Birçok ebeveyn, çocukları saatlerce video oyunları oynadığında kendilerini suçlu hisseder. Hatta bazıları bunun çocuklarını daha az zeki yapacağından endişe ediyor. Ve gerçekten de bu, bilim adamlarının yıllardır üzerinde çatıştığı bir konu.
bizim yeni çalışmavideo oyunlarının çocukların zihinlerini nasıl etkilediğini on ila 12 yaş arası 5.000’den fazla çocukla görüşerek ve test ederek araştırdık. Scientific Reports’ta yayınlanan sonuçlar bazıları için şaşırtıcı olacak.
Çocuklara günde kaç saatini sosyal medyada, video veya TV izleyerek ve video oyunları oynayarak geçirdikleri sorulmuştur. Cevap şuydu: çok fazla saat. Ortalama olarak, çocuklar günde iki buçuk saat çevrimiçi video veya TV programı izliyor, yarım saat çevrimiçi sosyalleşiyor ve bir saat video oyunları oynuyor.
Toplamda, bu, ortalama bir çocuk için günde dört saat ve ilk yüzde 25 için altı saattir – bir çocuğun boş zamanının büyük bir kısmı. Ve diğer raporlar, bunun on yıllar boyunca önemli ölçüde arttığını tespit etti. Ekranlar önceki nesillerde vardı, ama şimdi gerçekten çocukluğu tanımlıyorlar.
Bu kötü bir şey mi? Bu karmaşık. Çocukların gelişen zihinleri için hem yararları hem de sakıncaları olabilir. Ve bunlar, baktığınız sonuca bağlı olabilir. Çalışmamız için, ekran zamanının zeka üzerindeki etkisiyle özellikle ilgilendik – etkili öğrenme, rasyonel düşünme, karmaşık fikirleri anlama ve yeni durumlara uyum sağlama yeteneği.
Zeka, hayatımızdaki önemli bir özelliktir ve bir çocuğun gelecekteki geliri, mutluluğu ve uzun ömürlülüğü hakkında son derece tahmin edicidir. Araştırmada, genellikle çok çeşitli bilişsel testlerde performans olarak ölçülür. Çalışmamız için beş görevden oluşan bir zeka indeksi oluşturduk: ikisi okuduğunu anlama ve kelime hazinesi üzerine, biri dikkat ve yürütücü işlev üzerine (çalışma belleği, esnek düşünme ve öz kontrolü içerir), biri görsel-uzaysal işlemeyi değerlendiren (dönme gibi). zihninizdeki nesneler) ve bir tanesi birden fazla denemede öğrenme yeteneği.
Bu, ekranların zeka üzerindeki etkisini ilk kez inceleyen biri değil, ancak şimdiye kadar yapılan araştırmalar karışık sonuçlar verdi. Peki, bu sefer özel olan ne? Çalışmamızın yeniliği, genleri ve sosyoekonomik arka planları dikkate almamızdır. Şimdiye kadar sadece birkaç çalışma sosyoekonomik durumu (hane geliri, ebeveyn eğitimi ve mahalle kalitesi) dikkate aldı ve hiçbir çalışma genetik etkileri hesaba katmadı.
Genler önemlidir çünkü zeka son derece kalıtsaldır. Açıklanmazsa, bu faktörler ekran zamanının çocukların zekası üzerindeki gerçek etkisini maskeleyebilir. Örneğin, belirli genlerle doğan çocuklar TV izlemeye daha yatkın olabilir ve bağımsız olarak öğrenme sorunları olabilir. Genetik piyangosu, herhangi bir psikolojik süreçte önemli bir kafa karıştırıcıdır, ancak yakın zamana kadar genom analizinin yüksek maliyetleri ve teknolojik sınırlamalar nedeniyle bunu bilimsel çalışmalarda açıklamak zordu.
Çalışmamız için kullandığımız veriler, çocukluk gelişimini daha iyi anlamak için ABD’de yürütülen büyük bir veri toplama çabasının bir parçası: Ergen Beyni ve Bilişsel Gelişim projesi. Örneklemimiz cinsiyet, ırk, etnik köken ve sosyoekonomik statü açısından ABD’yi temsil ediyordu.
On yaşındaki çocuğa ne kadar oyun oynadığını ilk sorduğumuzda, hem video izlemenin hem de çevrimiçi sosyalleşmenin ortalamanın altında zeka ile bağlantılı olduğunu bulduk. Bu arada, oyun zeka ile hiç bağlantılı değildi. Ekran süresinin bu sonuçları çoğunlukla önceki araştırmalarla uyumludur. Ancak daha sonraki bir tarihte takip ettiğimizde, oyunun zeka üzerinde olumlu ve anlamlı bir etkisi olduğunu gördük.
On yaşında daha fazla video oyunu oynayan çocuklar, oyun oynamayan çocuklardan ortalama olarak daha zeki değilken, iki yıl sonra hem erkek hem de kız çocuklarında en fazla zeka kazanımı gösterdiler. Örneğin, oyun oynamak için harcanan saat açısından ilk yüzde 17’de yer alan bir çocuk, iki yıl boyunca ortalama bir çocuktan yaklaşık 2,5 puan daha fazla IQ’sunu artırdı.
Bu, video oyunlarının zeka üzerindeki yararlı, nedensel etkisinin kanıtıdır. Bu sonuç, katılımcıların rastgele bir şekilde video oyunu oynamaya veya bir kontrol grubuna atandığı daha önceki, daha küçük çalışmalarla uyumludur. Bulgumuz, bilişsel eğitim müdahale uygulamaları içeren çalışmalar da dahil olmak üzere, bilişsel yeteneklerin sabit olmadığını, ancak eğitilebileceğini öne süren paralel çalışma çizgileriyle de uyumludur.
Diğer iki tür ekran etkinliği ne olacak? Sosyal medya iki yıl sonra zekadaki değişimi etkilemedi. Saatlerce süren instagramlama ve mesajlaşma, çocukların zekasını artırmadı, ancak zararlı da değildi. Son olarak, TV ve çevrimiçi videoları izlemek, analizlerden birinde olumlu bir etki gösterdi, ancak ebeveyn eğitimi dikkate alındığında (daha geniş “sosyoekonomik statü” faktörünün aksine) hiçbir etki göstermedi.
Dolayısıyla bu bulgu bir tuz tanesi ile alınmalıdır. Susam Sokağı programı gibi yüksek kaliteli TV/video içeriğinin çocukların okul performansı ve bilişsel yetenekleri üzerinde olumlu bir etkisi olduğuna dair bazı ampirik destekler vardır. Ancak bu sonuçlar nadirdir.
Bu bulguların sonuçlarını düşünürken, zihinsel sağlık, uyku kalitesi ve fiziksel egzersiz gibi bakmadığımız birçok psikolojik yönün olduğunu akılda tutmak önemlidir. Sonuçlarımız, tüm ebeveynlerin sınırsız oyun oynamasına izin vermeleri için genel bir öneri olarak alınmamalıdır. Ancak, çocuklarının video oyunları oynamasından rahatsız olan ebeveynler için, muhtemelen onları biraz daha akıllı hale getirdiğini bilerek daha iyi hissedebilirsiniz.
