İlk Demir Adam film resmen 15 yaşında. Sadece 15 yıl öncesinin Marvel Sinematik Evreninin gerçekten yükselişe geçtiğini düşünmek harika. Robert Downey Jr.’ın Tony Stark’ı her şeyin başladığı zamandı, mirası ve spor araba kırmızısı ve altın takım elbiseli adam olma yolculuğu, dünyanın her yerindeki hayranlar için yürekten bir hikayeydi. Zihinsel savaşıyla başa çıkmanın bir yolu olarak çeşitli romantik ilişkiler, pahalı eşyalar ve diğer sağlıksız alışkanlıkları kullanan “kırık bir adam” izliyoruz.
Birçoğu, Tony Stark’ın ilk film boyunca herhangi bir zihinsel sorunu olmadığını, ancak onun sadece kendini beğenmiş zengin bir adam olduğunu iddia edebilir. Ancak, buna kesinlikle katılmam gerekiyor. Elbette Tony Stark, iş alışkanlıklarına ve kişiliğine geldiğinde her yönüyle ideal bir insan değildi. Neredeyse hiçbir şeye gözünü bile kırpmadı. Bu, onun “akıl hastası olmama” olasılığını ortadan kaldırıyor, ancak bunun doğru olmadığını düşünüyorum.
Tony Stark, her zaman çalışıp oğlunu uzaklaştırdığı için babası tarafından sevildiğini asla hissetmedi. Iron Man’i de içeren MCU aşamaları aracılığıyla giderek daha fazla öğrenmeye geldiğimiz şey bu. Bu, yolculuğu sona ermeden hemen önce Endgame’e kadar uzanıyor… ama bundan bahsetmeyeceğiz. Babasının ona nasıl sevilmediğini, kabul edilmediğini ve takdir edilmediğini hissettirdiğini öğrenirken, annesini de öğreniyoruz ve orada babasıyla olduğundan çok daha fazla bir bağ olabileceğini görüyoruz.
İçinde Kaptan Amerika: İç Savaş, Bucky Barnes, AKA’dan başkası olmadığını öğreniyoruz. Kış Askeri, hem Bay hem de Bayan Stark’ı kendisi öldürdü. Bu, tüm süper kahramanlar arasındaki İç Savaşı anında daha da fazla ve iyi bir sebeple çıkaran bir şeydi. Kaptan Amerika Steve Rogers başından beri bunu biliyordu ve Tony’ye hiç söylememişti. Bununla birlikte, Steve’in ona söylemenin artık hayatında ona bir faydası olmayacağını düşünmesi kesinlikle mümkün – Steve ve babasının bilgeliği.
Tony Stark’a kişisel olarak baktığımda, filmlerdeki pek çok eyleminde çok daha derin bir anlam görüyorum. Demir Adam zaman çizelgesinde, onu açılış sekanslarında bir “dahi, milyarder, playboy, hayırsever” olarak görmekten yakalanıp işkence görene kadar gidiyoruz ve kısa süre sonra kendi silahlarının ve yaratımının kötülük için kullanıldığını anlıyoruz. Tüm hayatınızın işinin, tüm yaşamının eğitiminin, her şeyin zarardan başka bir şey gibi hissettirmediğini öğrendiğinizi hayal edin.
Tony bunu gördükten sonra hayatını değiştirmek ister. Masum insanları korumak için kullanabileceği bir adamı taşımak için bir takım elbise yapmayı hemen öğrenir. Bu aynı zamanda Tony ile Pepper arasındaki kıvılcımı nihayet gördüğümüz ve Tony’nin daha yumuşak bir tarafını gördüğümüz zaman civarında. İkinci Marvel’s Iron Man filmine hızlı bir şekilde ilerlediğimizde, onun birçoğunun yeni yönlere doğru büyüdüğünü görüyoruz, ancak tüm film boyunca ölmenin eşiğinde olduğu için sertliği hala güçlü.
Üçüncü filme geldiğimizde Tony dünyayı bir kez kurtarmıştır ve bu, karakteri için yepyeni bir kaygı dünyasını tetikler. Bu, özellikle onsuz yaşayamayacağı tek şeyi, Pepper Potts’u koruması gerektiğini iddia ettiğinde devreye giriyor. Bu, Tony ve derinlerde onun kim olduğu hakkında çok şey anladığımız an.
Bazı hayranlar Tony Stark’ı derinlerde sert bir adam olarak görse de, o gerçekten öyle değil – üzgünüm Tony. Ama bunun yerine, o sadece sevildiğini ve ihtiyaç duyulduğunu hissetmek isteyen yumuşak bir adamdır. Endgame’in sonuna gelmeden önce Tony’nin Pepper’dan bir kızı olduğunu görüyoruz ve onun mirası umarız kızı aracılığıyla devam edecek.
Yani evet, Tony Stark her şeyi kendi bildiği gibi gören dik kafalı bir adam olsa da, nihai hedefi olan sevdiklerini korumak için böyledir. Hayatta iyi şeylere tutunmak çok önemlidir ve Tony bize bunu öğretiyor. Ayrıca hayranlara bazen ailenin ihtiyacımız olduğu şekilde orada olmadığını, ancak yine de güzel bir hayata sahip olabileceğimizi gösteriyor, ister bir aileye sahip olun, ister kendi multi-milyon dolarlık işinizi kurun. Sadece bu da değil, onun en onurlu ölümle ölmesini izlemeliyiz… ki bu hakkında konuşmak bile beni öldürüyor.
Iron Man, varlığının 15. yılını kutlamayı hak ediyor. O olmasaydı, bugün sahip olduğumuz muhteşem MCU’ya sahip olmazdık. Üzücü tarafı, Robert Downey Jr gibi başka bir Demir Adam görmeyeceğiz. Ama en azından… onu sonsuza kadar 3000 seveceğiz.
