Haftalık bir başlangıçlar ve pazarlar bülteni olan TechCrunch Exchange’e hoş geldiniz. Şundan ilham alıyor: günlük TechCrunch+ sütunu adını aldığı yer. Her cumartesi gelen kutunuzda olmasını ister misiniz? Üye olmak burada.
Bu bülteni ilk kez okuyor olabilirsiniz – öyleyse hoş geldiniz! Değilse, bunu zaten biliyorsun Alex onu yarattı. Ve geçen haftaki sayıyı okuduysanız, devraldığımı da biliyorsunuzdur. Bu beni kurucu olmayan bir CEO’ya benzer bir şey yapıyor, bu yüzden bugünün konusu da kişisel – Anna.
Devir teslimler ve geri dönüşler
Meslektaşımız Brian Heater, bu haftanın başlarında Peloton’un beklentilerin altındaki kazançları hakkında yazdı. Ancak fitness şirketinin kaç tane bisiklet ve abonelik sattığının veya satmadığının ötesinde, dikkatimi çeken şu alıntı oldu:
“Dönüşümler zor iştir. Entelektüel olarak zorlayıcı, duygusal olarak yorucu, fiziksel olarak yorucu ve her şeyi tüketiyor. Tam temaslı bir spor.”
Bu bir alıntıdır hissedarlara mektup Şubat ayından bu yana Peloton’un CEO’su olan Barry McCarthy tarafından kaleme alındı. McCarthy’nin selefi John Foley, kurucu ortağı olduğu şirket dünya genelinde 2.800 kişiyi işten çıkarırken, yani çalışan sayısının yaklaşık %20’si kadar istifa etti.
O zamandan beri McCarthy’nin işi kolay olmadı. Yeni CEO üç önceliğe odaklandı: “1. nakit akışını dengelemek 2. doğru insanları doğru rollere sokmak ve 3. yeniden büyümek.” Sonunda başarılı olup olmayacağını söylemek için henüz çok erken, ancak Peloton’un konumu benzersiz değil.
Peloton, pandemi sırasında güçlü arka rüzgarlardan yararlanan ve şu anda “piyasa kırbaçlanması” ile karşı karşıya olan birkaç teknoloji etkin işletmeden biri. Liste ayrıca örneğin Netflix, Robinhood ve Zoom’u da içeriyor.
Airbnb, ilgili ancak biraz farklı bir durumdur. Şirket, konaklama pazarının “yüzyılın seyahat sıçramasından” faydalanacağını umuyor. Ancak CEO Brian Chesky TechCrunch’a verdiği demeçte, aynı zamanda kendini yeniden icat etmeyi de planlıyor.
Peloton örneğinden farklı olarak Chesky, bu geçişte Airbnb’ye liderlik edecek kurucu bir CEO. Ancak, her kurucu, dümende birkaç yıl geçirdikten sonra, bunu yapmak için hala dayanıklılığa veya doğru beceri kombinasyonuna sahip değildir. Bu, CEO’ların sık sık değiştirilmesinin nedenlerinden biridir ve teknoloji sektörü hiç olmamış gibi davranamaz.
CEO kültü çeşitli biçimler alır ve bunlardan biri çift sınıflı hisselerdir. Bu hisse yapısı, daha geniş bir efsanenin parçası: Kurucu bir CEO’nun sonsuza kadar kontrol altında olması gerektiği. Ve elbette, hiç kimse şirketlerinin kontrolünü kaybetmek veya yönetim kurulu tarafından kovulmak istemez. Ama aynı zamanda kurucu CEO’ların geri adım atmak istiyorum.
Lider kurucuların ayrılmasının birçok nedeni vardır. İş arkadaşım Natasha Mascarenhas, “Eski yöneticiler her zaman satın alma işleminden sonra ayrılıyorlar” dedi. Twitter’dan. (Kazanıldığından bu yana adil payından daha fazla çalışan kaybeden sağlık şirketi Ro hakkında yorum yapıyordu.)
Kurucular, kartlarda bir halka arz görünse bile, çıkıştan önce ayrılmak isteyebilirler. Bazen şirketlerinin iyiliği için. Bazen kendileri için. Ve bazen ikisi de. Kendisini istifa etmesine neden olan mutsuzluk konusunda açık olan ve aynı zamanda onun yerine geçmesi için övgü dolu olan Monzo’nun kurucusu Tom Blomfield’ın durumu bu.
Hiç şüphe yok ki: Sevdiğiniz bir projeyi teslim etmek buruk olabilir. Ve dolduracak büyük ayakkabılara sahip olma perspektifi, sorumlu yeni kişi için göz korkutucu olabilir. Ama bu nadir değildir, o yüzden öyleymiş gibi davranmayı bırakalım. En iyisini yapalım, olur mu?
