The Astrophysical Journal’da yayınlanan yeni bir çalışma, düşük ivme rejiminde yerçekiminin anlaşılmasına meydan okuyor. Kyu-Hyun Chae ve Xavier Hernandez liderliğindeki çalışma, geniş ikili yıldızların istatistiksel özelliklerinin, değiştirilmiş Newton dinamiği (MOND) gibi değiştirilmiş yerçekimi teorilerinden elde edilen tahminlerle tutarlı olarak Newton beklentilerinden saptığını savunuyor.
Mordecai (Moti) Milgrom tarafından 40 yıl önce tanıtılan MOND, dönen bir yıldız çifti arasındaki iç ivmenin yaklaşık 0,1 m/s²’nin altında olması durumunda yerçekiminin yaklaşık %40 oranında artacağını tahmin ediyor. Newton’un beklentilerinden bu sapma geçen yıl tespit edildi ve yeni araştırmalarla doğrulandı.
Chae, şimdiye kadar ortaya çıkan tüm soruları ve sorunları, özellikle de düşük ivme rejimindeki spesifik kütleçekimsel anomaliyi ele almak için yeni bir analiz gerçekleştirdi. Bir ikili yıldızın dahili bir ikili yıldıza sahip olduğu hiyerarşik sistemlerin çeşitli bölümleri de dahil olmak üzere çok çeşitli örnekleri inceledi ve bugüne kadar yayınlanan yöntemlerin esasen tamamını kapsayan çeşitli yöntemler uyguladı.
Sonuçlar, farklı örneklere sahip tüm yöntemlerin tutarlı sonuçlar ürettiğini göstermektedir. Geçen yıl keşfedilen yerçekimi anomalisinin güvenilir olduğu ortaya çıktı. Chae şu yorumu yaptı: “Yerçekimi anormalliği verilerde açıkça görülüyor. Silinemez. Dönen bir yıldız çifti arasındaki iç ivme yaklaşık 0,1 m/s²’nin altında olduğunda yerçekiminin neden yaklaşık %40 arttığı birçok bilim adamı için bir sır olarak kalıyor. Ancak kütleçekim anomalisinin varlığı ve kapsamı aslında MOND veya Milgrom dinamikleri tarafından tahmin edilmişti.”
MOND, ilk kez Galileo Galilei’nin “Dünyanın İki Ana Sistemine İlişkin Diyalog” (1632) adlı çalışmasında önerdiği serbest düşüşün evrenselliği ilkesini karşılamaktadır. Ancak MOND, Newton ve Einstein’ın kabul ettiği güçlü denklik ilkesini ileri sürmez. Bu, MOND’un teorik olasılıkları güçlü eşdeğerlik ilkesinden bağımsız olarak değerlendirdiği anlamına gelir.
Bu tutarlı sonuçlar çarpıcı olmakla birlikte, bildirilen kütleçekimsel anomalinin bilimsel bir gerçek olarak doğrulanması için sınırsız sayıda çoğaltma ve doğrulama gerekmektedir. Ek olarak, bildirilen yerçekimi anomalisinin, teoriler üzerinde faydalı kısıtlamalar sağlamak için sürekli olarak daha iyi karakterize edilmesi gerekecektir.
Araştırmacılar çabalarını bu amaca yönelik yeni veriler toplama ve metodolojiler geliştirmeye odakladılar. Özellikle mevcut araştırma sonuçları, görüş hattı hız bileşenleri henüz doğru bir şekilde ölçülmediği için yalnızca gökyüzüne yansıtılan yıldızların enine hızları kullanılarak elde edildi. Chae’nin de aralarında bulunduğu araştırmacılar, yıldızların radyal hızlarına ilişkin yeni ölçümler planlıyor.
