Sony’nin A7R V aynasız kamerası hakkında gerçekten söylenmesi gereken çok şey var. Sony bu yeni modelle o kadar çok doğru karar verdi ki, şu anda paranın satın alabileceği en iyi kameralardan biri. Yeni AI otofokus sistemi, ileriye doğru mükemmel bir sıçramadır. Geliştirilmiş yerleşik görüntü sabitleme, elle tutulan daha yavaş çekimler için mükemmeldir. Yeni eklemli ekran o kadar iyi ki diğer tüm üreticiler tarafından mümkün olan en kısa sürede kopyalanmalıdır. Ve 61 megapiksel sensör, orta formata atlamadan bugün elde edebileceğiniz en iyi görüntü kalitesinden bazılarını verir — bilgisayarınıza ve depolamanıza güvenmek, bu büyük dosyaları işleme görevine kalmıştır.
Ancak Sony, son kameralarda daha iyi bir menü sistemi gibi yaşam kalitesi iyileştirmeleri sunmak için son zamanlarda bazı adımlar atmış olsa da (bu, samimi olmam gerekirse, yalnızca marjinal olarak daha iyi), neden en son kameraları hala bu kadar kötü ergonomiye sahip? ?
Ne düşündüğünüzü biliyorum: “Şikayet edecek bir şey bulmak için uzanıyor.” Ancak kamera ergonomisi, fiziksel kullanım ve kavrama kalitesi önemlidir. Özellikle kamerayı sürekli olarak saatlerce kullanacakları durumlarda herkes için gerçekten çok önemlidirler. Bunu ilk elden, dokuz ila 12 saat arasında bir kamera (genellikle iki) kullandığım düğün fotoğraflarından biliyorum. A7R V ile ilgili olarak bunu son derece iyi biliyorum çünkü gövdesi kişisel kameralarımdan biri olan Sony A7 IV ile neredeyse aynı.
Sony, kameralarından biriyle (kontrol düzeni, otomatik odaklama sistemi vb.) Bir yandan, bu harika, çünkü çok daha uygun fiyatlı bir kameraya eklenen pahalı bir modelden son derece gelişmiş bir özellik elde edebilirsiniz. Ancak, bir tasarımla ilgili size uymayan bir şey varsa – yeterince uzun olmayan kötü konturlu kulplar gibi – ne yazık ki, bir süre buna takılıp kalacaksınız.
Peki bu Sony ergonomisi ne kadar kötü? Yeterince kötü, bunun hakkında yazmak zorunda hissediyorum. Geçen yıl diğer fotoğrafçılarla alışveriş yaparken şaka yollu bu tutamakların elinize ne yaptığını açıklamak için bir cümle türetmeye başlamam yeterince kötüydü: Sony Knuckle.
Ergonomi, kullanım ve konfor önemlidir
Sony Knuckle, orta parmağınızın yan tarafında, orta parmağınızın yaklaşık yarısına kadar aldığınız ağrı ve tahriştir. PIP eklemi, fotoğraf makinesinin deklanşör düğmesinin altındaki baskı noktasından. Son beş yılda üretilen hemen hemen her Sony Alpha tam çerçeve fotoğraf makinesinde, deklanşörün altında orta parmağınız için şekillendirilmiş bu tuhaf kısa, dışa doğru çıkıntı bulunur. Ama konturlu değil kuyuveya yeterli. Ya daha fazla yüksekliğe ya da daha yumuşak bir eğriye ya da belki her ikisine birden ihtiyaç duyar. Kamerayı ilk tuttuğunuzda iyi hissettiriyor, ancak çok kullandığınızda ne kadar rahatsız edici olduğunu anlıyorsunuz. Bunu tam bir gün veya arka arkaya günlerce yoğun kullanımla büyütün ve – pek çok kez küçük bir kabarcık oluştuğunu hissettim. Birlikte çalıştığım ve aynı zamanda Sony kamera kullanan bir avuç profesyonel aynı şeyi yaşadı, bu yüzden herkesin başına geleceğini söyleyemesem de, Sony Knuckle’ın münferit bir durum olmadığını güvenle söyleyebilirim.
