Onun okyanuslarımızın ne kadar kirli olduğunu düşünmek bunaltıcı – o kadar ki ki onun düşünmek için giderek daha cazip teknolojik çözümler ile hepsini temizle. iki yeni Araştırmalar, okyanusa girdikten sonra plastiğe tam olarak ne olduğuna ve plastiğin kendisini yiyebilen bakteriler de dahil olmak üzere bazı doğal süreçlerin plastiğin çoğunu parçalamaya nasıl yardımcı olabileceğine ışık tutuyor. Ancak, bilim adamları dikkatli olmalıyız demek bu süreçlerden yararlanmanın mümkün olduğunu düşünerek zaten yaptığımız karmaşa için hızlı bir düzeltme.
dergisinde yayınlanan iki çalışma, Ocak Ve Şubat Deniz Kirliliği Bülteni’nin sayıları, ülkenin ulusal oşinografik araştırma enstitüsü olan Hollanda Kraliyet Deniz Araştırmaları Enstitüsü’ndeki bir araştırma ekibinden geliyor. Onlar kayıp plastik paradoksu olarak bilinen şeyi, yani okyanusa attığımız tüm çöplerin tam olarak nereye olduğu sorusunu ele alın. gitmek.
hakkında huni yapıyoruz Okyanuslara 8 milyon ton plastik her yıl, saatte bir damperli kamyon değerinde – o kadar büyük bir miktar ki neredeyse akıl almaz. Ancak tüm bu çöplerle ilgili daha az bilinen bir başka ayrıntı da aslında çoğunu kaçırıyor olmamızdır: We sadece yapabildim %1 civarında bulun neyin meli orada ol okyanusun yüzeyinde ve sahillerde yıkanmış. Bilim adamlarının uzun süredir teorileştirdiği doğal süreçler, plastiklerin parçalanmasına ve çözünmesine yardımcı olmak için burada rol oynuyor olabilir. onları suya.
Enstitü’nün Ocak ayında yayınlanan ilk çalışması, bu olası açıklamalardan birine bakıyor: Sun kendisi.
Utrecht Üniversitesi’nde doktora öğrencisi olan baş yazar Annalisa Delre, Earther’e yaptığı açıklamada, “Tıpkı bir kişinin plajda güneş yanığı olabileceği gibi, UV ışığı da plastik polimerlerin moleküler yapısını bozar” dedi. e-posta “Temel olarak uzun karbon zincirlerini daha küçük olanlara ayırır.”
G/O Media komisyon alabilir
Ön sipariş ver
Galaxy Kitap 3 Serisi
24 Şubat’ta mevcut
Her yeni dizüstü bilgisayar modeli, ücretsiz bir depolama yükseltmesi ile birlikte gelir. Her birinin 1 TB sürümü, 512 GB sürümüyle aynı şekilde fiyatlandırılır, bu da temelde 1 TB sürümünün 200 $ indirimli olduğu anlamına gelir.
İle Delre ve meslektaşları, güneş ışığının plastik bozulmasındaki rolünü daha iyi anlamak için, çeşitli türlerde işlenmemiş plastik parçalarını (üretim tesisinden yeni çıkmış plastik) ve Büyük Pasifik Çöp Alanı’nın deniz yüzeyinden alınan plastiği deniz suyuna koydular. daha sonra deniz koşullarını simüle etmek için onları UV ışığıyla ışınladı. UV ışığının plastiği her yıl yaklaşık %2 oranında bozduğunu hesaplayarak, plastikten ayrışan bileşiklerin miktarını ölçtüler.
“Kulağa pek mantıklı gelmiyor-esiyor, değil mi?” Delre dedi. “Ama düşünün, bu her yıl oluyor… Yani, onlarca yıl önce piyasaya sürülen bir plastik parçası, o zaman çoktan gitmiş olabilirken, geçen yıl piyasaya sürülen bir plastik parçası [is] Olumsuz.” Bu gözlemlere ve okyanus plastiğinin nereye gittiğine dair diğer araştırmalara dayanarak Delre ve ekibi, güneş ışığının insanların dünya okyanuslarına bıraktığı plastiğin %20’sine kadarını çoktan bozmuş olabileceğini gösteren bir model oluşturdu.
