A yeni rapor Uluslararası Af Örgütü’nden bu hafta, 25.000’den fazla cana mal olduğu tahmin edilen bir soykırımın başlangıcında Myanmar güvenlik güçleri tarafından 2017 yılında Rohingyalara karşı işlenen Facebook kaynaklı vahşeti derinlemesine inceliyor.
Meta’nın rolünü tanımlarken, etkilenen nüfusun eğitim ihtiyaçlarını karşılamak için tazminatlar için argümanlar ortaya koyan 74 sayfalık rapor, Myanmar’ın Rohingyalarının son yarım yılda başka bir yarım yüzyıllık bir zeminde maruz kaldığı insan hakları ihlallerini anlatıyor. sistemik zulüm ve apartheid kuralına değer.
Uluslararası Af Örgütü’nün önemli olduğu sonucuna vardığı soykırıma Meta’nın katkısını değerlendiren rapor, Facebook’un “içerik şekillendirme algoritmalarının” doğrudan cinayetleri ve diğer suistimalleri körüklediğini, hatta şirketin Myanmar hükümetine yardım eden bölücü, nefret dolu içeriğin dalgasından yararlandığını tespit ediyor. askeri liderliğindeki bir etnik temizlik kampanyasının zemini.
“Rohingyalara karşı şiddeti ve ayrımcılığı teşvik eden nefreti savunan mesajların ve diğer insanlık dışı ve ayrımcı Rohingya karşıtı içeriklerin kitlesel olarak yayılması, uzun süredir devam eden ayrımcılığı ateşe verdi ve kitlesel şiddetin patlak verme riskini önemli ölçüde artırdı. “dedi grup.
2016 yılının sonlarında, Myanmar güvenlik güçleri, Rohingyaların çoğunun sular altında kalan gettolarda ikamet etmeye zorlandığı, ülkenin en yoksul devleti olan Rakhine’de bir dizi acımasız baskı başlattı. Dayak, cinayet, tecavüz, keyfi tutuklama ve köleleştirme gibi yaygın insan hakları ihlalleri belgelendi. uydular güvenlik güçlerinin binlerce evi ateşe verirken çekilmiş görüntüleri. Birçoğu Rakhine’deki Budist milliyetçiler tarafından işlenen cinayetler ve diğer vahşet, 2017’nin başlarında isyancı karşı saldırılarını artırarak tırmandı.
Myanmar ordusu, havan silahları, savaş gemileri ve mayınlar gibi savaş alanı kurallarının kullanımını içeren bir soykırım kampanyası olan, üstü kapalı bir şekilde “temizlik operasyonları” olarak adlandırdığı şeyi başlatarak karşılık verdi.
Af Örgütü de dahil olmak üzere insan hakları grupları tarafından görüşülen hayatta kalanlar, güvenlik güçleri tarafından yaygın olarak görülen işkence ve tecavüz olaylarını, dövülmeyen veya vurularak öldürülmeyenleri aç bırakmak amacıyla köylerin ve ekinlerin kasten yakıldığını anlattılar. Yalnızca 2017’de 700.000’den fazla insan yerinden edildi ve bunların çoğu şiddetli saldırılar altında Bangladeş’e kaçarak bugün dünyanın en büyük mülteci kampını oluşturdu.
Af Örgütü raporu — Sosyal Vahşet: Meta ve Rohingyalar İçin Çözüm Hakkı — radikal Budist milliyetçilerin Rohingya’ya zulmetmelerine ve insanlıktan çıkarmalarına yardımcı olan muazzam bir içerik selinin yayılmasında sosyal medyanın ve Facebook’un rolünü kapsamlı bir şekilde belgeliyor. Rohingyalı bir öğretmen olan Mohamed Ayas, Uluslararası Af Örgütü’ne verdiği demeçte, “Myanmar’daki diğer etnik gruplarla birlikte barış içinde birlikte yaşıyorduk” dedi. “Niyetleri Rohingya için iyiydi ama hükümet bize karşıydı. Halk dini liderlerini takip ediyordu, bu yüzden dini liderler ve hükümet Facebook’ta nefret söylemi yaymaya başladığında insanların fikirleri değişti.”
Uluslararası Af Örgütü genel sekreteri Agnès Callamard, “Zalimliklere yol açan aylar ve yıllarda, Facebook’un algoritmaları Rohingya’ya karşı gerçek dünyadaki şiddete katkıda bulunan bir nefret fırtınasını yoğunlaştırıyordu” dedi. Myanmar ordusu Rohingyalara karşı insanlığa karşı suçlar işlerken Meta, nefret sarmal algoritmalarının yarattığı nefret yankı odasından faydalanıyordu.”
Callamard, şirketin hesap vermesi gerektiğini söyledi. “Pervasız eylemlerinin şiddetli sonuçlarına maruz kalan herkese tazminat sağlamak” sorumluluğu olduğunu söyledi.
