportajda, “Hem inşa etmek hem de işletmek için daha aptalca ve çok daha ucuz bir şeye ihtiyacınız var” dedi.
Longshot’ın cevabı, bir Netflix aboneliğinin maliyetinden daha ucuza hipersonik hızlara ulaşabilen ve yörünge hızlarına mermi atabilen bir kinetik fırlatma sistemidir. Rakiplerinden – özellikle de kütleyi yörüngeye çekmek için dönen bir hızlandırıcı geliştiren SpinLaunch’tan ve hipersonik bir aracı havaya salmak için dev, özel bir uçak kullanan Stratolaunch’tan – görünüm ve yaklaşım açısından belirgin şekilde farklı.
En büyük fark, Longshot’ın sisteminin çok çok yatay olmasıdır. Ateşleyici kullanmadığı için teknik olarak bir silah değildir; bunun yerine, sıkıştırılmış gaz, temelde bir vakum odası olan çok uzun bir beton tünele sıkıştırılmış bir mermiyi sıkıştırır. Ortaya çıkan hızlar son derece hızlıdır ve sistemin boyutuyla orantılı olarak artarlar.
Bu, Mach 5 yeteneğine sahip bir sistemin yaklaşık 80 fit uzunluğunda olacağı anlamına gelir; iki veya üç futbol sahası büyüklüğünde bir Mach 10 sistemi; ve 25 ila 30 Mach hızlarında, birkaç kilometre uzunluğunda uzaya gidebilen sistemler.
Bu şaşırtıcı bir ölçek, ancak Longshot, yörüngeye çıkmak için çok kayıp bir maliyeti hedefliyor – yörüngeye kilogram başına 10 $ kadar düşük (karşılaştırıldığında, bir Falcon 9 yolculuk payının fiyat etiketi kilogram başına 6.500 $). Şirkete göre, düşük fiyatlara ancak sistemin mümkün olduğu kadar çok yerde tutulmasıyla ulaşılabilir. Enerji uzay ve zamana yayılmıştır; dikey kaldırmanın taleplerinden kurtulan bu tür sistemler, aniden alüminyum yerine betondan inşa edilebilir.
Ancak, özellikle havacılıkta bedava öğle yemeği yoktur ve Longshot’ın ucuz fiyatları bazı büyük takaslarla birlikte gelecektir. Birincisi arazi ayak izi. Longshot’ın sistemi, sıkıştırılmış gaz pompaları ve tünele ek olarak, şüphesiz maliyetleri düşük tutmaya yardımcı olacak, ancak genel arazi kullanım gereksinimlerini artıracak bir tesis içi güneş enerjisi çiftliği içeriyor.
Diğer değiş tokuş gürültüdür. Bu boyutlarda, Longshot’ın sistemi olağanüstü bir ses patlaması üretecektir. Şirketin tünelde bir vakum çekebildiği kadar hızlı bir şekilde sistemi yeniden kullanabileceği göz önüne alındığında, bu, günde birçok sonik patlama anlamına gelebilir. Bu iki nedenden dolayı, sistemin çok çok uzak bir yere kurulması gerekecek – Avustralya çalılıklarını veya Kenya’nın kurak bölgelerini düşünün.
Grace, “Bir atom bombasının patlayabileceği ve kimsenin fark etmeyeceği bir yerde olmak isterdin,” dedi.
İnsanlık sonunda güneş sistemini kolonileştirme arzusunu tamamlarsa, bu değiş tokuşlar nispeten önemsiz olabilir. Grace, Hawaii’nin yaklaşık 1,4 milyonluk bir nüfus için gıda, arabalara güç sağlamak için gaz, plastik ürünler ve daha fazlası dahil olmak üzere 13 milyon ton malzeme ithal ettiğine dikkat çekti. Dünya dışı bir koloni – bol tatlı su, atmosfer, toprak ve biyosferimizde yaşamı mümkün kılmak için hizalanan diğer her şey olmadan – daha fazlasını ithal etmesi gerekir. Çok daha fazla.
Grace, “Şu anda bu pek pratik değil,” dedi. “Roketlerle pratik olabileceğini hiç sanmıyorum. Öyleyse soru şu ki, zeminden uzaya malzeme koymanın fiyatını nasıl artırıyorsunuz?
Elon Musk’ın SpaceX’i de, harcanabilir bir konfigürasyonda yörüngeye 250 metrik tonu kaldırabilecek süper ağır Starship aracıyla bu sorunu çözmeye çalışıyor. Ancak Grace, Starship ekonomisinin Longshot’ın kendi sistemiyle tam olarak rekabet edebileceğine ikna olmadı.
“Beklemek isterim [SpaceX] 5 dolar arasında bir yerde harcamak [billion] ve gitmeden önce Starship’e 30 milyar dolar, ”dedi. “O parayı geri almaları gerekecek. […] Elon’un ulaşabilecekleri fiyatla ilgili daha abartılı yorumlarından bazıları, belki bunlar doğrudur, ancak bu 40 veya 50 yıllık bir zaman ölçeğinde olabilir. Bu maliyetleri çok uzun bir süre amorti etmeleri gerekebilir.”
Bu, Longshot’ın Starship’i geçersiz kılacağı anlamına gelmez. Longshot’ın sistemi tarafından üretilecek muazzam miktardaki G basıncı insan vücudu için tamamen uygun değildir, bu nedenle uzaya gitmek isteyen herhangi bir kişi bir rokete binse çok daha iyi olur.
Longshot, nispeten az fon sağlayarak önemli ölçüde yol aldı. Longshot, geçtiğimiz Nisan ayında Sam Altman, Draper VC ve SpaceFund’un da aralarında bulunduğu yatırımcılar tarafından 1,5 milyon $’lık ön tohumlama turunu kapattıktan ve Hava Kuvvetleri Araştırma Laboratuvarı’ndan doğrudan Faz II’ye geçiş SBIR ile ödüllendirildiğinden beri, kendi test hızlandırıcısını geliştirdi. merkezi Oakland, California’da ve Mach 2.2’ye varan hızlara ulaştı. Grace, bir ay içinde Mach 5’in kuzeyinde hız göstermeyi beklediğini söyledi.
Longshot’ın gösterici sistemi. Görsel Kaynakları: Longshot Space (yeni bir pencerede açılır)
Kısa vadede Longshot, ABD Savunma Bakanlığı’nın hipersonik yetenek ihtiyacını sırtına almak, bazı sözleşmeler yapmak ve bu geliri uzay için gerçekten büyük, gerçekten ucuz bir fırlatma sisteminin geliştirilmesini esasen sübvanse etmek için kullanmak istiyor. Daha uzun bir zaman ufkunda Grace, gerçek paranın fırlatma sisteminden değil, Longshot’ın uzayda sunduğu hizmetlere artan talepten kazanılacağını söyledi.
“Bunu destekleyebilmenin anahtarı, bunu son derece düşük maliyetle yapabilen bir sisteme sahip olmaktır” dedi. “Cehennem kadar aptal olacak şekilde tasarlanmış bir sisteme sahip olmalısınız.”
“Daha büyük yap. Daha akıllı hale getirme. Bu pahalı.”
