İlişkisiz ikizlerin ikiz yüzlerin ötesinde biraz ortak noktaları olabileceği ortaya çıktı. Yeni araştırmalar, inanılmaz derecede benzer yüzlere sahip benzerlerin birçok genetik varyantı paylaşma eğiliminde olduğunu gösteriyor – sadece görünüşlerini değil, yaşamlarının genel yönlerini şekillendiren varyantlar. Aynı zamanda, mikrobiyom gibi diğer önemli etkilerin simetrilerine çok az katkıda bulunduğu görülmektedir.
İspanya’nın Barselona kentindeki Josep Carreras Lösemi Araştırma Enstitüsü’nün (IJC) bir genetikçisi ve yöneticisi olan çalışma yazarı Manel Esteller, insanları oldukları gibi yapan şeylerle ilgileniyor. 2005 yılında, kendisi ve meslektaşları yayınlanan Tek yumurta ikizlerinin ilk bakışta göründükleri kadar özdeş olmadıklarını gösteren araştırma. Aynı temel genetik örüntülere sahip olsalar da, aralarında gözle görülür bir fark vardı. epigenetik: sigara içmek veya yaş gibi çevresel veya davranışsal faktörlerin neden olduğu, genlerimizin kendilerini ifade etme biçimindeki değişiklikler.
Yeni araştırmalarında, yayınlanan Salı günü Cell Reports’ta Esteller’in ekibi madalyonun diğer tarafına bakmak istedi – ikiz olabilecek kadar benzer görünen ama aslında akraba olmayan insanlar. Bunu yapmak için çalışmalarına yöneldiler. Kanada fotoğrafçı François Brunelle, uzun süredir devam eden bir proje olarak dünya çapında ikizleri belgeleyen. Onun yardımı ile, araştırmacıların DNA’larına ve yaşayan mikrop topluluğu gibi diğer içsel çalışmalarına bir göz atabilmeleri için zamanlarını ve tükürük örneklerini sunmaya istekli 32 çift benzer ile temasa geçmeyi başardılar. onların ağzında.
Brunelle’nin projesi, insanların benzerliğinin öznel bir yorumuna dayanıyor. Esteller’in ekibi, özdeş olmayan en özdeş kişileri bulmak için insanların fotoğraflarını üç farklı yüz algoritması ile çalıştırdı. Orijinal 32’den 16 çiftin her üç program tarafından da tamamen eşleştiği kabul edildi ve araştırmacılar çalışmalarının büyük kısmını bunlara odakladılar.
Genel olarak, bu çiftler, insanlarda en yaygın genetik varyasyon türü olan birçok tek nükleotid polimorfizmi (SNP) paylaştı. 16 kişiden dokuzu genetik olarak o kadar uyumluydu ki “ultra” benzer olarak kabul edildiler. Buna karşılık, çiftlerin epigenetiği ve oral mikrobiyomları nispeten az ortak noktaya sahipti.
G/O Media komisyon alabilir
Esteller, Gizmodo’ya gönderdiği bir e-postada, “Sonuçlar, bu benzer insanların benzer genetik dizilere sahip olduğu ve bu nedenle sanal ikizler gibi oldukları, ancak epigenetik ve mikroorganizma flora profillerinin onları farklılaştırdığıydı” dedi. İlginç bir şekilde, bu genetik benzerliğin yüz görünümüyle bitmediğini de ekledi. Benzer olmayan çiftlerle karşılaştırıldığında, örneğin, görsel ikizlerin benzer eğitim, boy, kilo ve hatta sigara içme geçmişine sahip olma olasılıkları daha yüksekti.
Araştırmacılar, görsel ikizlerin bilmeden yakından ilişkili olmadığından emin olmak için çok uğraştılar. Ekip, çiftlerin aynı menşe ülkeyi veya kendi tanımladıkları etnik geçmişi paylaşma eğiliminde olsalar da, birbirleriyle aynı popülasyondan rastgele seçilen çiftlerden daha fazla akraba olmadıklarını belirledi. Bazı çiftler tamamen farklı kıtalarda yaşarken, son birkaç yüz yılda yalnızca bir çiftin ortak bir ataya sahip olduğundan şüpheleniliyordu.
Esteller, “Dolayısıyla, bu çiftler arasındaki bazı genetik benzerliklerin rastgele tesadüfen oluştuğunu düşünüyoruz.” Dedi. “Gezegende o kadar çok insan var ki sistem kendini tekrar ediyor – genom kombinasyonları artık sonsuz değil.”
Esteller, yüz ikizlerinin birçok genetik benzerliğe sahip olması mantıklı olabilir, ancak bulguların sürekli devam eden doğa ve beslenme tartışması hakkında yeni görüşler sunabileceğini belirtti Esteller. Genetiğimiz, yüzümüzü ve kim olduğumuzun diğer yönlerini şekillendirmede öncü bir rol oynuyor gibi görünse de, hem bu çalışma hem de Esteller’in daha önceki çalışmaları, genlerin her şeyin sonu olmadığını gösteriyor.
“Dolayısıyla doğa çok güçlü, ancak beslenme genomu biraz ayarlıyor” dedi.
Bu ve benzeri araştırmaların başka geniş kapsamlı sonuçları olabilir. Ekip, genlerimizin yüz görünümü üzerinde bu kadar etkili olduğu doğruysa, o zaman bir gün bir suç mahallinde bırakılan DNA’ya rağmen bir suçlunun bilinmeyen yüzünü doğru bir şekilde yeniden yapılandırmanın pekala mümkün olabileceğini savunuyor. Sağlık açısından, bir kişinin yüzünün, diyabet veya bunama gibi hastalıklar için yüksek riskli varyantların varlığı da dahil olmak üzere genetikleri hakkında ipuçları sağlaması da mümkün olabilir.
Bunlar, Esteller ve ekibinin daha fazla takip etmek istediği iki hedeftir. Ayrıca projelerini daha fazla benzerliği belgeleyecek şekilde genişletmeyi ve transkriptom (RNA’mızın nasıl ifade edildiği) ve proteom (hücrelerimizin aslında genetik talimatlarına göre ürettiği proteinler) gibi hayatımızı etkileyen diğer faktörleri incelemeyi umuyorlar.
