Fotoğrafçı Jason De Freitas uçuş ve sinema sevgisini birleştiren büyüleyici bir çabaya girişti; 1960’lardan kalma bir Super 8 hareketli görüntü kamerasını modern bir birinci şahıs görüşlü (FPV) drone’a bağlayarak, bu makaledeki büyüleyici 3 dakikalık videoda gösterildiği gibi gerçekten büyülü görüntüler yakaladı.
Ona göre, geleneksel bir yalpa çemberli platformu tercih etmek yerine, tamamen benzersiz bir perspektif elde etmek için bir FPV drone’u seçti – drone’nun modern dinamik hareketleri ve vintage Super 8 estetiği ile yakın uçuşun kombinasyonu, neredeyse gerçeküstü bir sonuçla sonuçlandı. dijital kameraların asla icat edilmediği alternatif bir zaman çizelgesine bir bakış sunuyorsa.
Super 8 drone tarafından çekilen çekimler özellikle dikkate değer çünkü Super 8 kameraların 1960’ların ortalarından 1970’lerin sonlarına kadarki en parlak döneminde mümkün olmayacaklardı ve onları gerçekten anakronik hale getiriyorlardı.
De Freitas, Super 8 FPV insansız hava aracını yaratmak için iFlight Chimera 7 uçağı platform olarak. Daha büyük bir insansız hava aracı daha pratik olsa da, mevcut kurulumuyla çalışmak için kendine meydan okudu. Kamerayı drone’a monte etmek için, kameranın deklanşör düğmesini kumandasından uzaktan tetiklemesini sağlayan bir servo motor içeren bir braket tasarladı ve 3D olarak bastı.
7 inçlik quadkopterin sınırlı taşıma kapasitesi nedeniyle, De Freitas daha küçük piller kullanmak ve daha kısa uçuş sürelerini kabul etmek zorunda kaldı. Dikkatli uçuşla, pilleri değiştirmeye ihtiyaç duymadan önce yaklaşık 4 dakikalık uçuş süresini başardı. Rahat FPV çekimi için geniş bir görüş alanı sağlamak amacıyla, Microflex’in lensine ucuz bir balıkgözü adaptör takarak görüntü kalitesinden ödün vermiş ancak dinamik çekimler yapma yeteneğini artırmıştır.
1960’ların Super 8 hareketli görüntü kamerası, modern bir birinci şahıs görüşlü (FPV) drone’da
Agfa Microflex 100 Super 8 kamera, yaklaşık 500 gr ağırlığıyla şimdiye kadar üretilmiş en küçük ve en hafif kameralardan biridir.
Bu proje için De Freitas, canlı renkleri ve projeksiyona uygunluğuyla tanınan en sevdiği Super 8 stoğu olan Kodak Ektachrome 100D filmi kullandı. Film, De Freitas’ın kendisi tarafından geliştirildi ve bu da çizik ve pürüzlü bir görünüme neden oldu. Sidney’deki Rewind Photo Lab filmi taradı ve De Freitas’ın deneyimi çevrimiçi olarak paylaşmasına olanak sağladı.
Microflex 100’ün uçuş sırasında kayıt yapıp yapmadığına ilişkin öngörülemezliği gibi zorluklarına rağmen, De Freitas gelecekte onu biraz daha büyük ve daha ağır bir Canon 310XL ile değiştirmeyi planlıyor.
Jason De Freitas, Samanyolu’nu orta format filmde fotoğraflamak, 35 mm film çekebilen bir kamera drone inşa etmek ve Ay’ı geçen Uluslararası Uzay İstasyonunu 35 mm filmde yakalamak gibi diğer viral yaratıcı girişimlerin arkasındaki beyindir. Çalışmalarının daha fazlası onun bulunabilir instagram, YoutubeVe İnternet sitesi.
dosyalanmış . Kamera ve Dronlar hakkında daha fazlasını okuyun.
