Bu yatırım tavsiyesi değildir. Yazarın belirtilen hisse senetlerinin hiçbirinde pozisyonu yoktur. Wccftech.com’un bir bilgilendirme ve etik politikası vardır.
Orion uzay aracı bugün erken saatlerde Dünya’ya olan yörüngesine girdikten sonra, Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi (NASA) yetkilileri, ileride neler olduğu ve ajansın görevde karşılaştığı farklı sorunlar hakkında daha fazla ayrıntı paylaştı. Orion’un 11 Aralık’ta Pasifik Okyanusu’na inmesi planlanıyor ve bugün erken saatlerde geri dönüşü onu iniş yoluna soktu. Ancak iniş yeri henüz seçilmedi ve uzay ajansı burayı bu hafta içinde seçecek.
NASA, Pasifik Okyanusu’na İndikten Sonra Bile Orion Uzay Aracını Test Etmeye Devam Edecek
Bugün, Artemis 1 görevinin 20. günü ve günün en önemli özelliği, uzay aracını ay yüzeyinin 80 miline ulaştıktan sonra Dünya’ya dönüş yoluna sokan, geri dönüşlü uçuş yanmasıydı. Artık Orion için yol hazır olduğuna göre, NASA gelecekteki mürettebatlı uçuşlar için daha fazla veri toplamak üzere onu test etmeye devam edecek. Artemis programındaki bir sonraki görev, bir mürettebatın mevcut görevden farklı bir yörüngede Ay’ın etrafında uçtuğunu görecek olan Artemis 2.
Orion’un Ay etrafındaki yolculuğu şimdilik sona erdi ve şimdi Pasifik’te bir sıçrama için iniş hedeflerini tamamlamaya çalışacak. Eve giderken NASA, gelecekteki görev parametrelerini karşılamak için yardımcı motorlarını daha uzun yanma süreleri için test etti. Artemis 1 boyunca ekipler bu motorları 17 saniye ateşledi, ancak testler güneş panelleri üzerindeki etkiyi değerlendirmek için daha uzun süre ateşledi.
Bu testler başarılı oldu ve sıcaklıkları on derece içinde gördüler. Orion programı müdür yardımcısı Debbie Korth, NASA’nın Artemis 2 gereksinimlerini karşılamak için itici gaz ve su hatları için ısıtıcıları da test ederek 90 Watt’a kadar güç tasarrufu sağlandığını keşfetti.
Uzay gemisi Dünya’ya döndüğünde daha fazla testten geçmeye devam edecek. Bayan Korth’a göre, bunlar bir ‘güneş dizilimi kanat modal araştırması’ tekrar testini içeriyor. Bu daha önce görev sırasında gerçekleştirildi ve dizileri bozulmaya karşı test ediyor. Mühendisler, gelecekteki görevler için bir fikir edinmek amacıyla uzak retrograd yörünge ve Ay yolculuğu sırasında strese girdiklerinden, herhangi bir yapısal veya başka değişiklik olup olmadığını kontrol etmek için dizileri tekrar test edecekler. Diğer testler, NASA’nın gelecekteki görevler için bir uçuş profili geliştirmesini sağlamak için Ay yolculuğundan sonra yakıt sistemi valflerinin sızıntılara karşı kontrol edilmesini içerir.
Mühendislerin kafasını karıştıran önemli bir sorun, Orion’daki güç sistemidir. Bazı testler, geminin servis modülünün güç kontrol dağıtım biriminin (PCDU) ayarlanmasını içeriyordu. Bu, güneş dizilerinden güç alır ve onu besleyiciler aracılığıyla uçuş kontrol ve reaksiyon kontrol iticileri gibi farklı sistemlere dağıtır.
NASA, sekiz besleyiciyi dörtlü iki gruba ayırdı ve bu gruplardan biri takıldı. Bu, tahrik sistemlerinin bekleme durumuna geçmesine yol açtı ve bu da Orion’daki on iki yardımcı iticiden altısının da bekleme durumuna geçmesine neden oldu. Genel olarak, bu akım sınırlayıcılar bir komut gönderildiğinde açılır, ancak bu sefer akım sınırlayıcıları açmak için kayıtlarda herhangi bir komut bulunmadan kendi istekleriyle kapandılar.
NASA’nın Artemis 1 görev yöneticisi Michael Sarafin, sorunu şu şekilde tanımladı:
Evinizde, bir elektrik anahtarı veya bir devre kesici, yani kumanda cihazıdır. Kelimenin tam anlamıyla anahtarı çevirirsiniz ve devreyi kapatır ve bunu yapan eylem veya komut budur. Bize biraz tuhaf gelen şey, araçta bulunan ve kilitlemeli akım sınırlayıcıyı açmak için komut gönderen bir kontrolör kaydının olmaması. Yani, evinizde cihaz komut nesnesidir; bu durumda akım sınırlayıcıya açılıp kapanmasını söyleyen ayrı bir kontrolör vardır. Ve açmanız veya kapatmanız gerektiğini söyleyen komut cihazının kaydı yok. Bu şey, bu kutu, komut cihazı ona öyle yapmasını söylemeden açılıp kapanıyor. Dolayısıyla, anlamaya çalıştığımız bazı anormal davranışlar var.
Orion, saatte yaklaşık 24.529 mil hızla seyahat ederken 400.000 fit yükseklikte Dünya’ya dönecek. ‘Sıçrama’ yedi dakikadan biraz daha uzun bir süre sonra 291.382 fitte saatte 16.824 mil hızla gerçekleşecek ve onu bir uzay aracının genellikle alçak Dünya yörüngesinden girdiği hıza düşürecek. Hızı 50.000 fitte saatte 528 mile düşecek ve ön bölme kapağı saatte 285 mil hızla 22.845 fitte fırlatılacak. Ana paraşütler 5,320 feet’te açılacak ve saatte 20 mil hızla su sıçratacak.
NASA, ısı dağılımını incelemek için su sıçramasından sonra iki saat boyunca Orion’u tutacağı için testler burada bitmeyecek. Bu, uzay gemisi içindeki ‘yerleşik’ ısıdır ve test, ekiplerin geminin kabin sıcaklık profilini belirlemesine olanak tanır. Bu, okyanus ve ısı kalkanı aracı soğutsa bile araca geri dönen ısıyı test edecektir. Ek olarak, Orion atmosfere girerken, hipersonik hızlarda uçuş termal profilleri hakkında daha fazla bilgi edinmek için Orion’un reaksiyon kontrol iticileri farklı noktalarda ateşlenecek. Orion, sıçrama hızını azaltmak için 11 paraşüt kullanıyor.
Perşembe günü seçilecek Orion uzay aracı için iniş yerini NASA seçecek ve gemi, 11 Aralık’ta Pasifik Okyanusu’ndaki San Diego kıyılarına iniş yapacak. İnişin ardından NASA, 2024 yılında Artemis 2’yi uçurmayı hedefliyor ve görev, yaşam destek sistemini ve yakınlık yerleştirme teknolojilerini test edecek.
