Süpernova ev sahibi galaksilerin göz kamaştırıcı bir Hubble koleksiyonu

2003’ten 2021’e kadar uzanan, NASA/ESA Hubble Uzay Teleskobu’ndan alınan bu görüntü koleksiyonu, tümü hem Cepheid değişkenlerine hem de süpernovalara ev sahipliği yapan galaksileri içeriyor. Bu iki gök olayı, gökbilimciler tarafından astronomik mesafeyi belirlemek için kullanılan çok önemli araçlardır ve Hubble sabiti, evrenin genişleme hızı ölçümümüzü iyileştirmek için kullanılmıştır.

Bu özel koleksiyondaki görüntülerin her biri, hem Cepheid değişkenlerine hem de özel bir süpernova sınıfına ev sahipliği yapan bir sarmal gökadaya sahiptir; bu, görünüşte pek ortak olmayan iki olağanüstü yıldız olgusudur: Cepheid değişkenleri, düzenli olarak parlayan ve titreşen yıldızlardır. loş ve Ia tipi süpernovalar, sıcak, yoğun bir beyaz cüce yıldızın can çekişmesine işaret eden yıkıcı patlamalardır. Bununla birlikte, her ikisi de gökbilimciler tarafından astronomik bir nesneye olan mesafeyi ölçmek için kullanılabilir.

Bir gök cisminin mesafesini belirlemek, gökbilimciler için çok büyük bir zorluktur; loş ve Dünya’ya nispeten yakın olan nesneler ile parlak ve uzak olan nesneleri ayırt etmek zor olabilir. Bu zorluğun üstesinden gelmeye yardımcı olmak için gökbilimciler, ölçebilecekleri göreli mesafelere göre düzenlenen bir dizi mesafe belirleme yöntemi olan kozmik mesafe merdiveni olarak bilinen şeyi geliştirdiler. Bu merdivendeki iki önemli adım, Sefeid değişkenleri ve süpernovadır: Sefe değişkenleri çünkü titreştikleri periyot, mesafelerini hesaplamak için kullanılabilir; ve süpernova çünkü her tip Ia süpernova patlaması bilinen aynı parlaklığa ulaşır, bu da Dünya’dan bakıldığında parlaklığının mesafesini elde etmek için kullanılabileceği anlamına gelir. Bu koleksiyonda sunulan tüm galaksiler, Cepheid değişkenlerine ev sahipliği yapıyor ve son 40 yıl içinde içlerinde en az bir tip Ia süpernova patlaması meydana geldi. Galaksilerden biri, NGC 2525, gerçek zamanlı olarak bir süpernovayı bile içeriyordu. olağanüstü zaman atlamalı.

Daha piyasaya sürülmeden önce, Hubble’ın temel bilim hedeflerinden biri Cepheid değişkenlerini ve süpernovaları gözlemlemekti. Bu gözlemler, gökbilimcilerin Hubble sabiti dediği bir değer olan Evrenin genişleme oranını ölçmeye yardımcı olabilir. Nesiller boyu gökbilimciler, 1.000 saatten fazla Hubble zamanından elde edilen verileri kullanarak bu değeri neredeyse 30 yıl boyunca geliştirdiler. Son zamanlarda, SH0ES adlı bir gökbilimciler ekibi, Hubble sabitinin değerini 73.04 ± 1:04 kms-1 Mpc olarak belirlemek için son 40 yılda Hubble tarafından görülen tüm süpernovaların (burada resmedilen galaksilerdekiler de dahil olmak üzere) gözlemlerini kullandı. -1.

SH0ES Ekibine liderlik eden Maryland, Baltimore’daki Johns Hopkins Üniversitesi’nden Noble Laureate Adam Riess, “Hubble Uzay Teleskobu bunu yapmak için inşa edildi. Altın teleskop standardından Evren için standart ölçüyü alıyorsunuz” dedi. “Bu Hubble’ın başyapıtı.”

İlginç bir şekilde, teleskoplardan elde edilen gözlemsel verilerden belirlenen genişleme hızı, mevcut standart kozmolojik Evren modelimiz tarafından tahmin edilen değerden önemli ölçüde farklıdır. Hubble verilerinin zenginliği, bunun, yanıltıcı gözlemlerin tesadüfi bir seçimiyle gerçekleşmiş olma ihtimalinin yok denecek kadar az olduğu anlamına gelir.

Hubble tarafından gözlemlenen geniş Cepheid değişkeni ve süpernova barındıran galaksiler koleksiyonu, teleskopla zamanı gözlemlemek için altı farklı öneride seçildi. Bu öneriler, Hubble’ın Evrenin genişleme oranını tam olarak ölçmek için on yıl süren arayışının bir parçası olsa da, gözlemler aynı zamanda bir dizi güzel galaktik portre üretti. NGC 5643, NGC 7329, NGC 105 ve NGC 3254. Yine de diğerleri daha önce Hubble Pictures of the Week ve diğer yayınlarda yer aldı. NGC 691, NGC 1559NGC 2525, NGC 2608 ve NGC 3147.