NASA’nın Artemis Araç Dışı Aktivite eğitim grubundan bir gönüllü, NASA’nın Aktif Tepki Yerçekimi Boşaltma Sistemine veya ARGOS’a bağlı bir uzay giysisi içindeyken bir kayalık alanda 30 kiloluk bir nesneyi hareket ettiriyor. ARGOS onu ve giysisini Mars’takine benzer yerçekimini simüle edecek şekilde kaldırırken, engelli bir parkurda bir deneme koşusu yapıyor. Bazı astronotlar, araştırmacıların bir gezegenin yüzeyine indikten sonra göreve hazır mürettebatın nasıl olabileceği hakkında daha fazla bilgi edinebilmeleri için Dünya’ya döndükten hemen sonra bu engelli parkurda çalışacaklar. Kredi bilgileri: NASA
Hız trenine bindikten veya bir teknede deniz tuttuktan sonra kendinizi hiç kararsız hissettiniz mi? Astronotlar uzaydan Dünya’ya döndüklerinde, daha yoğun olabilen benzer bir his yaşarlar.
Yere indiklerinde, tüm vücutları – kaslar, kemikler, iç kulak ve organlar dahil – Dünya’nın yerçekimine yeniden uyum sağlamaya başlar. Astronotlar döndüklerinde genellikle baş dönmesi, sersemlik, mide bulantısı ve dengesizlik hissettiklerini bildirirler. Bu semptomlar, “kara ayakları” oluşana kadar birkaç gün sürebilir.
Astronotların Dünya’ya yeniden girişlerinde sağlıklarını sağlamak için çok fazla iş harcanırken, bir grup bilim insanı, NASAİnsan Araştırma Programı veya HRP, biraz farklı bir şeye odaklanıyor. Astronotların inişten sonra kritik görevleri ne kadar çabuk gerçekleştirebileceklerini bilmek istiyorlar.
Artemis aracılığıyla NASA yakında ilk kadını, ilk renkli insanı ve diğer mürettebat üyelerini Ay’ın yüzeyine gönderecek. Bundan sonra gözlerimiz üzerinde olacak. Mars”diye açıklıyor NASA’nın Houston’daki Johnson Uzay Merkezi’nde insan performansını inceleyen bilim adamı Jason Norcross. Mars ve Ay’da, mürettebat üyelerinin, özellikle acil durum senaryolarında, Dünya’daki operatörlerden çok fazla geri bildirim almadan harekete geçmeye hazır olmaları gerektiğini belirtiyor. “Öyleyse şunu bilmeliyiz: Astronotlar bir gezegen yüzeyine indikten hemen sonra fiziksel olarak ne yapabilirler? İnişten sonra belirli görevleri yerine getirmek için ne kadar beklemeliler?”
NASA bilim adamı Jason Norcross, bir uzay kapsülünün ana hatlarını simüle eden hafif metal boru çerçevesi içinde bir merdivene tırmanıyor. O ve ekibi, diğer görevlerin yanı sıra, Dünya’ya yeni dönen bir astronotun bu merdiveni ne kadar kolaylıkla emniyete alıp bu kapsülden tırmanabileceğini ölçmeye çalışıyor. Kredi bilgileri: NASA
Bu soruları yanıtlamaya yardımcı olmak için, Norcross ve NASA’nın İnsan Fizyolojisi, Performansı, Koruma ve Operasyon Laboratuvarı ile NASA’nın Nörobilim Laboratuvarı’ndan bir ekip, NASA’nın gönüllü astronotları için bir engelli parkur tasarladı. Uzay X Mürettebat-2 ve Mürettebat-3 gezinmek için görevler. Uluslararası Uzay İstasyonuna gitmeden önce, bu ekip iki görevden geçti: sahte bir iniş kapsülünden çıkmak ve bir uzay giysisi giyerek gezegen yüzeyinde simüle edilmiş bir uzay yürüyüşü. Ardından, Dünya’ya döndükten hemen sonra, aynı ekip aynı görevleri tamamlamaya çalışacak – inişten birkaç saat sonra simüle edilmiş kapsül çıkışı ve yaklaşık bir gün sonra gezegensel uzay yürüyüşü pratiği.
İlk görev için araştırmacılar, yerleştirildiğinde bir uzay kapsülünün ana hatlarını oluşturan hafif metal borudan yapılmış bir maket geliştirmek için aylar harcadılar. Bu taşınabilir çerçeve, büyük bir sırt çantasına sığar. Ekip, Crew Dragon kapsülünün sıçradığı yere yakın bir havaalanında sahte kapsülü kuracak. Her astronot girecek, uzanacak ve test başlayacak.
Test sırasında astronot ayağa kalkar ve sahte kapsülün sınırlarını göz önünde bulundurarak sahte kapsülün tepesinden bir merdiven açar. Daha sonra merdiveni emniyete alacaklar, bir hayatta kalma paketi alacaklar, merdivene tırmanacaklar ve hayatta kalma paketini kapsülün tepesindeki bir kapaktan yakınlarda duran bir araştırmacıya verecekler. Son olarak, astronot merdivenden inecek, yaklaşık 25 fit yürüyecek ve ardından başlangıç noktasına geri dönecektir.
