1930’ların Büyük Buhran döneminde insanlar günün kötü haberlerinden kaçmayı sinemaya giderek bulmuşlardı. Aslında kaç tane film olduğunu sayamam — Sullivan’ın Seyahatleri, Kahire’nin Mor Gülü, Matine, Cinema Paradiso, Sadece birkaç isim – eğlence ve kaçış için sinemaya giden insanlarla ilgili. İnsanlar sıraya girdi ve en sevdikleri koltukları almak için koşturdu; ilk gelen alır. Her ikisi de rahat bir şekilde altı rakam yapan bir çiftin parçası mısınız? Bir üniversite kredisini mi ödüyorsunuz yoksa Sosyal Güvenlik yardımlarınızdan mı kazanmaya çalışıyorsunuz? önemli değil Karşılaşabileceğiniz en iyi koltuğa oturmaya hakkınız var.
Sinemalar önceden rezervasyon satmaya başladığında bile, yine de ilk gelen alırdı – popüler bir film izlemek istiyorsanız ve koltuklarınız konusunda seçiciyseniz, internete girdiniz ve başka biri onu almadan önce tercih ettiğiniz yeri ayırtmaya çalıştınız.
Ama şimdi, bazı AMC salonlarında (ve belki de yakın gelecekte, daha fazla sayıda diğer sinema salonlarında), nerede oturacağınızı belirleyecek olan, koltuğunuzu ne kadar çabuk talep ettiğiniz değil, ne kadar ödeyebileceğinizdir. . AMC’ye göre bugün itibariyle Sightline adlı yeni bir strateji, garip tanıtım sitesi, “filmleri daha iyi hale getirmeye devam edin.” Nasıl? Tercih Edilen Görüş Hattı Bölümü (orta orta sıralar) için daha fazla, Standart Görüş Hattı Bölümü (arkadaki veya yan koltuklar) için daha az ve Değer Görüş Hattı Bölümü (ön sıralar) için önemli ölçüde daha az ücret alarak.
AMC’nin neden bunu yapma ihtiyacı hissettiğini anlayabiliyorum. Sinemalar hala pandeminin etkilerinden muzdarip ve son üç yılda insanlar evlerinin rahatlığında oldukça büyük ekranlarda film izlemeye alıştı.
Ancak sonuç şu ki, herkesin aynı parayı ödediği ve iyi bir koltuk kapmak için aynı şansa sahip olduğu son gerçek demokratik kamu kurumlarından biri, uçaklara, canlı tiyatrolara, müzik mekanlarına ve diğer kurumlara katılacak ve ne kadar ödeyebileceğinizi belirliyor. deneyiminizden ne kadar zevk aldığınızı.
Belki de burada çok nostaljik oluyorum. Soğuk, yağmurlu bir akşamda bir tiyatroda doğru düzgün bir koltuk kapmak için sırada beklemek o kadar moral verici bir deneyimmiş gibi değil. (İlk gördüğüm zamanı hatırlasam da Yıldız Savaşları bir sinemada – oraya yaklaşık iki saat erken gittim, sıradaki yaklaşık 10. kişiydim ve zamanımı çevremdeki insanlarla eski bilim kurgu filmleri hakkında harika bir sohbet ederek geçirdim.) Ve çünkü sinemalar ekstra ücret alıyor önceden yer ayırtmak, zaten bir süredir bu yolda oldukları söylenebilir – ekstra ücreti ödemek istemiyorsanız, kalanını almak zorundaydınız.
Yıllar önce Londra’yı ziyaret ediyordum ve bir müzikal izlemek için bir tiyatroya gittim. Balkonda koltuklarım vardı ve ara sırasında orkestradan görüş hattının nasıl olduğunu görmek için aşağı inmeye çalıştım. Ancak orkestra bölümünü bulmaya çalıştığımda, oraya girmemin hiçbir yolu olmadığını fark ettim – tiyatro, ucuz koltuklardaki insanların daha iyisini karşılayabilenlerin görüş alanından dikkatlice uzak tutulduğu bir zamanda inşa edilmişti. Koltuklar. Mübaşirlerden birine sadece bir göz atmak için daha pahalı bölüme nasıl gidebileceğimi sorduğumda, sanki birdenbire fazladan bir kafa filizlendirmişim gibi bana baktı. sadece değildi Tamamlandı.
Belki de gittiğimiz yer orasıdır: Daha iyi koltuklara parası yeten insanların o kadar fazla harcama yapamayan daha aşağılık ölümlülerle uğraşmak zorunda kalmayacağı sinema salonları – bunun nedeni seyirci üyeleri olarak bizim istediğimiz bir şey olması değil. ama sinemalar, filmler için yeni bir sınıf sistemi oluşturmak da dahil olmak üzere boşluğu doldurmak için her şeyi deneyecekleri için.