Af Örgütü, platformda Rohingya halkını insanlıktan çıkarmayı amaçlayan nefret söylemi örneklerinin “sayısız” olduğunu söylüyor. En ünlüsü, geçen yılki darbede iktidarı ele geçiren Myanmar’ın askeri lideri Min Aung Hlaing, Eylül 2017’deki bir gönderide şunları yazdı: “Ülkemizde kesinlikle Rohingya ırkı olmadığını açıkça beyan ediyoruz.”
Meta’nın hesabını askıya alması neredeyse bir yıl sürdü.
Rohingyaların insanlıktan çıkarılması, soykırımlarına giden yolda önemli bir adım olarak kabul ediliyor. Prensip olarak, hükümete Burma ordusunu cinayetleri işlemeye ikna etmede yardımcı oldu ve ayrıca halkın katılımı olmasa da genel olarak kabul görmesine yardımcı oldu. Bununla ilgili olarak, uluslararası bir insan hakları avukatı olan Chris Sidoti, raporda şunları aktarıyor: [the victim] öldürülmelerinin haklı gösterilmesini sağlayan insan-altı bir düzeye. Bu, içinde kadın ve çocukların olduğu bir evi ateşe vermek, karınca yuvasına benzin dökmekten başka bir şey değildir.”
Af Örgütü, Meta’nın Rohingya’nın insanlıktan çıkarılmasına katkılarının önemli olduğunu söylüyor. Şirket bunu uzun süredir reddetmiş olsa da, insan hakları grupları, Facebook’un doğrudan bölücü ve kışkırtıcı içerik tarafından yönlendirilen etkileşimden fayda sağladığını uzun süredir tartışan bir uzmanlar korosundan sadece biri. Raporda, “Nihayetinde bu, Meta’nın istilacı profil oluşturmaya ve hedefli reklamcılığa dayalı iş modelinin, şiddete teşvik de dahil olmak üzere zararlı içeriğin yayılmasını körüklemesi nedeniyle oldu” diyor. “Bir kullanıcının Facebook’taki deneyimini şekillendiren ve hangi bilgileri gördüklerini belirleyen algoritmik sistemler, insanları platformda tutmak için tasarlandı – kullanıcılar ne kadar etkileşimli olursa, Meta o kadar fazla reklam geliri kazanır.”
Rohingya, onlarca yıldır marjinalleştirildi, tabi kılındı ve vahşileştirildi. Bugün, dünyanın en – değilse de – zulüm gören insanlarından biri olarak kabul ediliyorlar. Durumları genellikle basında bir olayın yan ürününe indirgenir. dini çatışmakendi kimlikleri için bir mücadele olarak daha uygun bir şekilde karakterize edilir.
Tarihçiler genellikle Rohingya’nın Myanmar’ın batısındaki Rakhine Eyaleti’nin tarihi adı olan Arkan’a gelişini, bölgenin 1820’lerin ortalarında Britanya İmparatorluğu tarafından ilhak edilmesiyle ilişkilendirir; günümüz Hindistan ve Bangladeş’ten işçi göçmenlerinin akını ile işaretlenmiş bir dönem. Buna rağmen, Rohingyalar bölgede ilk kez bin yıl önce ortaya çıkan Arakanlı Müslümanlarla soy bağı olmasa da kültürel bağları olan yerli bir halktır: Kültürleri, dinleri ve dilleri ülkenin başlıca etnik gruplarından farklıdır; mülksüzleştirilmelerine, öldürülmelerine ve kendi hükümetleri tarafından fiilen vatansız hale getirilmelerine rağmen, güçlü toprak bağlarını sürdürüyorlar; ve en önemlisi, kendilerini yerli bir grup olarak tanımlarlar.
Bununla birlikte, ardışık Myanmar hükümetleri için Rohingya halkı, kronik zulme maruz kalmasına rağmen ülkenin “ulusal ırklarından” biri olarak kabul edilen Karam gibi Burma Müslüman etnik gruplarından bile farklı bir yabancıdır.
Yine de, yol açtığı çatışma büyük ölçüde sömürgeci provokasyondan doğmuş olsa bile, din hala önemli bir faktördür; yani, Arakanlı Budistler ve Müslümanlar arasında onlarca yıl süren kanlı çatışmaya büyük bir itici güç olarak hizmet eden II. görünüşte kendi bağımsızlıkları için.
1942’de ortaya çıkan katliamlar sırasında, çatışmanın her iki tarafında on binlerce kişi öldürüldü, tecavüze uğradı ve işkence gördü. Yirmi yıl sonra, Burma’nın bağımsız, acemi hükümeti askeri bir cuntaya düşecek ve onlarca yıllık devlet destekli şiddet ve ayrımcılığın temellerini atacaktı. 1974’te Ne Win hükümeti, Rakhine olarak bilinen Arakanlı Budistleri devletin gerçek sakinleri olarak resmen tanıdı. Bu arada Rohingyalara, kendilerini Rohingya olarak tanımlama hakkı bile reddedilen “yerleşik yabancılar” statüsü verildi.
Resmi olarak, hükümet onları “Bengalli” olarak adlandırıyor, üzerlerine empoze edilen suçlu, işgalci-göçmen markasını güçlendirmek için başka bir araç.
Meta, yorum talebine hemen yanıt vermedi.
