MOA-11-191/OGLE-11-0462 merkezli 800 ×800 bölgenin F814W (I-bandı) filtresindeki HST görüntüsü, 2017 Ağustos’taki son dönemimizde elde edildi. Kuzey üstte, doğu solda. Yeşil renkle çevrelenmiş kaynak yıldız, şimdi başlangıç parlaklığına geri döndü. Bölge, BKB’ye çok daha parlak bir komşu yıldız olan 0.004 ve yakındaki birkaç sönük yıldız olan kaynağa çözümlenmiştir. İç camgöbeği dairenin çapı 100’dür, bu, yer tabanlı mikro mercekleme araştırma görüntülerinde tipik en iyi görmeye karşılık gelir; dış camgöbeği dairenin çapı 200’dür, bu alışılmadık bir durum değildir. Kaynak, parlak komşu ve birkaç sönük yıldız genellikle zemin tabanlı çerçevelerde karıştırılır ve karışım görme ile artar. Kredi: https://arxiv.org/pdf/2201.13296.pdf
Uluslararası bir araştırma ekibi, 2011’de tanık olunan olası bir mikro mercekleme olayının, yıldızlararası uzayda dolaşan serbest yüzen bir kara deliğin varlığından kaynaklandığını doğruladı – türünün ilk gözlemi. Grup, arXiv ön baskı sunucusunda bulgularını açıklayan bir makale yayınladı.
Bilim adamları bir süredir yıldızlararası uzayda dolaşan birçok kara delik olduğunu varsaydılar, ancak şimdiye kadar bir tane bulamadılar. Bu, kara deliğin doğasından kaynaklanmaktadır – uzayın kara fonunda fark edilmeleri zordur. Yine de, varlıklarının kanıtı güçlüydü. Önceki araştırmalar, kara deliklerin genellikle yıldızların yaşamlarının sonuna geldiklerinde ve çekirdekleri çöktüğünde oluştuğunu ve genellikle bir süpernova ürettiğini göstermiştir. Ve bu tür birçok süpernova gözlemlendiğinden, sonuç olarak birçok karadeliğin yaratılmış olması gerektiği açıktı.
Ancak onları bulmak, yıldızlardan gelen ışık kara deliğin çekimiyle büküldüğünde, mercek etkisi aramak anlamına geliyordu. Büyük mesafeler göz önüne alındığında, mercek etkisi azdır ve bu da en iyi modern teleskopları kullanarak bile tespit etmeyi neredeyse imkansız hale getirir. Ancak 2011’de böyle bir mercek arayan iki proje ekibinin görünürde bir neden olmaksızın parlıyormuş gibi görünen bir yıldız fark etmesiyle şans galip geldi. İlgilenen araştırmacılar, bu yeni çabayla Hubble’dan gelen verileri analiz etmeye başladılar. Altı yıl boyunca, değişimin bir kara delikten kaynaklanan büyütmeden kaynaklandığını umarak ışığın değişmesini izlediler. Sonra başka bir şey buldular – yıldızın konumu değişmiş gibi görünüyordu. Araştırmacılar, değişimin yalnızca, geçerken ışığı çeken bir kuvvet uygulayan görünmeyen hareketli bir nesneden kaynaklanabileceğini öne sürüyorlar – yıldızlararası bir kara delik. Araştırmacılar, yıldızı ve ışığını incelemeye devam ettiler ve sonunda mercekten gelen herhangi bir ışığın olasılığını dışladılar ve ayrıca büyütmenin uzun bir süreye sahip olduğunu doğruladılar, her ikisi de bir kara deliğin varlığını doğrulamak için önkoşuldur.
Hep birlikte ele alındığında, kanıtlar, serbest yüzen bir kara deliğin görüldüğünü doğrulamak için yeterince güçlü. Araştırmacılar, yedi güneş kütlesinde boyutunu bile ölçebildiler. Ayrıca yaklaşık 45 km/saniye hızla hareket ettiğini de buldular.
Teleskop verilerinde büyük kara deliklerin olmaması, önyargıdan kaynaklanır.
Kailash C. Sahu ve diğerleri, Astrometrik Mikromercekleme Yoluyla Tespit Edilen İzole Yıldız Kütleli Kara Delik. arXiv:2201.13296v1 [astro-ph.SR], arxiv.org/abs/2201.13296
© 2022 Bilim X Ağı
Alıntı: 5 Şubat 2022’de https://phys.org/news/2022-02-free-floating-black-hole-roaming-interstellar’dan alınan, yıldızlararası uzayda dolaşan ilk serbest yüzen kara delik bulundu (2022, 4 Şubat). html
Bu belge telif haklarına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amaçlı herhangi bir adil işlem dışında, yazılı izin alınmadan hiçbir bölüm çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgi amaçlı sağlanmıştır.
