Uluslararası gökbilimci grubu, kozmik tozun Samanyolu’ndaki dağılımının en ayrıntılı üç boyutlu haritasını yarattı. Çalışma, sadece ayrıntılı bir harita yapmayı değil, aynı zamanda yıldızlararası tozun beklenmedik özelliklerini tespit etmeyi de mümkün kıldı.
Uzak uzay nesnelerini gözlemlerken, gökbilimciler kozmik tozdan kaynaklanan veri bozulma problemiyle karşı karşıyadır. Puffer bulutları sadece gözlemlenen yıldızlara kırmızımsı bir renk tonu vermekle kalmaz, aynı zamanda daha sıkıcı hale getirir.
Bilim adamları Avrupa Uzay Ajansı’nın GAIA misyonu verilerini kullandılar. Misyon, 10.5 yılı aşkın bir süredir, galaksimizde ve en yakın galaksiler-uydularımızda bir milyardan fazla yıldızın hükümleri, hareketleri ve diğer özelliklerinin doğru ölçümlerini topladı. Haziran 2022’de yayınlanan 220 milyon spektrumdan bilim adamları, toz çalışması için yaklaşık 130 milyon uygun seçtiler.
Çalışmanın doğruluğunu arttırmak için gökbilimciler, incelenen yıldızların% 1’i için Çin Ulusal Astronomi Gözlemevi’nin lamost teleskopunun yüksek çözünürlüklü verilerini kullandılar. Bu verilere dayanarak, yıldızların ve yıldızlararası tozun özelliklerini dikkate alarak spektrum üreten bir sinir ağı oluşturulmuştur.
Beklenmedik bir keşif, orta yoğunluklu alanlarda tozun davranışıydı. Önceki varsayımların aksine, bu alanlardaki ışık emme eğrisi daha dik hale gelir – kısa dalgalar uzun olanlardan çok daha etkilidir. Bilim adamları, bunun toz parçacıklarının kendilerinin değil, politiklik aromatik hidrokarbonların büyümesi ile ilişkili olabileceğini öne sürüyorlar – yıldızlararası ortamdaki en yaygın hidrokarbonlar, yaşamın kökeninde rol oynayabilir.
Kozmik toz, yıldız ve gezegenlerin oluşumunda önemli bir rol oynar. Yıldızların doğduğu gaz bulutlarını, çevredeki radyasyondan korur ve toz parçacıkları, dünyaya benzer gezegenler için yapı taşları haline gelir. Elementlerin çoğu hidrojenden daha ağırdır ve galaksimizdeki helyum tam olarak yıldızlararası tozun bir parçasıdır.
Araştırmacılar çalışmaya devam ediyor ve PAH’ın gelecekteki gözlemlerde rolü hakkındaki hipotezlerini kontrol etmeyi planlıyorlar. Yeni harita, gökbilimcilerin uzay nesnelerinin gözlemlerini daha doğru bir şekilde yorumlamalarına ve gezegen sistemlerinin oluşum süreçlerini daha iyi anlamalarına yardımcı oluyor.