Ancak Sony’nin ergonomisinin iyileştirilmesinin tek nedeni bu değil. Kulpların kendisi de çok kısa. Küçük, kompakt boyutlandırmaya odaklanan diğer birçok kamera gövdesi gibi, A7R V de – yine, Sony’nin mevcut serisindeki diğer tüm kameralar gibi – serçe parmağımı alttan sarkıttı. Sanırım Sony Mafsalının bu kadar kötü olmasının bir nedeni de bu – çünkü serçe parmağım kamerayı desteklemeye yardımcı olamıyor ve orta parmak ekleminde daha fazla baskı bırakıyor.
Aslında bunu satın alarak düzeltmeye çalıştım küçük bir eklenti taban plakası A7 IV’ün alt kısmı için (A7R V’de de kullanıyorum) ve taban plakasının serçe parmağıma altta çok daha fazla yer açmasını takdir etsem de, bir ağrı noktasına neden olarak kendi sorununu yaratıyor. avucumun ortasında. Bu küçük ek alt plakanın bu ergonomik SNAFU’yu tek başına tamir edememesine şaşırmadım, ama ne dır-dir çözüm?
Sony’nin tüm kameralarındaki kulpları tamamen yeniden düşünmesinin zamanı geldi. Biraz daha uzun olmaları ve daha kaliteli, daha yumuşak tutuşlu bir malzemeden yapılmaları gerekiyor. Aynasız partiye bu kadar geç kaldıkları ve birlikte hareket etmeleri sonsuza kadar sürdüğü için Canon ve Nikon’u istediğimiz kadar yere serebiliriz, ama kahretsin, bu eski kamera markaları kameralardaki kulplar hakkında bir iki şey biliyor. Eski Nikon D700 ve D3 fotoğraf makinelerim, bugün kullandığımızdan çok daha büyük ve ağır olsalar bile tüm gün boyunca kolayca tutulabiliyor ve kullanılabiliyordu. Bir süredir sahip olduğum ve A7R V’den çok daha ucuz bir fotoğraf makinesi olan Canon EOS R bile Sony’nin şu anda yaptığı her şeyin çok ötesinde bir tutuşa sahip. Elinizin tamamı için yeterince geniş ve sıktığınızda küçük bir miktar verecek kadar yumuşak.
Yine de bu talihsiz dezavantajla birlikte şu anda paranın satın alabileceği en iyi kameralardan biri
Tam boyutlu kameralar, yıllar önce hayal bile edilemeyen otomatikleştirilmiş veya destekli özelliklerle teknik olarak giderek daha yetenekli hale geldikçe, insan arayüzü unutulamaz veya bir kenara bırakılamaz. A7R V’yi neredeyse her kullandığımda, ne kadar olağanüstü bir fotoğraf çekme cihazı olduğu beni hayrete düşürüyor. İyileştirilmiş otomatik odaklamanın nesneleri tanımlama ve onlar arkalarını döndüklerinde veya geçici olarak engellendiklerinde bile izlemeye devam etme şekli gerçekten küçük bir zaferdir. Bu benim fotoğrafçılık alanımda çok takdir edilen bir şey – ister bir gelinin fotoğrafını çekiyorum, ister tuhaf ev kedilerimin aptalca fotoğraflarını çekiyorum – çünkü bu bana en kısa sürede çok keskin bir çekim yapacağım konusunda güven veriyor. konumuz dönüyor.
Ancak bu cihazların insanlar için tasarlanmış olması gerektiğini de unutamayız. Tıpkı her kameranın vizörün yumuşacık, verimsiz gözbebeklerimize göre ayarlanmasına izin veren bir dioptri kontrolü olduğu gibi, tüm kameraların tutması rahat olacak ve uzun süreli kullanımdan sonra bir işkence aleti gibi hissetmeyecek bir kavrama ihtiyacı vardır. Sony, kuşları ve arıları otomatik olarak ayırt edebilen bir kamera yapabiliyorsan, tutması berbat hissettirmeyen bir kamera yapma konusunda fazlasıyla yetenekli olmalısın.
Fotoğraf: Antonio G. Di Benedetto / The Verge
