Bu sanatçının konsepti, Mars’taki astronotları ve insan yaşam alanlarını tasvir ediyor. Kredi bilgileri: NASA
Bu model, insan kardiyovasküler sisteminin uzun süreli uzay yolculuğunu ve uzayda yaşamı ne kadar iyi tolere edebileceğine ilişkin gelecekteki araştırmalar için temel oluşturabilir. Mars.
Avustralya Ulusal Üniversitesi’ndeki (ANU) uzay tıbbı uzmanları tarafından oluşturulan matematiksel bir model, bir astronotun Mars’a güvenli bir şekilde yolculuk yapıp yapamayacağını ve orada bir kez misyon sorumluluklarını yerine getirip getiremeyeceğini tahmin etmek için kullanılabilir.
ANU araştırmacıları, insan vücudunun Mars’ın Dünya’daki kadar güçlü olmayan yerçekimi kuvvetlerine dayanıp dayanamayacağını görmek için kardiyovasküler sistem üzerindeki uzun süreli sıfır yerçekimine maruz kalmanın etkisini test etti. uzay aracı.
Model, kısa ve uzun vadeli uzay yolculuğunun vücut üzerindeki etkilerini incelemek için kullanılabilir ve insanların Mars’a inmesine yardımcı olmada bulmacanın önemli bir parçası olabilir.
ANU Tıp Okulu’ndan Araştırma Görevlisi Dr. Lex van Loon, Mars’a seyahat etmenin birden fazla riski olmasına rağmen, en büyük endişenin, mikro yerçekimine uzun süre – sıfır yerçekimine yakın – maruz kalmak olduğunu söyledi. Güneş, vücutta “temel” değişikliklere neden olabilir.
Dr van Loon, “Mars’a seyahat etmenin yaklaşık altı ila yedi ay sürdüğünü biliyoruz ve bu, sıfır yerçekimi uzay yolculuğunun bir sonucu olarak yaşanan ağırlıksızlık nedeniyle kan damarlarınızın yapısının veya kalbinizin gücünün değişmesine neden olabilir.” , aynı zamanda makalenin baş yazarı olduğunu söyledi.
“Space X ve Blue Origin gibi ticari uzay uçuş ajanslarının yükselişiyle, zengin ama sağlıklı olması şart olmayan insanların uzaya gitmesi için daha fazla yer var, bu yüzden birinin Mars’a uçmaya uygun olup olmadığını tahmin etmek için matematiksel modeller kullanmak istiyoruz.”
Bir astronom ve acil tıp kayıt memuru olan Dr. Emma Tucker’a göre, sıfır yerçekimine uzun süre maruz kalmak, tüm vücuda kan pompalamak için yerçekiminin üstesinden gelmek için çok çalışmak zorunda olmadığından, kalbin tembelleşmesine neden olabilir.
“Dünyadayken, yerçekimi sıvıyı vücudumuzun alt yarısına çekiyor, bu yüzden bazı insanlar günün sonuna doğru bacaklarının şişmeye başladığını fark ediyor. Ancak uzaya gittiğinizde bu yerçekimi kuvveti kaybolur, bu da sıvının vücudunuzun üst yarısına kayması anlamına gelir ve bu, vücudu çok fazla sıvı olduğunu düşünmesine neden olan bir tepkiyi tetikler” dedi.
“Sonuç olarak, tuvalete çok gitmeye başlıyorsunuz, fazla sıvıdan kurtulmaya başlıyorsunuz, susuzluk hissetmiyorsunuz ve çok içmiyorsunuz, bu da uzayda susuz kaldığınız anlamına geliyor. Bu yüzden haberlerde astronotların tekrar Dünya’ya ayak bastıklarında bayıldıklarını görebilirsiniz. Bu, uzay yolculuğunun bir sonucu olarak oldukça yaygın bir durumdur ve uzayda ne kadar uzun kalırsanız, yerçekimine döndüğünüzde çökme olasılığınız o kadar artar. Modelimizin amacı, büyük kesinlikbir astronotun bayılmadan Mars’a güvenli bir şekilde ulaşıp ulaşamayacağı. Bunun mümkün olduğuna inanıyoruz.”
Mars ve Dünya arasındaki iletişim gecikmesi nedeniyle, astronotlar, destek ekiplerinden acil yardım almadan görevlerini yerine getirebilmelidir. Dr. van Loon’a göre, bu radyo sessizliği penceresi Güneş, Dünya ve Mars’ın yörüngelerindeki konumlarına bağlı olarak değişiyor, ancak en az 20 dakika sürebiliyor.
Dr van Loon, “Bir astronot uzay aracından ilk adımını attığında ya da tıbbi bir acil durum olduğunda bayılırsa, Mars’ta onlara yardım edecek kimse olmayacak” dedi.
“Bu yüzden astronotun uçmaya uygun olduğundan ve Mars’ın yerçekimi alanına uyum sağlayabildiğinden kesinlikle emin olmalıyız. Bu kritik ilk birkaç dakika boyunca minimum destekle etkili ve verimli bir şekilde çalışabilmelidirler.”
Mars’a seyahat etmenin tehlikelerini simüle etmek için model, Apollo misyonları da dahil olmak üzere önceki uzay keşiflerinden elde edilen astronot verilerine dayanan bir algoritma kullanır.
Modelin parametrelerini etkilemek için kullanılan uzay verilerinin orta yaşlı ve iyi eğitimli astronotlardan alınmasına rağmen, araştırmacılar, uzun süreli uzay uçuşunun önceden kardiyovasküler sorunları olan nispeten sağlıksız insanlar üzerindeki etkisini modelleyerek yeteneklerini geliştirmek istiyorlar. . Bu, araştırmacılara “gündelik” bir birey uzaya giderse ne olacağına dair daha eksiksiz bir resim sağlayacaktır.
Referans: Lex M. van Loon, Anne Steins, Klaus-Martin Schulte, Russell Gruen ve Emma M. Tucker tarafından “Mars’a seyahat için ortostatik intoleransın hesaplamalı modellemesi”, 9 Ağustos 2022, npj Mikrogravite.
DOI: 10.1038/s41526-022-00219-2
