Modern korku oyunları giderek daha ayrıntılı hale gelirken, 90’ların 3D estetiğinde hala oldukça sinir bozucu bir şeyler var. Silent Hill ve Resident Evil gibi klasikler, korku uyandıran ancak çekici düşük poligonlu dünyalar yaratmak için zamanın tasarım ve teknoloji sınırlamalarını kullanırken, korku hayranları hala klasik korku oyunlarının o yeni dönemine büyük saygı duyuyor. Nostaljiye keskin gözlerini koyan, yaklaşan Dikkat Çekenlerden Korkun Aynı düşük poligonlu korku ve huzursuzluk hissini yakalayan bir deneyim yaratmayı umuyorlar ve Summer Game Fest’te gördüğüm kadarıyla bunu oldukça iyi başarıyorlar.
Fear the Spotlight daha önce 2023’te erken erişimde mevcuttu, ancak Blumhouse Games ile yeni bir ortaklığın duyurulmasının ardından artık yolda yeni ve geliştirilmiş bir sürümümüz var. Summer Game Fest 2024’te Fear the Spotlight’ın açılış perdesini bizzat deneyimledim ve Cozy Game Pals’ın klasik hayatta kalma korku oyunlarına övgüsü eşit derecede büyüleyici ve ürkütücü görünüyor.
Fear the Spotlight, doğaüstü olaylara meraklı ve okulunun rahatsız edici geçmişine karşı bitmeyen bir ilgi duyan yalnız bir öğrenci olan Vivian’ın hikayesini anlatıyor. Arkadaşı Amy ile mesai saatleri dışında kampüse gizlice girerler ve ölülerle konuşmak için bir seans düzenlerler, ancak ritüel görünüşe göre hiçbir yere varamaz. Ancak Vivian kısa süre sonra bir şeylerin çok ters gittiğini keşfeder ve Amy ortadan kaybolup okul yaşayan bir kabusa dönüştükten sonra, zamansız sonunu getirmeye kararlı bir sürü bilinmeyen kötülükle dolu bir geceyi atlatmak zorunda kalır.
SFB Games’in son hit oyunu Crow Country’ye benzer şekilde, Fear the Spotlight’ı oynamak beni CRT monitörüme baktığım günlere geri götürdü. 90’ların klasik korku oyunları, özellikle Silent Hill, o kadar yoğun bir atmosfere sahiptir ki, hepsi o huzursuzluk hissini artırmak için tasarımda akıllıca hilelerle hayata geçirilmiştir. Yine de, bu prosedürel sınırlamalar tarihin en iyi oyunlarından bazılarını yaratmaya yardımcı oldu ve Fear the Spotlight’ın kanalize ettiği şey de o ürkütücü korku hissi.
Örneğin atmosferi ele alalım. Günümüz standartlarına göre eski sayılabilecek bulanık doku çalışması ve titrek bulanıklık Fear the Spotlight’a nostaljik, tanıdık bir his veriyor. İlk bakışta bu, başka bir retro numara gibi görünebilir, ancak Fear the Spotlight, hikayesinin ağır yükünün çoğunu ortamının ve ruh halinin üstlenmesine izin vererek harika bir iş çıkarıyor. Örneğin, eski moda pus, açılış perdesinin karanlık, baskıcı havasına katkıda bulunuyor ve Vivan ile Amy’nin okulun ürkütücü derecede sessiz koridorlarında dolaşırken onları yutuyor.
Ancak seanstan sonra okulun mobilyaları ve düzeni değişiyor ve Vivian neredeyse karanlıkta labirent benzeri bir kütüphanede gezinmek zorunda kalıyor. Tam önümdeki figürlerin karanlıkta kaybolduğunu görebiliyorum, bu da Silent Hill, FEAR ve Resident Evil gibi oyunların ayırt edici özelliği olan o güçsüzlük hissini yakalıyor. Koridorlarda dikkatlice gezinmeniz, gizlice düşmanlardan kaçınmanız ve aynı anda kötüleşen bir ortamda hayatta kalmaya çalışmanız gerekecek, bu da yalnızlık ve dehşet korkusunu artıracak.
90’lar havasına rağmen, aksiyonun kendisi tereyağı gibi yumuşak, keskin dokular, temiz kare hızları ve çok sayıda dikkat çekici görselle karakterize ediliyor. Kütüphanenin çarpık rafları arasında ilerlerken, oda alevlerle sarılmış, ateş topuklarımı yalıyor ve aciliyet duygusu katıyor.
Amy’nin kaçırıldığı düşünülürken, Vivian kaçmak zorunda kalır. Kütüphane onun etrafında çökerken, duvardaki bir çatlaktan kaçar ve daha da fazla karanlığa doğru ilerler. Demonun son sahnesinde, öğrencilerin yüzleri artık çarpıtılmış bir şekilde, okulun kötülüğü tarafından tüketilmiş olabileceklerini ima eden birkaç fotoğraf yer alır. Kesinlikle baştan çıkarıcı bir uçurum sahnesi.
Fear the Spotlight, klasik düşük poligon estetiğini canlandırmakla kalmayıp, orijinal analog korku oyunlarının sahip olduğu hisleri de mükemmel bir şekilde uyandırıyor. Geliştiricinin Blumhouse Games ile ortaklığının bir sonucu olarak oyunun ne kadar yükseltildiğini görmek ilgimi çekiyor; bu ortaklık, erken erişim sürümünde görülmeyen iki saatten fazla yeni hikaye içeriği ekliyor gibi görünüyor.
Cozy Game Pals’ın geri dönüşü büyük ölçüde hayatta kalma korku kodlu olsa da, saf hayatta kalma yerine anlatı gücünü savunuyor. Vivian’ın hikayesi bilinmeyene karşı duyulan yaygın korkuya dokunuyor ve bunun düşük poligonlu bir dünya aracılığıyla kanalize edilmesi Fear the Spotlight’a çok havalı bir gizem katıyor. Gölgelerde gizlenen şeyin beni tekrar tekrar öldürecek olması ihtimaline rağmen daha fazlasını görmeyi sabırsızlıkla bekliyorum.