Sadece S değiltüm bu plastiği parçalamak için çalışmıyoruz. Delre’nin çalışmasının yayınlanmasından bir ay sonra, Enstitü’deki meslektaşı ve aynı zamanda Utrecht Üniversitesi’nde doktora öğrencisi olan Maaike Goudriaan, okyanus plastiğini parçalamaya yardımcı olan başka bir olası faktörü inceleyen bir makale yazdı: bakteriler.
Sbazı araştırmalar var okyanusta plastik yiyor gibi görünen bakteriler üzerinde yapıldı, ancak Goudriaan çalışmasının Bu bakterinin plastiği besin kaynağı olarak kullanabileceğini gerçekten gözlemleyen ve bu süreci daha doğru ölçen ilk kişi. Bu araştırma için Goudriaan ve meslektaşları bakteri gözlemlendi Rhodococcus ruber okyanus plastiği ile yapay deniz suyunda. Plastik ve bakteriler, ekibe izin veren kapalı kaplarda tutuldu. Ortaya çıkan CO2’deki belirli karbonları ölçmek için. Bu mümkünOnları yönlendirdi bakterilerin polimerleri parçalama hızını hesaplamak için — yaklaşık %1,2 yıl başına.
Plastik yiyen bakterilerin olasılıklarıyla ilgili manşetler noktalı ana akım medya Son yıllarda bir şirket, Fransız Carbios firması, test etmek için 2021’de bir pilot proje başlattı. bu bakterilerden bazılarının bir pilot alanda plastik çöp üzerinde nasıl çalışabileceği.
Goudriaan, son zamanlarda okyanus plastiğini yemek için plastik yiyen bakterilerin kullanılmasıyla ilgili sorular aldığını ve bu yüzden bu fikir üzerinde düşündüğünü söylüyor.
“Uygulamalarda bazı engeller görüyorum” dedi. “Örneğin, okyanuslar uçsuz bucaksız, akıntılar ve rüzgarlar var, bazılarını tahmin edebiliyoruz. Okyanusta bir yere bir grup bakteri attığınızda tam olarak ne olur? Nereye gidiyorlar? Kesin olarak bilemeyiz. Plastiği mi yoksa mevcut ve bozunması daha kolay olan başka bir şeyi mi yiyecekler? Muhtemelen başka bir şey. Diğer mikroplarla rekabet edecekler mi? Muhtemelen. Kıyı bölgelerine ulaşmak daha kolaydır, peki ya okyanusun çok uzağında olan Çöplükler? Mikropları salmak için gerçekten uçaklar veya tekneler göndermek istiyor muyuz? Gerçekten bir etki yaratmak için yeterli biyokütleyi nasıl yetiştirebiliriz? Doğru yere nasıl getiririz? Bunun için ne kadar kaynak ve enerji gerekiyor? Tüm bu kaynakları ve enerjiyi harcamaya değer mi yoksa bunun etkisi plastiğin etkisinden daha mı kötü olacak? Bunun okyanustaki plastik atıklardan kurtulmak için uygun bir seçenek olacağını düşünmüyorum. Ancak daha fazlasını öğrendiğimizde bu değişebilir. Ya da belki bir noktada insanlık buna yatırım yapacak kadar çaresiz kalıyor.”
Ancak hem Goudriaan hem de Delre, çalışmalarını dünyanın plastik hastalıklarına çözüm olarak görmemeleri konusunda şiddetle uyarıyorlar.
Goudriaan, “Doğa kendini yenileme kapasitesine sahip gibi görünse de, bu, plastiğin doğal çevremizde son bulmamasını sağlama sorumluluğumuz olmadığı anlamına gelmiyor” dedi. “Sanırım genel olarak, biz insanlık olarak teknolojik çözümlerin bizi çevresel krizlerden kurtaracağına çok inanıyoruz. Bununla birlikte, bazen teknoloji belirli bir süreci daha az zararlı hale getiriyor ve bu da onu daha fazla uygulamak/büyütmek için bir bahane gibi görünüyor ve tekrar başa dönüyoruz.”
