Geleneksel korku romanı olan Japon Gotik, en az bilgiyle başlanarak deneyimlenmelidir. İçerik uyarıları: grafik kan, aile içi şiddet, kendine zarar verme ve zihinsel hastalık sahneleri içerir. Eğer bunlara karşı bir sorununuz yoksa, burada biraz durmayı düşünebilirsiniz. Spoiler vermemeye çalışsam da, kaçınılmaz olarak bazı olaylardan bahsetmem gerekecek.
Lee Turner, 2026 yılında NYU öğrencisi olarak, oda arkadaşını öldürdükten sonra babasıyla kalmak üzere Japonya’ya kaçmıştır. Neden böyle bir şey yaptığını veya cesedi nereye gizlediğini tam olarak hatırlamamaktadır; bu durum, Lee’nin hayatı boyunca Benadryl’den Ativan’a kadar çeşitli sakinleştirici etkisi altında geçmesindendir.
Yüzyıl önceye dönersek, Sen Iwasaki, samuray olan babası tarafından savaşçı olmaya eğitilen bir kızdır. Samurayların fiilen kaldırılmasından yıllar sonra ailesiyle birlikte saklanmaktadır. Babası, samurayların İmparator Meiji’nin imparatorluk ordusuna karşı isyan ettiği Satsuma İsyanı’nın birkaç hayatta kalanlarından biridir ve bu isyan sert bir şekilde bastırılmıştır.
Lee ve Sen’in paylaştığı bir ev vardır. Sen’in ailesinin, kılıç eğrelti otlarının arkasında sığınak aradığı yerden neredeyse 150 yıl sonra, Lee de aynı evi arayarak oraya gelir ve aralarında bir portal açılır.
Lee, Sen’in ölüler diyarına bir köprü olduğuna inanır. Onun aracılığıyla, 12 yaşındayken kaybolan annesinin akıbetini öğrenebileceğini düşünür.
İşin ilginç yanı, gizemler artarak devam eder. Dünya arasındaki kapı neden sadece belirli zamanlarda açılıyor? Sen nasıl öldü? Lee’nin babasının kız arkadaşı Hina neden bu kadar garip davranıyor? Sen’in babası neden savaş alanında ölmedi?
Bazı sürprizler tahmin edilebilir, ancak bu, deneyimden bir şey eksiltmez. Hikaye, akıl karıştırıcı bir yapıya sahip ve güvenilmez anlatıcılarla doludur. Gerçek, sonunda, romanın diğer bölümlerine göre daha rüya gibi bir zirve noktasında açığa çıkar.
Daha zayıf bir yazarın elinde, bu kadar karmaşık bir anlatım gereksiz yere kafa karıştırıcı hale gelebilir. Ancak Baker’ın vizyonu açıktır; anlatımı, zaman zaman hem güzel hem de grotesktir. Ağızda kanın tuzlu tadını, dişlerin bir kişinin kafatasından fırlayıp düşmesini veya “bağırsak iplerini” ayrıntılı bir şekilde betimleyen birçok bölüm bulunur. Ancak Sen’in bir kız değil, bir “ışığın kırılması” olarak tarif edildiği bölümler de vardır. En sevdiğim ifadelerdendir: “Bir zamanlar, evin bir kalbi olduğu hissedilirdi. Şimdi sadece çürümüş bir tahta parçası gibi geliyordu.”
Elbette, Japon Gotik sadece zaman yolculuklu bir hayalet hikayesi değildir. Kuşaklar arası travma, çocuk istismarı, sömürgecilik, ataerkillik ve zihinsel sağlık gibi konuları da ele almaktadır. Folk korku, suç gerilimi ve gotik edebiyatın eşit parçalarını içerir. En önemlisi, okumak son derece keyif vericidir.
Bu tür derin konulara ilgi duyuyor musunuz?
