NASA, gece gökyüzünü aydınlatan bir kükreme ile devasa yeni nesil roketini ilk kez çarşamba günü uzaya gönderdi. Uzay Fırlatma Sistemi roketi veya SLS, Florida, Cape Canaveral’dan 01:47 ET’de kalktı ve ABD hükümetinin uzay programı için cesur yeni bir çağın başlangıcına işaret etti.
Aynı zamanda, NASA’nın Artemis programının yıllarca süren gecikmeler, geliştirme aksilikleri ve milyarlarca dolarlık bütçe aşımlarıyla boğuşan Ay’a geri dönmesi için büyük bir başarıya işaret ediyor. Geçtiğimiz birkaç ay boyunca hem kasırgalar hem de teknik zorluklar fırlatma gecikmelerine neden oldu – iki çalılık dahil. Ardından, bu gece, mühendisler lansmandan hemen önceki saatlerde hem aralıklı bir hidrojen sızıntısını hem de “kötü ethernet anahtarını” düzeltmeyi başardılar.
NASA, programın geleceğine bakarken artık bu sorunların çoğunu arka görüşe koyabilir. SLS, Orion kapsülünü, iki araç ayrılmadan ve roketin çekirdek aşaması Dünya’ya düşmeden önce 4.000 kilometrenin hemen altındaki bir yüksekliğe taşıdı.
Orion, Dünya’ya dönmeden önce birkaç gün yörüngede kalacağı Ay’a doğru ilerlemeye devam edecek. Kapsülün 11 Aralık’ta okyanusa inmesi planlanıyor. Bu görev için, Orion mürettebatsızdı – ikisi radyasyon seviyelerini ölçmek için sensörlerle donatılmış üçlü manken dışında.
Bu uçuşun ana hedeflerinden biri, Orion’un Dünya atmosferine girerken 2.800 santigrat derece sıcaklığa dayanması gereken ısı kalkanını test etmektir. Buna ek olarak, NASA radyasyon kalkanı, sensörler, navigasyon ve iletişim ekipmanlarını test edecek.
SLS lansmanı aynı zamanda NASA’nın şimdiye kadarki en güçlü roket konfigürasyonunun bir testiydi ve gelecekteki derin uzay görevleri için bir ön koşuldu. SLS ve Orion’un ilk entegre uçuşu olan Artemis I, 322 fit – Özgürlük Anıtı’ndan 17 fit daha uzun – ve 5,75 milyon pound ağırlığında. Fırlatma ve yükselme sırasında, SLS 8,8 milyon libre üretecek. maksimum itme gücü, Saturn V roketinden yüzde 15 daha fazla itme.
Roketin başlangıçta 2017’de piyasaya sürülmesi planlanmıştı, ancak sürekli olarak bütçeyi aştı ve programın gerisinde kaldı. Hükümet denetçileri, NASA’yı nihai bütçeye yaklaşık 1,8 milyar dolar ekleyen maliyet aşımları konusunda şeffaf olmamakla suçladı.
Ama nihayet bu yıl lansmana hazırdı. 29 Ağustos’taki ilk fırlatma girişimi, 3 No’lu Motor fırlatmaya izin verecek uygun sıcaklığa ulaşamadığı için iptal edildi – bu, NASA’nın daha sonra suçladığı bir şeydi. potansiyel olarak hatalı sensör. 3 Eylül’de NASA, roketi fırlatmak için başka bir girişimde bulundu, ancak yakıt ikmali sırasında kalıcı bir hidrojen sızıntısı ortaya çıktığında tekrar fırçalamak zorunda kaldı ve mühendislerin sorunu gidermek için tekrarlanan girişimlerine meydan okudu. Sızıntılar anlaşıldıktan sonra, Ian ve Nicole Kasırgaları NASA’nın fırlatma programını daha da erteledi.
Artemis programının şu anda 2024 için planlanan bir sonraki uçuşu, bir astronot ekibini Ay’ın etrafında ve iniş yapmadan geri getirecek. Ardından, 2025’te NASA, 1972’deki Apollo 17 görevinden bu yana ilk insanlı Ay inişini başlatmayı planlıyor. Bu iniş, Ay’da yürüyen ilk kadın ve ilk beyaz olmayan insanı içerecek.