“Ön kontrol testinde bir astronot ayağa kalkabilir, merdivene tırmanabilir ve kolayca yürüyebilir. Birkaç dakika sonra tüm bu görev tamamlanmış oluyor,” diye belirtiyor Norcross. “Ancak uçuştan sonra bunun tamamen farklı olmasını bekliyoruz. Astronotların durmaları, dengelerini yeniden kazanmaları, nefeslerini tutmaları, molalar vermeleri, hatta belki bir an bile hasta olmaları gerekebilir. Bu bir mücadele olabilir.”
Görev, başını çevirme ve yattıktan sonra ayağa kalkma gibi çeşitli duruş değişikliklerini içerir. “Duruştaki bu değişiklikler, mürettebatın inişten hemen sonra yapması en zor şeyler” diye ekliyor. “Bilmeliyiz – bu yapılabilir mi? Bunun olabileceğini düşünüyoruz, ancak daha önce bu belirli görevi yapan astronotları daha önce hiç değerlendirmemiştik.”
İkinci görev – simüle edilmiş gezegen yürüyüşü – astronotlar NASA’nın Houston’daki Johnson Uzay Merkezine geri döndükten sonra gerçekleşecek. Oraya vardıklarında, her biri sırayla farklı bir dizi mücadeleyi tamamlayacak. İlk olarak, uzay giysilerini yardımsız giymeye çalışacaklar. Ardından, araştırmacılar elbiseyi NASA’nın Aktif Tepki Yerçekimi Boşaltma Sistemine veya ARGOS’a bağlayacaklar – elbiseyi kaldıran ve ona basınç uygulayan ve içerideki astronotun Dünya’nın yerçekiminin bir kısmını deneyimlemesine izin veren bir makine. Bu test için, ARGOS, Dünya’nın yerçekiminin kabaca sekizde üçü olan Mars’taki yerçekimine ayarlanacak.
Sonra, yerlerini alıp yürüyebileceklerini belirledikten sonra, astronot bir merdivene tırmanacak, bir açıklığa sığacak ve aynı merdivenden aşağı inecek. Bu merdivenin tabanında, “besleme hatlarını” – bu durumda büyük esnek boruları – bir yaşam destek modülünün maketine bağlayacaklar. Norcross, “Astronotların dünya dışı bir görevde neler olabileceğini simüle etmelerini istiyoruz” diyor. “Bağlantılarımız düşük ve tepeye ulaştıklarında şeyler var.”
Son olarak, bir kayalık alanın bir ucundan diğerine 30 kiloluk birkaç nesneyi tekrar tekrar hareket ettirip ettiremeyeceklerini görecekler. Bu nesneler orta derecede hacimlidir – yaklaşık beş galonluk bir su soğutucu sürahisi boyutundadır. Norcross, “Yine, onlara gerçekçi görevler yaptırmaya çalışıyoruz, ancak inişten hemen sonra nelerin mümkün olduğunu görmeleri için onlara zorlu duruşlar veriyoruz,” diye devam ediyor.
Her iki görev için de astronotlar, araştırmacılara ilerledikçe sözlü geri bildirimde bulunacaklar. Görevleri tamamladıktan sonra ekip, her adımda gösterdikleri çabalar hakkında anketler yapacaktır. Mars’ta simüle edilmiş yürüyüş sırasında astronotlar, kalp atış hızını ve enerji harcamalarını izlemek için sensörler takacaklar. Ayrıca astronotlar her iki görevi de gerçekleştirirken videoya kaydedilecek. Fırlatmadan önceki videoları inişten hemen sonraki videolarla karşılaştırmak, bilim insanlarının mürettebat üyelerinin nerede ve belki de neden mücadele ettiğini belirlemelerine yardımcı olacaktır.
Gelecekteki yinelemeler, daha fazla katılımcıyı, daha karmaşık ve daha uzun görevleri ve Ay’ın yerçekimi için programlanmış simülasyonları içerecektir. Elde edilen bilgiler, NASA’nın astronotların Ay veya Mars’a inişinden sonraki ilk birkaç gün içinde zorlu görevleri en aza indiren görev faaliyetleri, acil durum protokolleri, uzay giysileri ve kapsüller tasarlamasına yardımcı olacaktır.
NASA’nın İnsan Araştırma Programı, veya HRP, güvenli, üretken insan uzay yolculuğunu desteklemek için en iyi yöntemleri ve teknolojileri takip eder. HRP, laboratuvarlarda, yer tabanlı analoglarda ve Uluslararası Uzay İstasyonunda yürütülen bilim aracılığıyla uzay uçuşunun insan bedenlerini ve davranışlarını nasıl etkilediğini inceliyor. Bu tür araştırmalar HRP’leri yönlendirir. arayış uzay yolculuğu Ay’a, Mars’a ve ötesine genişlerken astronotları sağlıklı ve göreve hazır tutacak yöntemler geliştirmek.
