Sera gazı emisyonlarını azaltma hedefine bağlı olan Fransa, toplumun her düzeyinde daha fazla karbon ayıklığına doğru hızla ilerlemelidir. Endüstri, 2019’da Fransa’da 78 milyon ton CO2 emisyonundan tek başına sorumlu olduğu için bu kuralın bir istisnası değildir1.
2050’de karbon nötrlüğü elde etmek için üreticiler, ürettikleri ürünlerin tüm yaşam döngüsünün çevresel etkisini akılda tutmalıdır: üretim, malzemelerin çıkarılması, lojistik, son montaj ve aynı zamanda geri dönüşüm… Tüm bu unsurlar, çevresel ayak izine katılır. ürün
İdeal uzlaşmayı bulmak için, ilerlemenin en etkili yolu, sürdürülebilirlik hedeflerini belirlemek için çok önemli olan ürün tasarım aşamasını yeniden düşünmek olacaktır. Gerçekten de, ihtiyaçların tanımlandığı yaşam döngüsünün bu ilk aşamasında, kaldıraç etkisi dikkate değerdir. Bunu başarmak için farklı yaklaşımlar vardır:
Az ile daha fazlasını yapın
“Daha azla daha fazlasını yap” yaklaşımı, birincil malzemeler kıt ve pahalı hale geldiğinde ortaya çıktı. Bu her zaman fiyata yansımayabilir, ancak her malzeme ve birincil ürün, sürdürülebilirlik açısından kıt bir kaynak olarak düşünülmelidir. Bu yaklaşım, mekanik bileşenlerin tüketimini, bu malzemelerin gerekli özelliklerini ve üretilmesi gereken miktarları hesaba katar.
Örneğin, toplu tüketime yönelik yüksek kaliteli elektronik cihazların üreticisi, özellikle çok dayanıklı kompozit malzemelerden yapılmış kasalardan alüminyum kasalara geçiş yaptı. Bu, malzemelerin üretimi, nakliyesi ve işlenmesi sırasında toplam enerji tüketimini önemli ölçüde azaltmasını sağlamıştır.
Başarı faktörü olarak minyatürleştirme
Elektronik alanında, birçok bileşenin güç yoğunluğu ve işlevsel yoğunluğu sürekli artmaktadır. Geliştiriciler artık daha az bileşenle aynı işlevsellik düzeyine ulaşabilir ve uzun vadede ürün boyutunu küçültebilir. Böylece, daha küçük bir muhafaza, malzemeler, bunların işlenmesi ve nakliyesi ile ilgili gerekli masrafları azaltır. Ayrıca yaşam döngüsünün sonunda oluşan elektronik atıklar daha az önemlidir.
Genel bakış, birçok kaldıraç
Halen elektronik alanında, mekatronik bir yaklaşımla belirli bir derecede eko-verimlilik elde etmek mümkündür. Soğutma ve devre korumasıyla ilgili maliyetler, aktif bileşenlerin pano veya kasadaki yerleşimi düzenlenerek en aza indirilebilir. Örneğin, plastik kasalar yerine metal kasalar içinde bulunan ölçüm cihazları, güç elektroniği uygun bir şekilde düzenlendiğinde ve koruyucu bir rol oynadığında, güç elektroniği için ısı alıcı görevi görür. Bu, satın alınması ve kurulması gereken bileşenlerin miktarını büyük ölçüde azaltır, bu da montajı büyük ölçüde hızlandırır ve basitleştirir.
Ürün geliştiriciler için bu fırsatlar karmaşık çıkar çatışmaları yaratır: kullanım ve geri dönüşüm aşamalarında daha çevre dostu bir malzeme seçmek, üretim sürecinde önemli ek masraflara yol açabilir. Dengeyi sağlamak için, ürün tasarım aşamasından ve üretim aşamaları arasında üretimi ve otomasyonunu planlamak en iyisidir. Gerçekten de, süreçleri optimize ederken enerji tüketimini izlemek, önemli ölçüde enerji tasarrufu sağlayabilir. Hedeflenen enerji yönetimi böylece tüketimi azaltır.
